Reportazhi Historik I Sejjid Hasan Nasrullahut I Dhënë Në Mejadin TV

Publikuar në Mars 13, 2019, 1:02 a.m.

Kur’ani Famëlartë na ka lajmëruar që para 1400 vitesh për murin që ata kanë ngritur: “Ata të tërë së bashku nuk kanë guxim që t’iu luftojnë vetëm nëse gjenden brenda një kështjelle të fortifikuar ose kur janë pas ndonjë muri” (Sure Hashr, Ajeti: 14). Ata janë frikacakë dhe janë fshehur pas mureve dhe nëse do Allahune kemi gjetur një zgjidhje për këta mure. (Prezantuesi: Si do të bëhet kjo? Mos na tregoni planet ushtarake por na ndriçonise si do të bëhet kjo?)

Pyetjes: “Përse kishte zgjedhur që të heshtni nga 10 nëntori deri më sot dhe se përse e keni marrë këtë vendim sot?”, Sejjid Hasan Nasrullahu iu përgjigj kështu:

“Nuk ka dyshim se kjo heshtje dhe qetësia të cilat kanë zënë vend në media nuk kanë të bëjnë aspak me gjendjen time fizike dhe shëndetësore, unë do ta shqyrtoj këtë çështje sepse kjo e fundit ka zënë në gojë një numër të madh pyetjesh. Megjithatë asgjë që është thënë nuk ka bazë, ato janë thjeshtgënjeshtra, zemrën time dhe trupin tim përpara çdo gjëje po i lë nën mbrojtjen e Allahut, dua të vë theksin se shpirti dhe mendja ime janë plotësisht të shëndetshme. Falenderimi i takon Allahut që unë nuk kam asnjë shqetësim trupor. Në javët që lamë pas unë mbusha 60vjeç. Me të vërtetëështë qesharke që të dëgjosh se disa shkrimtarë dhe adresa interneti shkruajnë se ai ka vdekur, ka disa ditë që qëndron i shtrirë në morgdhe udhëheqja e Hizbullahut po përjeton tronditje të madhe...

Ashtu siç e dini dhe ju unë nuk jam një njeri i cili dua që të flas shumë. Por kur është vendi i duhur, nuk është se nuk flas si pasojë e disa rasteve. Fjala vjen unë fola në ceremoninë përkujtimore të komandantëve të rënë dëshmorë më 16 shkurt. Ne kemi një traditë të tillë në Hizbullah, ka dhe raste të cilat unë i quaj të detyrueshme që të mbaj fjalime, unë shikoj gjendjen kur ndodhin disa ngjarje... Për hir të vërtetës ne nuk kemi asnjë përvjetor në dhjetor dhe në janar... Nëse do Allahu ngjarja e rëndësishme që dua të flas këtë natë është operacioni i quajtur Mburoja e Veriut.

Ndonëse Eisenkoti kryetari sabik i shtabit të përgjithshëm pranë Netanjahut, ky i fundit zhvilloi një konferencë të madhe shtypi, pasi foli diçka për masat e mëdha ushtarake dhe në masën e luftës, ai e quajti këtë Operacioni Mburoja e Veriut dhe filloi një operacion të gjërë në media. Ç’është e vërteta unë zhvillova një mbledhje me vëllezërit dhe vumë re se ishin të pranishme mendime të ndryshme. Pas shpalljes së Netanjahut, fjalimi ynë rreth kësaj ishte brenda gjasave në ditën e dytë dhe të tretë, por pas takimeve tona ne morëm vendimin që Netanjahun, Eisenkotin dhe izraelitët t’i linim që të vepronin si të donin dhe të flisnin sa të donin deri sa të përfundonte operacioni. Këtë e them sepse ishte e dukshme se secili nga këta pra Netanjahu dhe Eisenkoti kishin nevojë për këtë operacion të gjërë mediatik dhe ne parapëlqyem që të mos t’i ndihmonim dhe të mos ishim pjesë e këtij operacioni të gjërë mediatik. Unë dhe vëllezërit e mi të Hizbullahut morëm vendimin që të mos shfaqnin reagim deri sa të përfundonte Operacioni Mburoja e Veriut. Ashtu siç e patë dhe ju epoka e Eisenkotit e cila vërtetoi këtë vendimin tonë shpalli mbarimin e operacionit pa shtënë në dorë asnjë sukses. Në fakt operacioni nuk kishte marrë fund dhe madje gërrmimet për kërkimin e tuneleve vazhdonin deri në ditët që lamë pas pra të premten.

Përpara se të vija këtu u takova me vëllezërit dhe i pyeta për raportet e djeshme, ata më thanë se gërrmimet në kufi po vazhdonin. Shumë mirë kur i pyeta se çfarë lajmi kemi sot, ata m’u përgjigjën se ata i kishin dhënë fund punës për sot, sepse sot është e shtunë. Unë e kisha harruar se sot ishte e shtunë, po është e vërtetë se ata janë pushim të shtunën. Atëherë Eisenkoti kishte shpallur fundin e operacionit pa u përfunduar ende dhe arsyeja e vetme e kësaj ashtu siç e keni vënë re ishte se ai donte që operacionin ta shkruante në llogarinë e sukseseve të tij.

Ashtu siç kam thënë dhe më parë ne kishim marrë vendimin që të mos flisnim deri sa të përfundonte operacioni. Ja pra në këtë gjendje disa javë më parë ata kishin filluar që të flisnin për gjendjen time shëndetësore dhe vdekjen time, se gjoja unë kisha shkuar në Shiraz, ose isha shtruar në një spital në Damask dhe se mjekët iranianë kishin kaluar në gjendje alarmi etj. Unë dhe vëllezërit e morëm gjendjen në dorë dhe arritëm në përfundimin se ata dëshironin që të siguronin që të mbaja një fjalim në këtë kohë, duke më tërhequr mua përpara mediave, ndërsa unë nuk doja që të flisja në kohën që ata dëshironin. Ne e zgjedhim kohën për këtë. Pikë së dyti ne nuk duam që të mbetemi të detyruar që të dalim në televizon dhe të themi se “Betohem në Allahun se gjendja ime është mirë”, sa herë që një burim i parëndësishëm, ose një shkrimtar i pavlerë të botojë një lajm, i cili ka të bëjë me sëmundjen time ose me vdekjen time. Unë nuk mund të dal çdo ditë në televizion. Madje duke qenë se ne i kemi përgënjeshtruar këto lajme në të shkuarën nuk mbetëm të detyruar që t’i përgënjeshtronim kësaj here. Nëse do ta kishim përgënjeshtruar dhe ne kemi një rregull dhe ky rregull do të mund të lindte përfundimin se sa herë që dikush boton një lajm se ky njeri u sëmur -dhe në rast se ne e përgënjeshtrojmë këtë- atëherë  kjo do të thotë se është i sëmurë...”

Pyetjes së drejtuar në formën: “Cili ishte reagimi juaj i parë mbi operacionin Mburoja e Veriut dhe përpjekjet e regjimit sionist mbi tunelet dhe mbi këto tunele? Vallë a u zutë në befasi mbi këtë çështje?”, Sejjid Hasan Nasrullahu iu përgjigj në këtë mënyrë:

“Para së gjithash unë pranoj përgjegjësinë mbi tunelet dhe do të flas në mënyrë të hollësishme dhe ashtu siç doni ju mbi këtë çështje. Sepse dhe izraelitët këtë po presin dhe unë do t’ua plotësoj këtë dëshirën e tyre. Gjithashtu dhe miqtë tanë po presin këtë. Por në fillim lejomëni që t’iu bëj të qartë një rregull, pra se unë ose Hizbullahu nuk jemi të detyruar që të themi se “po ishim ne ata të cilët i gërrmuam”. Sepse ne gjithmonë parapëlqejmë paqartësitë strukturore, domethënë ne nuk jemi të detyruar që t’u japim të dhëna falas izraelitëve, madje as ata të cilët punojnë për Izraelin nuk u japin atyre të dhëna falas!

Ndonëse izraelitët deri më në këtët çast kanë thënë se kjo palë ka gërrmuar tunelet, ata nuk kanë paraqitur qoftë një dokument konkret të vetëm deri më tani. Atëherë përse t’i zgjidhim ne problemet e tyre? Sidoqoftë, unë nuk dua që t’i them atyre këtu një gjë që nuk duhet ta them. Por do të them se si qëndrojnë të vertetat. (Prezantuesi: Vallë a ka tunele?) Po natyrisht që ka tunele dhe disa janë zbuluar, kjo është një e vërtetë. Po është e vërtetë se tunelet janë të pranishme në Libanin e Jugut, por nëse struktura e tyre është e vjetër apo e re, a kanë qenë të pranishëm para apo pas vendimit numër 1701, pra a janë gërrmuar para Luftës së 33 Ditëve, pohoj se kjo është një çështje e veçantë. Shtoj se nga cila palë janë gërrmuar se sa është numri i tyre, cilat është rëndësia e këtyre tuneleve etj. është sërish një çështje e veçantë, por ajo që ka rëndësi është se po këto tunele janë të pranishëm. Izraelitët i zbuluan disa nga këta tunele pas shumë viteve dhe kjo ngjarje nuk ishte tronditëse për ne. Ajo që ishte e papritur për ne ishte zbulimi i këtyre tuneleve nga ana e izraelitëve pas kaq shumë kohësh. Sepse ju e dini se kufiri midis nesh është i ndryshëm nga kufiri në Gazzë. Kufiri ynë është shkëmbor dhe malor dhe nuk është i përshtatshëm për gërrmimin e tunelit, rishtas ka gjasa që zhurmat e çekiçit, të dëgjohen nga ana e një numri të madh njerëzish. Këtu dua të them se jo kjo nuk ishte një gjë e papritur për ne dhe është e natyrshme që kjo ndodhi në kufi. Sepse izraelitët, kanë një dosje të quajtur Hizbullah dhe Xhelil e cila nis që nga dita ku unë disa vite më parë kam thënë: “O ju forcat e muxhahide të Qëndresës Islame! Përgatituni për një ditë në të cilën udhëheqësi i qëndresës mund t’iu japë urdhrin për të shtënë në dorë Xhelilin!” dhe vazhdon deri në ditët e sotme dhe kjo ka të bëjë me ngjarjet që ndodhën në javët e shkuara”.

Pyetjes së ngritur në formën: “Sipas të dhënave që keni në duart tuaja, vallë a janë të pranishëm tunelet të vjetër (ata përpara vendimit numër 1701)?”, Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut iu përgjigj si më poshtë:

“Sigurisht se ata janë të pranishëm dhe kjo tregon humbjen e shërbimit të fshehtë izraelit. Kjo është njëra nga çështjet që dua të bëj me shenjë këtë natë. Sipas të dhënave që kam në duart e mia jetëgjatësia e njërit nga tunelet i cili u zbulua të paktën disa javë më parë shkon para 13-14 viteve dhe arrin deri në trojet e pushtuara palestineze. E thënë ndryshe shërbimi i fshehtë izraelit, ushtria izraelite, njësitet e sigurisë dhe mbarë tekonolojia e saj, nuk kanë mundur që t’i zbulojnë këto tunele në trojet e pushtuara gjatë 14 viteve. Dhe izraelitët dhe disa media izraelite bënë të ditur së jetëgjatësia e njërit nga këta tunele mund të ishte 13 vjeç, vlerësim ky i cili është i përpiktë, pra është afër të vërtetës. Por unë vë theksin se disa nga këta tunele janë më të vjetra, se sa vendimi numër 1701 i Luftës 33 Ditore të Korrikut dhe kjo gjendje tregon humbjen e shërbimit të fshehtë izraelit  gjatë këtyre 13 viteve”.

Pyetjes së shtruar në formën: “Sipas të dhënave që keni në duart tuaja vallë a janë zbuluar të tëra tunelet?”, Sejjid Hasan Nasrullahu i dha përgjigjen si vijon:

“Kjo është një çështje e cila duhet të qëndrojë e paqartë. Unë në fakt dua që të pyes një pyetje, unë në të vërtetë i dhashë përgjigje pyetjes suaj, nëse unë kam një gjë për të thënë mos më pyesni se unë e them vetë atë (duke qeshur). Njëra nga pikat e rëndësishme në këtë çështje është thënia ndaj kolonëve: “Ne kemi dy vite që jemi në zotërim të të dhënave mbi këto tunele”, gjatë zhvillimit të Operacionit Mburoja e Veriut nga ana e Moshe Jalonit i cili është ish kryetari i shtabit të përgjithshëm dhe ish ministri i mbrojtjes. Sepse kolonët shprehen se ne kemi lajmëruar ushtrinë për praninë e shenjave të veprimtarive të gërrmimit të tuneleve në kufi ose në rajonin e veriut dhe ushtria e kishte përgënjeshtruar plotësisht këtë. Ndërsa Jaloni shtoi se: “Po kishte tunele dhe gërrmimi i tyre ishte i vërtetë por ne i gënjyem kolonët me qëllim që të mashtronim armikun”. Këtu unë dua t’u them këtë mbarë kolonëve në veri të trojeve të Palestinës së Pushtuar: “Vallë a jeni të sigurtë se nuk iu kanë gënjyer kur sot Netanjahu, Eisenkoti dhe kryetari juaj i ri i shtabit të përgjithshëm iu kanë thënë se tanimë nuk ka asnjë tunel? Ju duhet të jeni të ndjeshëm në këtë çështje”.

Pyetjes së prezantuesit të Mejadin TV-së drejtuar në formën: “A janë të vërteta pretendimet se me zbulimin e tuneleve të autoriteve izraelite dhe me përfundimin e Operacionit Mburoja e Veriut ka përfunduar dhe rreziku kundrejt Xhelilit?”, Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut iu përgjigj kështu:

“Ata me këto pretendime duan që t’i paraqisin një fitore të rreme popullit të tyre. Këtu unë dua që të hyj në këtë çështje në mënyrë konkrete. Netanjahu dhe Eisenkoti në konferencat e shtypit kishin bërë të ditur se: “Ne do të fillojmë një operacion në veri dhe do t’i gjejmë tunelet. Vetë ai tha se këto tunele ishin gërrmuar si një përfshirje përgatitore në operacionin e Xhelilit ashtu siç kishte dhënë fjalën Hizbullahu. Para së gjithash ai kështu na ofroi një shërbim të madh mediatik dhe kjo ishte njëra nga arsyet e heshtjes sonë. (Prezantuesi: Netanjahu? Si?) Po, Netanjahu, do ta sqaroj pak më vonë. Tani le të shqyrtoj këtë çështje. Fillimisht Netanjahu, Eisenkoti dhe mbarë kuadrot pranë tyre janë të mësuar ndaj kërcënimeve të arabëve, vendeve arabe dhe ushtrive arabe dhe ata nuk i japin rëndësi lëvizjeve arabe dhe madje e kanë bërë zakon që të tallen me to. Netanjahu me këto sqarime në fakt u ka thënë mbarë shoqërisë izrelite, se ato që ka thënë për Operacionin Xhelil të Hizbullahut janë serioze dhe të vërteta, Izraeli po i jep rëndësi kësaj çështjeje, ai po bën plane të mbështetura në të dhe se ai ka filluar Operacionin Mburoja e Veriut. Unë kësaj i shtoj dhe them se arsyeja e vërtetë e të tëra këtyre murit të ngritur, blloqeve të mëdha të betonit dhe madje e ndryshimit gjeografik në rajon etj., është frika e Izraelit nga operacioni “i mundshëm” Xhelil. Unë kam bërë fjalë për një mundësi dhe nëse them me siguri se ata kanë kaq shumë frikë, si do të jetë gjendja e tyre?

Ne nuk kemi arritur në etapën për të thënë me siguri, mbase dhe ajo do të vijë dhe nëse do Allahu nëse arrijmë në atë fazë do ta themi këtë. Si rrjedhojë të tëra këto përpjekje në kufi tregojnë se ata e vështrojnë me kujdes Libanin. Po ata thanë se mund të hyjmë (do të thotë se mund të hynë) në Xhelil në luftën e ardhshme. Ne nuk e themi këtë si propogandë mediatike ose si luftë psikologjike, ashtu siç thonë përgjithësi disa arabë të cilëve ata nuk u japin rëndësi. Të tëra këto para të shpenzuara në kufi; muri i ngritur, përpjekjet për të ndryshuar gjeografinë dhe madje stërvitja e kryer në fund të 2017-s e cila ishte stërvitja më e madhe e kryer në historinë e Izraelit ishte për mbrojtjen e Xhelilit dhe veriut. Kjo gjendje është shumë e mirë për ne. E thënë ndryshe nëse unë nis e i bind izraelitët dhe dhe ushtrinë izraelite duke i thënë se shikoni se ne nëse një ditë marrim një vendim serioz dhe do të hyjmë në Xhelil atëherë kjo do të kërkonte shumë mund por Netanjahu dhe Eisenkoti e bënë këtë punë për ne. Sigurisht se ata e bënë këtë për arsyet e tyre vetjake dhe nuk është se qëllimi im është të them se ata kanë dashur që të na shërbejnë.

Njëri shërbim tjetër ishte dhe përhapja e frikës në zemrën e mbarë kolonëve në veri. Këtë e pohojnë vetë izraelitët. Unë në stacionet e huaja televizive kam parë se disa kolonë kanë shprehur: “Ne ishim të sigurtë se tunelet nuk ishin të pranishme përpara Operacionit Mburoja e Veriut dhe gjëja e vetme që kishim frikë ishte goditja e predhave mbi kokën tonë në rast se do të shpërthente lufta dhe për këtë kishim llogoret tona. Por ku do t’ia mbathim nëse nuk e dimë se nga dhe si do të na sulmojnë”. Netanjahu për të arritur synimet e tij -gjë që në të cilën do të kthehemi pas pak- duke e zmadhuar në media operacionin- i cili në të vërtetë nuk kishte nevojë për një fushatë mediatike në një shkallë kaq të madhe- na ndihmoi në luftën psikologjike dhe shkaktoi lindjen e një frike dhe trazire të madhe në mesin e kolonëve në veri në trojet e pushtuara palestineze. Të jini të sigurtë se pas Operacionit Mburoja e Veriut çdo kolon në vendet e strehimit sionist në veri do të thotë se kam dëgjuar zërin e çekiçit duke kërkuar ushtrinë izraelite pas çdo zëri që ka dëgjuar. Netanjahu na e dha këtë. Për këtë arsye ne heshtëm sepse kjo ishte shumë e mirë për ne, duke qenë se ne kjo na sillte kaq shumë dobi përse ta ndërprisnin dhe të flisnim? Kjo ishte pika e dytë ose e tretë.

Pika e tretë dhe e katërt; Netanjahu dhe Eisenkoti e kanë mashtruar popullin izraelit. Pra ata thonë se mori fund Operacioni Xhelil sepse ne i zbuluam tunelet dhe i hodhëm në erë ose i mbyllëm. Netanjahu nuk është gjeneral por Eisenkoti e quan veten gjeneral dhe ekspert i strategjisë. Vallë çdo lloj njeriu i cili e di se çfarë është një operacion ushtarak, a mund të mendojë se Hizbullahu në rajonin e gjërë të kufirit - afërsisht 100 km - në rast se ai do që të hyjë në Xhelil duke u vendosur në 4 ose 5 tunele duke e i mbushur këto vende me forca me mijëra njerëz nga këtu do të hyjë në Xhelil dhe të shtijë në zotërim mbarë rajonin? Çfarë lloj logjike ushtarake është kjo? (Prezantuesi: So do ta shtini në dorë Xhelilin?) Ata thonë se ky është problemi i tyre. Gjeneralët e tyre nuk e dinë këtë sigurisht se nuk e dimë as ne (domethënë se si do ta marrim Xhelilin me disa tunele)... Megjithatë gjeneralët izraelitë të cilët e njohin punën shprehin se Hizbullahu nuk kanë nevojë për tunele për të hyrë në Xhelil. Natyra e tuneleve tona dhe përbërja jonë gjeografike madje demografike që zotërojmë është shumë e ndryshme dhe na ndihmon tepër. Kjo gjendje, është njëra nga çështjet për të cilat vazhdimisht ka folur Jitzhak Rabbini i cili ishte njëri nga komandantët historikë të regjimit sionist. Ne nuk kemi nevojë për këto tunele për të hyrë në Xhelil. Po është e vërtetë se tunelet janë të kufizuara dhe ato mund të shërbejnë pjesërisht si faktorë ndihmues. Por kur të ndodhë një operacion gjithëpërfshirës i kësaj shkallë atëherë do të jenë të nevojshëm i tërë kufiri, të tëra tokat në natyrë, lartësitë dhe malet. Unë ua thashë atyre dhe ua them përsëri, nëse ne do të marrim vendimin për të ardhur ju nuk do të mund të dini se nga do të vijë kjo. Sepse nëse shpërthen lufta atëherë ne do ta marrim vendimin për të hyrë ose për të mos hyrë në Xhelil. Unë nuk flas përpara asnjë përpjekjeje, sepse më pas thonë se Sejjidi shpalli luftë ose kërcënoi me luftë nesër. Jo të tëra këto zënë vend në kornizën e mbrojtjes.

Ata nuk e dinë se si dhe nga do të hyjmë. Nga toka, nga nëntoka, nga mbitoka, ose nga qielli si shiu? Pak përpara disa kohësh njëri nga stacionet televizive në Liban transmetoi një program për motorçikletat, ai tregonte se ata kishin fluturuar dy tre metra ndoshta më tepër. Hizbullahu ka dhe përvojën e drejtimit të motorçikletës (duke qeshur). Unë vetë kam dëgjuar se Netanjahu dhe Eisenkoti kanë cituar se Operacioni Xhelil ose kërcënimi i Operacioni Xhelil ka marrë fund me zbulimin e tuneleve. Fillimisht them se ka një plasaritje në këtë stili mendimi. Këtë e them sepse Operacioni Xhelil nuk është i lidhur me tunelet dhe për më tepër në imtësitë e këtij vlerësimi ka dhe plasaritje, sepse vallë ku e dinë ata se i kanë zbular të tëra tunelet?”

Pyetjes së prezantuesit të ngritur në formën: “A nuk do të jenë pengesë për ju pengesat e betonit dhe blloqet betonarme?”, Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut i dha këtë përgjigje:

“Ne kemi të drejtë që të marrim të tëra masat mbrojtëse për të mbrojtur vendin tonë... Një pjesë e planeve tona mbi letër dhe në terren, e stërvitjeve që kemi studiuar dhe e projekteve që kemi përgatitur përfshin dhe hyrjen në Xhelil. Megjithatë disa plane, kushtet të luftës dhe raste veprimi do të jenë ndikuese dhe do të vendosim në luftë nëse do ta zbatojmë ose nuk do ta zbatojmë këtë dhe nuk dua që t’u jap të dhëna të sakta izraelitëve në këtë çështje. Por unë që dua t’u theksoj këtë atyre se po është e vërtetë se ata po bëjnë programe për disa nga planet tona. (Prezantuesi: A mund ta bëni këtë?) Po mund ta bëjmë këtë, nëse do Allahu. Për sa i përket këtij muri, ajo që është e rëndësishme është që të zotëroni këtë fuqi, nëse zotëroni fuqinë, atëherë marrja e vendimeve bëhet e lidhur me kushtet, ngjarjet dhe dobitë në luftë. (Prezantuesi: A e zotëroni këtë fuqi?) Po nuk ka dyshim se ne jemi në zotërim të kësaj fuqie për vite.Epo pas përvojës së Sirisë kjo punë u bë më e lehtë për ne nga sa kishim menduar dhe kishim pandehur. Kur’ani Famëlartë na ka lajmëruar që para 1400 vitesh për murin që ata kanë ngritur: “Ata të tërë së bashku nuk kanë guxim që t’iu luftojnë vetëm nëse gjenden brenda një kështjelle të fortifikuar ose kur janë pas ndonjë muri” (Sure Hashr, Ajeti: 14). Ata janë frikacakë dhe janë fshehur pas mureve dhe nëse do Allahu ne kemi gjetur një zgjidhje për këta mure. (Prezantuesi: Si do të bëhet kjo? Mos na tregoni planet ushtarake por na ndriçonise si do të bëhet kjo?)

Çdo gjë ka një zgjidhje, ata kanë mendjen dhe logjikën e tyre dhe ne kemi mendjen dhe logjikën tonë dhe mendjet tona janë përpara tyre, ajo që është e rëndësishme është vetëm vënia jonë e saj në punë”.

Pyetjes së prezantuesit të shtruar në formën: “Ju gjithmonë e kërcënoni Izraelin dhe paraqisni kërcënimin se ai do të marrë një përgjigje tronditëse në rast se do t’iu sulmojë dhe në fjalimin tuaj të fundit më datë 10 nëntor keni thënë duke vënë theksin se “ne do të do të japim një përgjigje për të cilën do të pendohen”. Çfarë duhet të kuptojmë me thënien: “Do të pendohen?”, Sejjid Hasan Nasrullahu shënoi si më poshtë:

“Tani për tani le të mbetet e paqartë se çfarë kuptimi ka thënia: “Secili do të pendohet kur të ndodhë kjo çështje. (Prezantuesi: E përsëris, mos na tregoni programin ushtarak por çfarë do të thotë Izraeli do të pendohet?) E kam thënë në këtë kuptim se ata nuk duhet të ndërmarrin një sulm të ri, sepse parashikimet e çmimit të këtij sulmi do të jetë shumë të rënda. Njëra nga pjesët e retorikës së kësaj mbrëmjeje është se Netanjahu dhe kryetari i ri i shtabit të përgjithshëm dhe në të njëjtën mënyrë njerëzit të cilët zënë vend pranë tyre në regjimin armik do të kenë një kërkesë që të mos jenë pazgjidhje në vlerësimet e gabuara mbi ngjarjet që kanë ndodhur në rajon dhe veçanërisht mbi çështjen e Sirisë. Por lejomëni që të përfundoj çështjen e tuneleve”.

Pyetjes së prezantuesit të drejtuar në formën: “Tani për sa i përket çështjes së pendimit, vallë a do të jetë ky pendim një pendim i cili do të ketë të bëjë me qytetet, apo do të ketë të bëjë me objektet, institucionet, arritjet, vallë a do të pendohen nga Xhelili deri në Gazzë?”, Sejjid Hasan Nasrullahu iu përgjigj kështu:

“Unë i thashë gjërat që ishin për t’u thënë, tanimë ju takon ju që t’i analizoni ashtu siç dëshironi. (Prezantuesi: Unë nuk jam eskpert ju duhet t’i sqaroni këto). Si përfundim më duhet të them se zgjedhjet tona janë të hapura. Pavarësisht të tëra këtyre në retorikën autoritare të Amerikës dhe Izraelit gjithmonë ju thonë se të tëra zgjedhjet janë në tryezë. Sot Qëndresa mbase më duhet të them se Boshti i Qëndresës në të tëra frontet është në atë pozitë që thotë se të tëra zgjedhjet tona janë në tryezë, me çdo gjë që është e nevojshme; së bashku me logjikën, mendjen dhe guximin. Ndonjëherë disa mundohen që frikërat e tyre t’i fshehin pas mendjeve të tyre. Nuk ka asnjë dyshim se ne do të vëmë në përdorim çdo gjë që është e nevojshme në këtë luftë për të fuqizuar mendjen, ndërgjegjjen, guximin, këmbënguljen, fitoren dhe mashtrimin”.

Pyetjes së prezantuesit të ngritur në formën: “Ju cekët dy koncepte këmbëguljen dhe fitoren, vallë a keni për qëllim kuptimin e qenies suaj pengesë për përmbushjen e objektivave të armikut izraelit apo ndalimin nga çdo lloj veprimi i Izraelit?”, Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut i dha përgjigjen si më poshtë:

“Epo ka disa ndryshime në hollësi. Ndonjëherë në bëjmë fjalë për një sulm gjithëpërfshirës dhe për luftë. Ju vini dhe thoni se mirë, nëse doni që të qëndroni përballë kësaj lufte, atëherë cili është objektivi i përballjes suaj në këtë luftë? Ndonjëherë ne nuk bëjmë fjalë për një sulm gjithëpërfshirës ose për luftë dhe bëhet fjalë për orvatjen e ndryshimit të rregullave të përleshjes. Kryerja e ndryshimit të rregullave të përleshjes është një sulm i qartë dhe konkret. Çështja e parë është një çështje gjithëpërfshirëse, por nëse pyetja juaj ka të bëjë me çështjen e dytë, ne nuk do t’u japim të drejtë armikut që të na detyrojë që të ndryshojmë rregullat e përleshjes ose rregullat tona të përleshjes. Ne gjatë veprimtarive të qëndresës kemi arritur në një etapë konkrete në mashtrim, prandaj duhet të paktën që ta ruajmë këtë dhe madje duhet të orvatemi që ta zhvillojmë këtë taktikë, teksa armiku është duke i ndryshuar rregullat e përleshjes. Natyrisht se këtu po bëjmë fjalë për frontin e Libanit dhe çështja e Gazzës ka të bëjë me vëllezërit tanë në Gazzë. Ne do të bëjmë fjalë për sa i përket çështjes së Sirisë”.

Në vazhdim të këtij fjalimi të veçantë prezantuesi i Mejadin TV-së i drejtoi këtë pyetje udhëheqësit të Hizbullahut: “Ju vutë në dukje se nuk do ta lejojmë Izraelin që të ndryshojë rregullat e përleshjes, megjithatë me pozitën që Hizbullahu ka marrë përballë mureve të ngritura të Izraelit në kufirin libanez, vallë a nuk ka ndryshuar njërën nga rregullat tuaj të përleshjes? Vallë sipas jush a nuk do të thotë ndryshimi i rregullave të përleshjes ngritja e murit në kufi në një tokë të diskutueshme?”, Sejjid Hasan Nasrullahu iu përgjigj si vijon:

“Kjo çështje nuk ka të bëjë me rregullat e përleshjes. Kjo është një çështje e veçantë. Fjala vjen për sa i përket çështjes së kufinjve që në fillim pra në vitin 2000 dhe në zanafillën e tërheqjes së Izraelit nga trojet libaneze në vend kishte lindur një pyetje e madhe: “Çfarë do të bëjë Hizbullahu në afërsi të kufinjve?” Unë kam thënë se etapa e parë e detyrës sonë është mbrojtja e trojeve libaneze. Për këtë arsye përse sipas jush mua m’u drejtua pyetja: “Cilat janë trojet e libaneze?” Ndërsa unë ua ktheva përgjigjen se Qëndresa nuk është ajo e cila do të përcaktojë trojet libaneze, sepse është vendi i Libanit ai i cili përcakton trojet libaneze. Unë nuk jam vendi i Libanit, unë nuk jam shteti i Libanit. Shprehem kështu sepse kjo është një çështje e cila ka të bëjë me sovranitetin. Kjo çështje ka të bëjë me kuvendin, qeverinë, presidentin dhe të tërë vendin. Kur vendi thotë se këto këtu janë trojet libaneze atëherë ne si qëndresa libaneze do të marrim përsipër detyrën e çlirimit të trojeve libaneze.

Në atë epokë president i Libanit ishte Emil Lahudi dhe kryeministër ishte Selim Hisi dhe qeveria dhe kuvendi shpallën se fermat Shaba dhe kodrat Kefer Shuba ishin troje libaneze. Për këtë arsye dhe ne këto rajone i quajtëm troje libaneze. Për këtë asye nëse jeni treguar të kujdesshëm, madje kjo nuk ishte as pjesë e retorikës sonë së shkuar. Ne nuk hynim në hollësi kur bënim fjalë për rripin e kufirit... Për këtë asye ne qëndrojmë pas qeverisë në çështjen e murit, Qëndresa qëndron pas ushtrisë libaneze dhe ne e kemi bërë të ditur dhe më parë këtë çështje, pra nuk është një çështje e re. Si përfundim ne duhet të presim se si do të sillet qeveria dhe si do ta shtjellojë këtë dosje. Si rrjedhojë kjo është një çështje e ndryshme. Unë për shembull them kështu mbi këtë çështje: “Nëse armiku sionist kryen operacione dhe atentate për objektivat brenda në Liban, nëse ai kryen operacione sigurimi brenda trojeve libaneze, nëse ka për synim forcat e Hizbullahut në Liban, madje nëse e zgjeron pakëz më tej këtë çështje, pra nëse izraelitët kanë për synim vëllezërit tanë të Hizbullahut në Siri - ne e kemi zgjeruar këtë çështje pas ngjarjes së Kunejtras - do të flas mbi atë se çfarë do të bëjmë. Po ne i quajmë sulme këto dhe do t’u japim përgjigje.

Ne kur bëjmë fjalë për sulmet ajrore izraelite, sigurisht se për t’u dhënë përgjigje këtyre sulmeve ajrore, nuk duhet patjetër që ata t’i kenë kryer këto sulme kundër synimeve të Hizbullahut. Pra duke qenë se kjo çështje ka të bëjë me të tërë Libanin, sigurinë dhe qëndrueshmërinë në vend ne do t’u japim përgjigje, ndonëse nuk janë të drejtuara ndaj synimeve të Hizbullahut. Kjo çështje mund të ketë shumë veprime dhe shembuj, ato që them unë janë shembuj, por këto nuk janë shembujt e vetëm sepse këto mund të shtohen”.

Pyetjes së prezantuesit të shtruar në formën: “Cilën përpjekje të Izraelit nuk e cilësoni një operacion sulmi të kufizuar por fillimin e një lufte gjithëpërfshirëse?”, Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut i dha këtë përgjigje:

“Në ditët e sotme tanimë kjo çështje nuk ka nevojë që ta themi, se ne do ta kuptojmë se cila përpjekja e Izraelit është një luftë gjithëpërfshirëse, sepse i tërë populli e ndjen këtë çështje. Lufta zotëron veçori tejet të qarta, të cilat janë të pamundura për t’u mohuar”.

Çdo operacion i cili i drejtohet synimeve konkrete në një masë, ndryshon përfshirjen e ndryshimit të rregullave të përleshjes dhe dhënies së përgjigjes dhe ne u japim përgjigje të tërësishme në këto operacione, por çdo lloj operacioni gjithëpërfshirës -ndonëse armiku e quan të kufizuar këtë- ne e quajmë luftë dhe shpallje lufte. Sërish shtoj se nuk ka ndonjë kufi të përcaktuar mes operacionit gjithëpërfshirës dhe shpalljes së luftës.

Njëri nga problemet e vitit 2019 është kryerja e vlerësimit të gabuar të kryeministrit izraelit i cili është në kizë. Them kështu sepse kryeminsitri izraelit është në një krizë morali, ai është akuzuar për vjedhje dhe do që të shpëtojë nga kjo. Rishtas dhe çështja e tuneleve lindi pikërisht kur Netanjahut u janë drejtuar këto akuza. Si rrjedhojë pohoj se nuk ka ndonjë pengesë përpara tij që të shpëtojë nga gjykimi i prishur izraelit dhe ta paraqisë veten si një hero të rreme për izraelitët dhe popullin në veri (të trojeve të pushtuara palestineze) dhe duke përhapur frikë në zemrat e të tërë popullit kolon në veri. Gjithashtu ai nuk ndjen ndonjë shqetësim që duke e kthyer dhe dosjen e Sirisë në një përleshje të madhe dhe të përhapur dhe në këtë mënyrë do të krijojë terrenin e duhur për lindjen e kushteve në dobi të vetë zgjedhjes së tij - duke e treguar veten e tij si një burrë të shteti të fuqishëm dhe të plotfuqishëm -. Pavarësisht se nuk dua që të ndërhyj në zgjedhjet izraelite, sepse në fund të fundit për ne nuk ka ndonjë ndryshim mes Netanjahut, Ehud Barakut dhe dikujt tjetër, unë iu vë në dijeni se këta të fundit janë të gatshëm për të bërë gjithçka për të qëndruar kryeministër dhe për të mos hyrë në burg duke kryer analiza të gabuara si pasojë e krizave me të cilat janë përballur në javët në vijim dhe gjatë muajve deri në zgjedhjen e tyre.

Pyetjes së prezantuesit të drejtuar në formën: “Cilën përpjekje të Izraelit nuk e cilësoni një operacion sulmi të kufizuar por fillimin e një lufte gjithëpërfshirëse?”, Sejjid Hasan Nasrullahu i dha këtë përgjigje:

“Ne dhe i tërë Boshti i Qëndresës jemi të gatshëm që të japim përgjigje. Kjo çështje ka të bëjë me vendimin që do të marrë Boshti i Qëndresës. Unë në fjalimin tim të para dy muajve, duke u mbështetur në të dhënat e fshehta që kisha në dorë, thashë se izraelitët do të synojnë këtë dhe atë vend dhe i lajmërova duke iu drejtuar izraelitëve, në rast se do të bëni kështu ne do të përgjigjemi patjetër”.

Megjithëse e shoh të largët mundësinë se vlerësimet e gabuara të Netanjahut mund t’i hapin udhë sulmimit të Libanit sigurisht se nuk i hedh plotësisht poshtë. Siria është vendi në të cilin mund të kenë ndikim llogaritë e gabuara të Netanjahut. Sërish ka gjasa që ai të kryejë një analizë të gabuar dhe në Gazzë. Libani më tepër se kurrrë do të jetë në gadishmëri dhe kjo gjendje është si pasojë e ndryshimeve të kushteve në këto rajone”.

Pyetjes së prezantuesit të ngritur në formën: “Cili është qëllimi juaj kur thoni gabim vlerësimi në Gazzë?”, Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut iu përgjigj kështu:

“Me gabim vlerësimi në Gazzë kam për qëllim shtimin e shtypjeve në Gazzë, sepse kjo e fundit nuk do të pranojë që të vdesë nga uria. Gazza nuk e pranon këtë rrethim. Gazza nuk e pranon që Rripi i Gazzës të jetë i hapur për të tërë; populli i saj dhe lëvizjet e qëndresës të pranishme në Rripin e Gazzës, nuk e pranojnë kryerjen e operacioneve terroriste kundrejt tyre. Pas sukseseve të fundit të arritura në Gazzë - të cilat quhen fitore të vërteta në këndvështrimin psikologjik, politik, në fushëbetejë dhe ushtarak - populli i Gazzës është në një përgatitje të shkallës së lartë dhe nuk i japin leje izraelitëve për çdo punë. Ata do t’i japin një përgjigje më të ashpër sulmeve izraelite se sa herët e shkuara...”

Sejjid Hasan Nasrullahu vijoi si më poshtë:

“Për sa i përket çështjes së tuneleve të zbuluara nga izraelitët në kufirin libanez, pohoj se kjo punë kishte shumë ndikim në frikësimin e izraelitëve, kjo nuk i tregon atyre për gjendjen e luftës mbi këto tunele dhe se ata e kanë marrë mesazhin, se këto tunele janë përgatur nga ana e Hizbullahut, me synimin e parandalimit të kryerjes së sulmeve dhe për futjen e njëmijë ose 500 luftëtarëve në Izrael, si dhe për të kryer akte të mëdha terroristë për të tronditur Izraelin. Ky përshkrim është kryer nga ana e Gadi Eisenkotit ish kryetarit të shtabit të përgjithshëm të ushtrisë izraelite. Ky njeri me vizatimin e një skene të tillë ka përhapur një frikë të madhe në gjirin e shoqërisë izraelite. Këta të fundit thonë se ne i kemi zbuluar tunelet e Hizbullahut, shumë mirë por nëse janë gërrmuar tunele të reja atëherë çfarë do t’i thoni izraelitëve?

Të tërë janë bërë dëshmitarë se si gjeneral Eisenkoti u tërhoq nga posti i kryetarit të shtabit të përgjithshëm izraelit mbi çështjen e “suksesit” të tuneleve dhe se si kjo dukuri u paraqit si një “sukses” i stisur në dosjen e ij. Sa do që ky sukses është kundër kolonëve në veri dhe kundër ndjenjës së sigurisë së tyre - duke përdorur këtu thënien e vëllezërve tanë palestinezë “kopeve të kolonëve” -. Pra dhe kjo çështje u përfundua dhe mbaroi por fatkeqëia është se Netanjahu e përsosi këtë çështje. Për këtë arsye unë dua që të flas mbi çështjen e dosjes së tuneleve të Hizbullahut, çështje kjo e cila u zmadhua më tepër se çfarë ishte dhe e cila nuk e meritonte që të quhej Operacioni i Mburojës së Veriut, sepse kjo orvatje e izraelitëve përbëhej nga bashkimi i një serie masash parandaluese. Ndonjëherë në një vend shfaqet një problem, një rrjedhje ose një ngjarje dhe forcat ushtarake shkojnë në atë zonë ku kanë ndodhur këto zhvillime me qëllim që ta agjësojnë atë problem, pra për të vërtetës vëllimi i çështjes ishte në këtë shkallë. Operacionet e tuneleve ashtu siç kemi lajmëruar dhe më parë nuk e ka anulluar Opeacionin Xhelil madje nuk do të ketë madje as dhjetë përqind ndikim mbi këtë.

Në shtesë ne jemi të detyuar që të bëjmë fjalë dhe për humbjen politike në këtë operacion. Ka gjasa që synimi i këtij operacioni izraelit, të ishte shkaktimi i trazirave dhe dyjëzimit brenda Libanit, mirëpo ndonëse libanezët kanë mosmarrëveshje me njëri-tjetrin mbi një numër të madh çështjesh, në përballimin me këtë çështje kishte një harmoni shumë të mirë ne mesin e politikanëve libanezë. E thënë ndryshe presidenti, kryeministri, kryetari i kuvendit, institucionet e shtetit dhe opinioni publik libanez ishin në hamoni dhe kështu që nuk i dhanë leje që zëri i Netanjahut dhe i mediave të kishte ndikim në Liban. Për më tepër pritej që Këshilli i Sigurisë së OKB-së të merrte vendime të tilla si hetimi i kësaj çështjeje të Netanjahut, kryerja e detyrës së autoriteteve të forcave të UNIFIL-it nga ana e policisë izraelite dhe shndërrimi i jugut të Libanit në atë mënyrë që t’u shërbente interesave të Izraelit. Kjo çështje dështoi të hetohej në vitin 2006 dhe në vitet përpara tij dhe madje nuk ia doli mbanë që të hetohej as në vitin e shkuar. Izraeli duke u orvatur që ta tregojë si një gjë të madhe këtë operacionin e tuneleve kërkoi që të lëvizte në këtë drejtim megjithatë nuk shënoi ndonjë arritje as në këtë. Njëra nga arsyet e dështimeve në këtë çështje ishte qëndrimi zyrtar që mbajtën të tëra shtresat e shtetit të Libanit. Ky i fundit ishte i të njëjtit pajtim dhe njëzëri në Këshillin e Sigurisë së OKB-së. Rishtas ne duhet të përmendim dhe qëndrimin pozitiv të shtetit të Kuvajtit në këtë kontekst. Sërish dhe qëndrimi i Francës ishte i ndryshëm nga ai i Amerikës dhe si përfundim orvatjet e Izraelit në Këshillin e Sigurisë dështuan. Sipas mendimit tim Netanjahu dështoi në tëra synimet që kishte për qëllim me Operacionin Mburoja e Veriut dhe kështu që na kreu një shërbim të madh mediatik, shpirtëror dhe moral. Sigurisht ne duhet të tregojmë kujdes në këtë pikë se tunelet të cilat kanë zbuluar izraelitët nuk dihet nëse janë të tëra tunelet që zotëron Hizbullahu. Pra për shembull nëse ata do të ishin kishin gjetur 30 tunele atëherë do të ishte me vend që ata ta quanin këtë si “operacion”.

Pyetjes së prezantuesit të Mejadin TV-së të shtruar në formën: “Vallë a keni njohuri mbi numrin e këtyre tuneleve”, Sejjid Hasan Nasrullahu iu përgjigj duke qeshur: “Allahu e di” dhe vijoi kështu:

“Ai vend i vizatuar në murin e kufirit izraelit është tokë libaneze dhe shteti i Libanit e quan atë si tokën e tij pra si pjesë të Palestinës së Pushtuar. Ndërsa OkB-ja ose e thënë ndryshe UNIFIL këtë zonë e quan si zonë të disktueshme. Këshilli i Sigurisë Kombëtare, nën kryesinë e presidentit dhe nën shoqërimin e komandantëve të ushtrisë dhe kryetarëvd të njësiteve të sigurisë u bënë bashkë mbi këtë mbledhje dhe në atë kohë morën vendimin se izraelitëve nuk duhet t’u jepej leje për ngritjen e këtij muri. Përgjegjësia e këtij vendimi iu la ushtrisë dhe u lejua hapja e zjarrit kur duhej. Kjo mbledhje u zhvillua disa muaj përpara kësaj. Sidoqoftë ashtu siç e dini ekuacioni i artë pra ushtria, populli dhe qëndresa dhe ne u bëmë plotësisht palë e kësaj çështjeje, sepse ne jemi qëndresa, ne jemi një pjesë e popullit libanez... Për këtë arsye izraelitët e ndaluan ndërtimin e murit dhe kjo ishte një arritje e shkruar në ditarin e ushtrisë”.

Sejjid Hasan Nasrullah në vijim ceku këto çështje:

“Ngjarjet në Siri janë shumë të mëdha dhe të rëndësishme dhe shqetësimet e izraelitëve në Siri janë shumë të mëdha... Izraeli që nga viti 2011 dhe deri tani ka pësuar një humbje të rëndë në të tërë vlerësimet që ka kryer vetë mbi Sirinë. Madje dhe tani Netanjahu do që të mbulojë këtë humbje ushtarake me zhurmën e medias. Ne duhet të presim që Netanjahu ta ngrejë zërin dhe të kryejë punë të pa menduara deri në zhvillimin e zgjedhjeve, sepse ai do të hyjë në zgjedhje dhe ju e dini shumë mirë Avigdor Liebermani ka një shqetësim me Gazzën dhe kështu që ai do ta tregojë Netanjahun si një kryeministër të dobët, pa vullnet, frikacak i cili nuk ka lidhje me gjeneralët dhe i cili nuk vjen nga brezi i gjeneralëve. Nga ana tjetër dhe Netanjahu do që të argumentojë veten dhe këtë herë ai do që ta përfundojë punën qoftë jo vetëm kundër popujve arabë por dhe kundër izraelitëve. Këta të fundit i zhvillojnë zgjedhjet dhe e japin votën me anë të gjaqeve që ne kemi derdhur mirëpo këto udhë pa krye me të cilat janë përballur i kanë sjellur ata që në pikën që këtë herë të japin votën me gjaqet e tyre.

Gjithashtu dhe në vitin 1996 Shimon Peresi nisi operacionin Rrushtë e Ndëshkimit kundër Libanit për fitoren e tij në zgjedhje dhe për më tepër ai merrte pjesë dhe në bisedimet e Sharm Shejhut dhe e mbarë bota ishte me të. Megjithatë ai pësoi humbje në zgjedhjet e atij viti, sepse ata nuk kanë tru”.

Ndërsa pyetjes së prezantuesit të Mejadin TV-së të drejtuar në formën: “Izraelitët vënë theksin mbi prodhimin e predhave me piketë në vizën tonë të kuqe në Liban ose në zonat e afërta me kufirin, vallë a është e mundur që ta zgjidhni për ne këtë gjëegjezën e predhave me piketë të Hizbulahut?”, Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut i dha këtë përgjigje:

“Shikoni njëherë e një kohë shqetësimi i izraelitëve me ne, ishte që ne të mos kishim në zotërim predha të cilat do t’i kalonin 20 km, kështu që dhe forcat e qëndresës në përgjithësi zotëronin predhat Katjusha rrezja e të cilave ishte 19-20-21 km. Pas kësaj etape Qëndresa shtiu në dorë predha me rreze 40 km të cilat arrinin Haifën. Izraelitët deshën që ta ndalonin këtë gjendje por shtimi i fuqisë së predhave të Hizbullahut nuk ndaloi dhe forcat e Qëndresës shtinë në dorë predha të cilat do të arrinin nga Haifa në zonat e largëta. Në Luftën 33 Ditore ne kishim si shënjestër Haifën dhe pikat qendrore izraelite por mbeti Tel Avivi. Ne në Luftën 33 Ditore teksa bënin të ditur se predhat tona mund të shënjestrojnë përtej Haifës kishim për qëllim Tel Avivin. Për këtë arsye nëse ju kujtohet kur izraelitët kërcënuan se do të bombardonin Bejrutin dhe ne kërcënuam se do të kryenin sulm me predha ndaj Tel Avivit. Në asnjëherë nuk kërcënojmë për diçka që ushtarët tanë nuk mund ta kryejnë. Sido që të jetë izraelitët ashtu siç treguan se ishin tërësisht të paaftë dhe nuk mund të pengonin përftimin e predhave me rreze më të gjatë të Hizbullahut, si rrjedhojë të tëra orvatjet e tyre dështuan dhe nuk mundën që të gjenin zgjidhjen e këtij problemi.

Gjëja e vetme që mund të bënin ata ishte të thoshin se këto predha ishin pak ose shumë, pra se ishin njëqind ose njëmijë, të tëra këto ishin hollësitë e çështjes, por ajo që është e rëndësishme është kjo, për shembull shikoni se si do të jetë gjendja kur një predhe e vetme të bjerë mbi Askalan. Përfytyroni se çfarë do të ndodhë kur disa nga predhat e mëdha dhe të fuqishme të bien në Tel Aviv në të njëjtin çast. Përgjigjen e kësaj pyetjeje duhet t’ua pyesim banorëve të Tel Avivit. Disa gjeneralë izraelitë e sqarojnë çështjen në mënyrë të drejtë, të cilët janë besnikë ndaj shoqërisë së tyre. Ata bëjnë të ditur se në rast të shpërthimit të një lufte në të ardhmen, kjo nuk do të jetë si luftrat në të shkuarën, ata nënvizojnë se teksa ne do të jemi duke luftuar në kufi, ju nuk do të mund të uleni dhe të pini qetësisht çaj në kafenetë izraelite. Jo tanimë kjo punë mbaroi. Në çdo luftë e cila do të ndodhë në të ardhmen, tërësia e Trojeve të Pushtuara Palestineze do të jetë front lufte. Sigurisht se ndërsa ne kemi folur për predhat të cilat nuk janë të ndjeshme (predhat të cilat nuk janë me qitje me piketë), qëllimi ynë nuk ishte të themi se këto predha nuk mund të vënë në shënjestër Tel Avivin dhe qytetet e tjera izraelite dhe do të shënjestrojmë vetëm garnizonet ushtarake, sepse këto predha mund t’i shënjestrojnë shumë mirë qytetet izraelite. Kur themi se ato nuk janë predha me qitje me piketë qëllimi ynë është mosgoditja e objektivit që ne duam, si për shembull ato mund të mos godasin ministrinë e mbrojtjes izraelite, aeroportin apo këtë ose atë bazë ajrore. Përqindja e gabimit e predhave të cilat nuk janë të ndjeshme është e lartë por tek predhat me qitje me piketë kjo nuk është kështu. Përqindja e gabimit të tyre është 5-10 m, ose më e shumta 50 m. Sigurisht se kur themi një përqindje gabimi 50 m tregohuni të kujdesshëm se po bëjmë fjalë për bazat e mëdha ajrore dhe ndërtesat e mëdha. Ju e shikoni shumë mirë se izraelitët janë dorëzuar që tani përballë predhave të cilat nuk janë të ndjeshme dhe të tëra fjalimet e tyre i mbajnë mbi predhat me qitje me piketë”.

Sejjid Hasan Nasrullahu vazhdoi si më poshtë:

“Nëse më lejoni le t’u bëj një shaka izraelitëve. Unë u them izraelitëve se thënia juaj Netanjahut, që të lejojë Hizbullahun që të ketë në zotërim, predhat me qitje me piketë është në dobinë tuaj, sepse në ditën që do të duam t’u kthejmë përgjigje Tel Avivit, në rast se ne do të kemi në zotërim predhat me qitje me piketë, atëherë ne do të godasim garnizonet ushtarake dhe nëse predhat tona nuk janë të ndjeshme, ndonëse ne duam që të godasim vetëm garnizonet ushtarake, këto prdha mund të bëjnë një gabim 500-1000 m dhe ka mundësi që të mos bien mbi pikat ushtarake por mbi popullin. Si rrjedhojë interesi juaj o popull izraelit qëndron në zotërimin tonë të predhave me qitje me piketë.

Si rrjedhojë problemi i tanishëm i izraelitëve janë bërë predhat me qitje me piketë të Hizbullahut. Ata thonë se arsyeja se përse ne kemi vënë në shënjestër Sirinë, është se Hizbullahu ka në zotërim predhat me qitje me piketë. Unë ua kam thënë këtë izraelitëve në datën dhjetë të Muharremit dhe kjo çështje ka përfunduar: “Ju e godisni kot Sirinë, sepse ne zotërojmë mjaftueshëm predha me qitje me piketë”. E përsëris ne zotërojmë mjaftueshëm predha me qitje me piketë për t’iu kundërpërgjigjur izraelitëve në luftrat në të ardhmen dhe nëse duam dhe nëse duhet planet tona luftarake ne mund të godasim me saktësi të tëra objektivat. Nëse izralitët duan që të ngushëllohen duke thënë, se numri i predhave tona me qitje me piketë nuk është i lartë, atëherë unë nuk kam punë me fjalët e tyre, unë nuk do të diskutoj me ta në këtë çështje, lërini të jenë të lumtur. Ajo që them unë kjo punë u zgjidh dhe ne ia dolëm mbanë që të zotëronim predhat me qitje me piketë... Në duart tona ne kemi aq predha me qitje me piketë sa nuk duhet që të bartim të reja, ato janë të mjaftueshme për çdo luftë e cila do t’iu detyrohet Libanit dhe ne nuk kemi asnjë mungesë”.

Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut duke cekur dhe se grupet kurde në Lindje të Eufratit janë të mbështetura nga Amerika dhe të financuara nga ana e shteteve arabe të Gjirit Pers, duke bërë me shenjë dhe tek “Marrëveshja e Adanasë së Erdoğanit”, tregon se ai iu është afruar një zgjidhjeje e cila do të bëjë të mundur shfaqjen e pranisë së ushtrisë siriane në veri të vendit.

Sejjid Hasan Nasrullahu shprehu se ndonëse të tëra zgjedhjet janë të shtruara mbi tryezë për sa i përket çështjes së Idlibit, ai nënvizoi se përparësi ka zgjidhja politike, të tëra përgatitjet janë kryer për çlirimin e Idlibit, mirëpo Turqia ka penguar zanafillën e operacionit duke nxjerrur si arsyetim problemet njerëzore dhe se “së bashku me shkuljen e ISIS-it nga lindja e Eufratit, tanimë nuk do të mbetej më asgjë për t’u shqetësuar nga ana e ushtisë siriane dhe aletëve të saj”.

Sejjid Hasan Nasrullahu vlerësoi se “tërheqja e forcave amerikane nga Siria pavarësisht se ishte një disfatë vetjake e SHBA-së, kjo orvatje ishte një strategji dhe komplot i ri i Trumpit dhe i shtetit të tij”.

Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut, duke bërë të qartë se Arabia Saudite kishte ndezur dritën e gjelbër pas takimit të Umer Beshirit presidentit të Sudanit me Damaskun, vuri në dukje se arsyeja se përse këto shtete iu ishin drejtuar Sirisë, ishte tërheqja e Amerikës nga kjo e fundit dhe se ky vendim ishte marrë në një takim në Ebu Dabi pas kryerjes së vlerësimit të gjendjes.

Sejjid Hasan Nasrullahu vazhdoi kështu:

“Vendimi i Trumpit për të dalë nga Siria i ka tmerruar Arabinë Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe. Ata arritën në përfundimin se rreziku i vërtetë nuk është Irani por Turqia. Për këtë arsye ata duke i dërguar një mesazh Sirisë i thanë se duhet të bënte një kërkesë për t’u rikthyer në Ligën Arabe. Ndërsa Damasku u ktheu përgjigje se shtet ai i cili e kishte përjashtuar Sirinë ai duhet ta rikthente”.

“Një numër i madh i zyrtarëve të shteteve arabe, shkurtimisht autoritetet e sigurisë shkuan në Damask për t’u takuar me autoritet siriane, por tani unë nuk mund t’i bëj të ditur emrat e tyre”.

“Amerikanët pësuan disfatë në Siri, por ai i cili pësoi disfatën e vërtetë ishte Netanjahu. Ky i fundit bëri shumë përpjekje në SHBA dhe në Rusi për ta nxjerrur Iranin jashtë nga Siria por pësoi disfatë. Izraeli humbi të tëra synimet dhe dëshirat në Siri. Sot kjo e fundit është bërë më e fuqishme se e shkuara”.

Sejjid Hasan Nasrullahu vijoi kështu me fjalët e tij:

“Ka mundësi që ne do të marrim vendime të reja, si këmbim i sulmeve izraelite ndaj Sirisë, sepse sulmet e fundit ishin shumë të rrezikshme. Netanjahu do të bënte mirë që t’i merrte parasysh zhvillimet fundit dhe shtënien në dorë të sistemeve te fuqishme ajore të Sirisë. Netanjahu duhet ta dijë se lënia e lirë e fushës së hapësirës ruse për lëvizjet izraelite nuk mund të ketë ndikim. Netanjahu nuk duhet të gabojë, sepse Boshti i Qëndresës me në krye Sirinë, do t’u kthejnë përgjigjen e merituar këtyre përpjekjeve”.

Sekretari i Përgjithshëm i Hizbullahut duke prekur dhe çështjen e Bahrejnit e mbylli reportazhin duke thënë: “Opozitarët bahrejnas shprehën dëshirën që shtete si Katari, Kuvajti dhe Turqia të kryejnë ndërmjetësimin me tyre dhe qeverisë, mirëpo Arabia Saudite është ajo e cila ndërpret dialogun në Bahrejn”.



Burimi : Medya Şafak