E enjte, 1 tetor 2026
Media e Lire

Lajme nga Bota për ju

Kerkimet Filozofike Fetare

Mësimet e Hadithit Thekalejn Nga Sejjid Ajetullah Kemal Hajdari. Mësimi i Gjashtëmbëdhjetë

Ajetullah Kemal Hajdari37 min lexim

“Vijojmë sqarimin e shumë çështjeve të lëna pezull dhe shpjegimin e duhur për mashtrimet, shpifjet dhe trillimet që janë bërë gjatë historisë, kundër besimtarëve muslimanëve shiitë”.

Prezantuesi: “Me emrin e Allahut, Gjithëmëshirshmit Mëshirëplotit. Shpëtimi dhe paqja qofshin mbi të dërguarin besnik të Allahut (xh.sh.),mbi Muhammed Mustafain (p.q.m.t.),mbi familjen e tij të pastër, mbi bashkëkohësit e tijtë zgjedhur e të nderuar, si dhe mbi të tërë besimtarët muslimanë anembanë rruzullit tokësor.Paqja, mëshira dhe begatia e Allahut (xh.xh.) qofshin mbi ndjekësit tanë të nderuar”.

Prezantuesi: “Ju përshëndesim me përshëndetjen më të bukur: “Es-selamu alejkum ue rahmetullahi ue berekatuhu”. Ja ku jemi sërish me ju, në programin tonëtëgjashtëmbëdhjetë,me titullin e ri “Çështja e Ardhjes së Imam Mehdiut (p.m.t.)”. Fillimisht lërmëni t’iu bëj të ditur se, këtë program do t’ia kushtojmë tërësisht çështjes, ardhjes së Imam Mehdiut (p.m.t.), të birit të bekuar dhe të dëlirë të bijës së Muhammedit(p.q.m.t.) Fatime Zehrasë, anëtarit të Farefisit të Pastër të Muhammedit (p.q.m.t.), i cili është imami i dymbëdhjetë nga imamët e Ehli Bejtit. Kam dëshirë ta nis programin tonë të kësaj mbrëmjeje, me një lutje të rëndësishme, e cila i përket imamit tonë të nderuar, ImamXhafer Sadikut(p.m.t.). Kjo lutje është kështu: “Ju do të përballeni me dyshime. Për sa kohë që nuk do të vëreni asnjë shenjë dhe pa iu shfaqur imami i udhëzuar, do të mbeteni në këtë gjendje të mjeruar. Nga kjo e fundit do të shpëtojë vetëm ai, i cili lexon lutjen e njeriut të mbytur në këtë gjendje. Transmetuesi thotë se e pyeti Imam Xhafer Sadikun (p.m.t.): “Vallë cila është lutja e njeriut të mbytur?!” Më pas Imam Xhafer Sadiku (p.m.t.) u përgjigj: “Do tëthuash kështu: “Ja Allah, ja Rrahman, ja Rrahim, ja Mukalibe’l-Kulubi, thebbit kalbi ale dinike”(O Allah, o i Gjithëmëshirshëm, o Mëshirëplotë, o Rrotulluesi Zemrave, përforcoje zemrën time ne fenë tënde!)Duke u mbështetur në dy argumentët e pamohueshëm fetarë, si ajetët kuranorë dhe hadithët e vërtetë, pohojmë me bindje të plotë se Imam Mehdiu (p.m.t.), do të mbushë botën me begati, besim, drejtësi, mirëqënie dhe udhëzim, pasi kjo e fundit do të jetë e mbytur dhe e zhytur, në llumin e egërsisë, errësirës, despotizmit, dhunës, mosbesimit, shtypjes dhe tiranisë. E përshëndesim dhe ne nga ana e ndjekëve tanë të nderuar, Zotëri Kemal Hajdarit, të cilit i urojmë shëndet të plotë. Mirë se erdhët në programin tonë Zotëri Sejjid Kemal Hajdari”.

I ftuari: “Para së gjithash, dua t’iu them: “Mirë se ju gjeta. Kërkoj mbrojtje nga Allahu (s.u.t.) prej shejtanit të mallkuar dhe e nis me ndihmën e Allahut Gjithëmëshirshmit Mëshirëplotit. Shpëtimi dhe paqja qofshin mbi robin e zgjedhur të Allahut (a.u.xh.), Muhammed Mustafain (p.q.m.t.), si dhe mbi familjen e tij të pastër. Si fillim lërmëni t’iu rikujtoj se kemi sqaruar se pseudodijetarët, analistët, akademikët, oratorët, hatibët, hulumtuesit, imamët, muftitë, thirrësit, moderatorët, me një fjalë “aktorët e mirëfilltë” e tjerë, të cilët mbushin ekranët e stacionëve televizivë, mbledhjet e dijes dhe shkencës dhe në burimet e veprave të tyre, janë orvatur që të cilësojnë të vërtetë, versionin e rremë të Hadithit Thekalejn:“Libri i Allahut dhe Sunneti im”.

“Tani dua të bëj një përmbledhje të shkurtër programit paraardhës, duke bërë lidhjen e duhur me programet tona paraardhëse, me programin që do të trajtojmë këtë mbrëmje dhe programet tona që do të trajtojmë më vonë. Duke u nisur nga fakti se, nuk dua t’ua që këtë program ta bëj të mërzitshëm dhe të bezdisshëm për ndjekësit tanë të nderuar, po e anashkaloj pjesën rutinë të hyrjes, sepse qëllimi i përmbledhjes sime, është rikujtimi i shpjegimeve dhe sqarimeve të mia të bëra në programet paraardhëse. Çështja që do të trajtojmë në programin e kësaj mbrëmjeje, është shumë e rëndësishme dhe ka të bëjë me çështjen e ardhjes së Imam Mehdiut (p.m.t.). Unë mendoj se ndjekësit tanë të nderuar, do të kujtohen për shpjegimet dhe sqarimet tona të rëndësishme, mbi çështjen e ardhjes së Imam Mehdiut (p.m.t.). Dijetarët muslimanë sunnitë dhe shiitë, janë të njëzëri mbi çështjen e ardhjes së Imam Mehdiut (p.m.t.), në fundin e kohërave. Prandaj ne nuk kemi asgjë për të shtuar, sepse dijetarët muslimanë janë të njëzëri mbi faktin se, Imam Mehdiu (p.m.t.)është i biri i bekuar dhe i dëlirë i së bijës së Muhammedit (p.q.m.t.) Fatime Zehrasë, anëtar i Farefisit të Pastër të Muhammedit (p.q.m.t.) dhe është imami i dymbëdhjetë nga imamët e Ehli Bejtit”.

“Si fillim, nuk dua të zgjatem shumënë hyrje të programit tonë, por dua të cek vetëm dy pika të rëndësishme në hyrje të tij. Pikë së pari, dua t’u rikujtoj ndjekësve tanë të nderuar se,dijetarët dhe ekspertët sunnitëdhe shiitë tëfushës së hadithit (muhaddithët), janë të njëzëri mbi faktin se, versioni i vetëm i vërtetë i Hadithit Thekalejnështë forma: “Libri i Allahut dhe Farefisi im”. Për më tepër pohoj se gjenden me dhjetra dëshmitarë besnikë dhe transmetues të ndershëm, të cilët e kanë transmetuar versionin e vërtetë, me dhjetra zinxhirë transmetimi.Tani besoj se ndjekësit tanë të nderuar, do të kujtohen seversioni i vërtetë i Hadithit Thekalejn, i transmetuar nga Muhammedit (p.q.m.t.), është i vërtetuar nga shumica e dijetarëve dhe ekspertëve sunnitë dhe shiitë të fushës së hadidhit (muhaddithëve).Besoj se ndjekësit tanë të nderuar, do të kujtohen se në progranet tona paraardhëse, unë kam cituar dhe përmendur burimet kryesore të transmetimit të këtij hadithi të njohur. Madje jam shprehur se dijetarët më të mëdhenj sunnitë dhe shiitë,  kanë kryer shpjegimet dhe sqarimet e tyre përkatëse mbi këtë çështje. Si përfundim kam theksuar faktin se, dijetarët sunnitë dhe shiitë janë të njëzëri se,versioni i vërtetë i Hadithit Thekalejn,është transmetuar në një mënyrë të pashkëputur”.

“Pikë së dyti, lërmëni t’iu theksoj se versioni i rremë i Hadithit Thekalejn është forma: “Libri i Allahut dhe Sunneti im”. Arsyeja kryesore e pohimit është se, në zinxhirin e transmetimit të këtij versioni të rremë, gjenden shumë gënjeshtarë, hajdutë, mashtrues, matrapazë, shpikës dhe vjedhës hadithësh dhe tradhtarë. Ndërsa versioni i vërtetë i Hadithit Thekalejn është forma: “O ju njerëz! Unë po lë në mesin tuaj Dy Porosi të Paçmuara, që nëse lidheni fort pas tyre, nuk do të shmangeni kurrë. Këto dy Porosi të Paçmuara, janë Libri i Allahut dhe Farefisi im që është Ehli Bejti im. Këta Dy Porosi të Paçmuara, nuk ndahen kurrë nga njëri-tjetri derisa të më kthehen mua, në krye të Lumit Keuther”. Falenderimi i takon Allahut (xh.sh.), i Cili ka bërë të mundur që në programet tona paraardhëse, e kemi sqaruar në mënyrë të hollësishme këtë çësthje”.

“Tani vijmë në pikën e tretë, në të cilën me lejen dhe vullnetin e Allahut (xh.xh.), do tëshpjegoj se cilët janë anëtarët e Farefisit së Pastër të Muhammedit (p.q.m.t.), duke u mbështetur pikërisht në thënien: “Farefisi im që është Ehli Bejti im”. Por para së gjithash, e ndjej të domosdoshme të ripërsëris faktin se, Ehli Bejti i Muhammedit (p.q.m.t.) është porosia e paçmuar, e cila nuk ndahet kurrën e kurrës nga Kur’ani Famëlartë, është vëllai i tij sijamez, është plotësuesi dhe sqaruesi i tij, burimi i udhëzimit i cili vjen menjëherë pas Libit të Allahut dhe se besimtari musliman, i cili lidhet fort pas këtyre dy porosive të paçmuara, nuk do të shmanget kurrë. Taninatyrshëm shtrohet pyetja: “Vallë cilët janë ata të cilët nuk ndahen kurrënga Kur’ani Famëlartë dhe ky i fundit, nuk ndahet për asnjë çast nga ta?!” Sipas udhëzimeve hyjnore, ashtu siç asnjëherë e kota, nuk ka për të triumfuar mbi Kur’anin Famëlartë, gjithashtu dhe e kota nuk do të triumfojë kurrë mbi këtë shoqëri të zgjedhur. Si rrjedhojë themi se kjo e fundit, është e barabartë me Kur’anin Famëlartë. Në dashtë Allahu (s.u.t.), këtë çështje do ta shtjelloj në programet tona pasardhëse. Me fjalë të tjera do të sqaroj se cilët janë anëtarët e bekuar, të cilët përfshihen brenda termit të Ehli Bejtit”.

Preantuesi: “Allahu jua shpërbleftë, Zoti Sejjid Kemal Hajdari. Por fillimisht përpara se, të kalojmë në pikën e tretë i ftoj akademikët, dijetarët, intelektualët, profesorët dhe rektorët, të mos shtrojnë pyetje mbi autenticitetin e zinxhirit tëtransmetimit dhe tekstin e versionit të vërtetëtë Hadithit Thekalejn, sepse tanimë do të kalojmë në sqarimin e një pike shumë të rëndësishme. Ashtu siç kemi cituar dhe më parë, nënvizojmë faktin se zinxhiri i transmetimit, të këtij versioni është tërësisht i vërtetë”.

I ftuari: “Nuk ka asnjë ndryshim mes një njeriu, i cili i nuk dëshiron të shohë të vërtetën, mes atij njeriu, i cili mbyll sytë përpara të vërtetës, sepse në fund të fundit, e vërtëtaështë e qartë si drita diellore, kështu që të tërë mund ta shohin lehtësisht”.

Prezantuesi: “Tani le t’i rikthehemi çështjes se, cilët janë anëtarët e Farefisit të Muhamedit (p.q.m.t.), të cilët përfshihen pikërisht në thënien: “Farefisi im që është Ehli Bejti im”. Por si fillim dua t’iu pyes se, cili është kuptimi dhe përmbajtja terminologjike e kësaj thëniejeje?!”

I ftuari: “Kjo është një pyetje e drejtë, e cila kërkon një përgjigje të hollësishme, prandaj përpara se të nis sqarimin e kuptimit dhe përmbajtjes terminologjike të kësaj thëniejeje, dua që t’i hedhim një sy kuptimit terminologjik të fjalëve“ehl” (njeri) dhe “bejt” (shtëpi), nëpër fjalorët e shumtë enciklopedikë. Regulli i përgjithshëm pohon se, nëse duam të gjejmë kuptimin dhe përmbajtjen terminologjike, të një fjalëze ose termi kuranor, domosdoshmërisht duhet të t’i hedhim një sy, përmbledhjeve enciklopediketë fjalorëve të veçantë, që kanë të bëjnë më këtë çështje. (1)”.

“E thënë ndryshe, për gjetjen e kuptimit dhe përmbajtjes terminologjike, të një fjalëze ose termi kuranor, si p.sh. “Shehadeti” (Dëshmia), “Salati” (Namazi), “Saumi” (Agjërimi), “Zekati” (Zekati) dhe “Haxhxhi” (Haxhxhi) dhe me qindra, mijëra fjalëza ose terma kuranore, duhet të analizojmë patjetër, përmbledhjet enciklopedike të fjalorëve të veçantë. Tek e fundit në ajetin 2, të Sures Jusuf thuhet: “Ne e zbritëm Kur’aninnë arabisht, në mënyrë që ta kuptoni më lehtë” dhe në ajetin 3, të Sures Zuhruf thuhet: “Me të vërtetë Ne e bëmë Kur’anin arabisht, në mënyrë që ju ta kuptoni më lehtë”.Si rrjedhojë kumtoj sërish se, me gjetjen e kuptimit dhe përmbajtjes terminologjike të një thëniejeje, dua që t’i hedhim një sy kuptimit terminologjik të fjalëve “ehl” (njeri) dhe “bejt” (shtëpi), nëpër fjalorët e shumtë enciklopedikë”.

“Tani pa humbur kohë, do t’iu bëj të ditur sqarimin e kuptimit dhe përmbajtjes terminologjike të fjalëzës: “ehl” (njeri).Me këtë fjalëz nënkuptojmë, diçka që ka të bëjëdhe diçka që i përket një njeriu. Si për shembull për banorët e Medinës së Nriçuar, përdoret termi “Ehlu’l-Medineti” (Medinasit) dhe nëse duam të shprehim diçka që i përket kësaj kohe themi “Ehlu Hadha’z-Zamani” (Basjkëkohësit). Kjo gjendje nuk ndryshon edhe nëse duam të shprehim diçka që i përket kohës, vendit, fshatit, qytetit, shtetit, artit, veprës ose shtëpisë. Por për përdorimin e fjalëzës“ehl”,ka dy kushte që duhet të përmbushen, kushti i parë është diçka që ka të bëjë dhe diçka që i përket një njeriu.Kjo është arsyeja kryesore se, kur përdoret termi “Ehlu’l-Kur’ani” (Njerëzit e Kur’anit Famëlartë),nënkuptohen njerëzit të cilët e mësojnë, e kuptojnë dhe i përkasin këtij të fundit. E njëjta mënyrë përdorim termin“Ehlu’z-Zamani” (Bashkëkohësit), “Ehlu’r-Rexhali” (Burrat), “Ehlu’l-Mere’” (Gratë),“Ehlu’l-Emaneti” (Ruajtësit e Porosisë), “Ehlu’l-Karjeti” (Fshatarët), “Ehlu’l-Beledi” (Qytetarët), “Ehlu’t-Takua” (Të Përkushtuarit), “Ehlu’l-Magfiret” (Mëshiruesit) etj. Si përfundim pohojmë se, kuptimi i fjalëzës “ehl” (njeri),është diçka që ka të bëjë dhe diçka që i përket një njeriu, se i një vendi”.

“Në ajetin 101 të Sures Teube thuhet:“Ue min Ehli’-Medineti Meradu Ela’n-Nifaki” (Edhe nga juka beduinë që janë hipokritë edhe nga banorët e Medinës që janë të sëmurë për hipokrizi. Ti nuk i di ata, por Ne i dimë, ata do t’i dënojmë dy herë, pastaj do të presin për dënimin e madh”. Ka me dhjetra ajetë kuranorë, në të cilët kalon thënia: “Kul ja Ehle’l-Kitabi” (Thuaj o ndjekësit e Librit). Tani një besimtar musliman, me të drejtë mund të shtrojë pyetjen: “Vallë cili është kuptimi i ajetit kuranor, në të cilin kalon thënia“Ehlu’l-Kitabi” (Ndjekësit e Librit)?!” Unë i përgjigjem kësaj pyetjeje, duke thënë se thënia “Ehlu’l-Kitabi” (Ndjekësit e Librit), nënkupton çifutët dhe krishterët, të cilët ndjekin Teuratin dhe Inxhilin. Ndërsa në ajetin 58 të Sures Nisa thuhet: “Innallahe je’murukum en Tueddu’l-Emanati ila Ehliha”. (Allahu ju urdhëron që t’u dorëzoni porosinë, të zotëve të tyre dhe kur të gjykoni, ju urdhëron të gjykoni me të drejtë mes njerëzve. Sa e mirë është kjo që ju këshillon. Allahu dëgjon dhe sheh veprat tuaja). Ndërsa në aejtin 35 të Sures Nisa thuhet: “Feb’athu Hakemen min Ehlihi ue Hakemen min Ehliha”. (Nëse i frikësohen përçarjes mes tyre (burrit e gruas), dërgoni një gjykatës të drejtë nga familja e tij dhe një gjykatës të drejtë nga familja e saj. Nëse ata të dy (gjykatësit) kanë për qëllim pajtimin, Allahu ju mundëson afrimin mes tyre (burrit e gruas). Allahu është i Gjithëdijshëm dhe Mirinformuar)”.

“Duke u mbështetur në tërësinë e ajetëve kuranorë të lartpërmendur, arrijmë në përfundimin se fjalëza “ehl” (njeri),ka kuptimin e diçkaje që ka të bëjë dhe diçkaje që i përket një njeriu, një përkatësi fetare, racore, dhe vendndodhjeje. Kuptimi i fjalëzës “ehl” (njeri), i cili kalon në ajetin e fundit kuranor, ka kuptim më të gjërë se kuptimi i babait, vëllait, mikut dhe farefisit të një njeriu. Si rrjedhojë them se këta të fundit, cilësohen si “ehli” (njeriu) i një njeriu. Kur’ani Famëlartë, e përkufizon fjalëzën “ehl” (njeri), si diçka që ka të bëjë dhe diçka që i përket një njeriu. Me synimin e ilustrimit të këtij argumenti, citojmë ajetin kuranor: “Fe Enxhejnahu ue Ehlehu” (Ne shpëtuam atë dhe njerëzit e tij).Me këtë ajet kuranor me fjalëzën “ehl” (njeri) nuk nënkuptojmë vetëm familjen e ngushtë të një njeriu, si për shembull bashkëshorten ose të birin, por nënkuptojmë përkatësinë farefisnore, fetare, racore dhe vendndodhjen e tij dhe të farefisit ose popullit të tij. Me synimin e ilustrimit të këtij argumenti, citojmë ajetin 56 të Sures Mudeththir, ku thuhet: “Hue Ehlu’t-Takua ue Ehlu’l-Magfireti”. (Po ata nuk mund të nxjerrin mësim nga ai, vetëm nëse Allahu di, Ai është i denjë për t’iu ruajtur dhe i denjë për falje mëkatesh!)” Ndërsa në ajetin 96 të Sures Araf thuhet: “Ue Leu Enne Ehle’l-Kura Amenu ue’t-Tekkau”. (E sikur banorët e këtyre vendbanimeve të kishin besuar dhe të ishin ruajtur, Ne do t’ju dhuronim begati nga qielli e toka, por ata përgënjeshtruan, andaj i dënuam me shkatërrim për atë që merituan).Ndërsa në ajetin 45 të Sures Kasas thuhet: “Ue Ma Kunte Sauijen fi’l-Ehli’l-Medjeni”. (Por Ne krijuam popuj (mes Musait e teje Muhammed), e koha ka zgjatur (ndaj, të dërguam ty). Dhe nuk banove në mesin e popullit të Medjenit, e t’u lexosh këtyre argumentët Tonë (lajmin për Musain, për Shuajbin, për vajzat e tij), por Ne të dërguam (dhe të njoftuam)”.

“Pra ashtu siç shihet qartë, duke u nisur nga tërësia e ajetëve kuranorë të sipërcituar, arrijmë në përfundimin e thjeshtë se fjalëza “ehl” (njeri), është përdorur pak a shumë në të njëjtin kuptim. Përdorimet e mësipërme të fjalëzës “ehl” (njeri), na shtyjnë të mendojmë se, cili është kuptimi i përgjithshëm i kësaj fjalëze. Por nuk duhet të harrojmë faktin se fjalëza “ehl” (njeri), nuk është përdorur në kuptimin e njëjtë më fjalëzën “zeuxhe” (bashkëshorte).Tani ju bëj thirrje ndjekësve tanë të nderuar, që të përqendrojnë vëmendjet e tyre tek sqarimi im, sepse do të kaloj në një fazë të re dhe të rëndësishme të programit tonë. Lërmëni t’iu përsëris dukurinë se, me termin “Ehli Bejt” i cili kalon në Kur’anin Famëlartë, nuk duhet të nënkuptojmë, bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.), sepse kuptimi dhe përmbajtja terminologjike e këtij termi është shumë më i gjërë. Gjuhëtarët dhe leksikografët, e kanë sqaruar bukur dhe qartë, kuptimin e këtij termi dhe si rrjedhojë, ne do të përmendim sqarimet e tyre përkatëse si vijon:

“Burimi i parë është vepra me titull: “Muxhemu’l-Mekajisi fi’l-Lugati” (Përmbledhja e Krahasimeve në Fjalor”, e Ebu Husejn Ahmed Ibn Faris Ibn Zekerijjasë. Ky i fundit shënon: “Term “Ehli Bejti”, ka dy kuptime të ndryshme. Kuptimi i parë i këtij termiështë fjalëza “ehl” (njeri). Halili thotë se, kur citojmë termin“Ehlu’r-Rexhuli”,nënkuptojmë bashkëshorten e një njeriu. Ndërsa me termin“teehhul”, nënkuptojmë martesën e tij. Pra me termin “Ehlu’r-Rexhuli”, nënkuptojmë njeriun më të afërt për atë njeri”. (2)

“Megjithatë nuk duhet të ngatërrojmë faktin se Halili, këtë sqarim e ka dhënë vetëm si një shembull. Pra duhet të tregohemi të kujdesshëm, që të mos ngatërrojmë fjalëzën “ehl” (njeri), vetëm për të nënkuptuar bashkëshorten e një njeriu. Ndonëse kjo e fundit, përfshihet në kuptimin e gjërë të fjalëzës “ehl” (njeri), kjo fjalëz zotëron një kuptim dhe më të gjërë se kuptimi i bashkëshortes. Duke u mbështetur në vlerësimet e mësipërme, arrijmë në përfundimin se fjalëza “ehl” (njeri), jo vetëm që zotëron brenda saj, kuptimin e bashkëshortes së njeriu, por zotëron një kuptim dhe më të gjërë”.

“Pra përsërisim se me termin “Ehlu’r-Rexhuli”, nënkuptojmë njeriun më të afërt për atë njeri”. (3)

“Duke u nisur nga tërësia e analizave të sipërcituara, themi se fjalëza “ehl” (njeri) përfshin bashkëshorten, djalin, vëllain, babain dhe me radhë, pra të tërë ata njerëz të afërm, të cilët kanë të bëjnë dhe i përkasin një njeriu. Si rrjedhojë kumtojmë se me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojmë banorët e shtëpisë”. (4)

“Duke u mbështetur në vërtetimin e sipërcituar, themi me bindje të plotë se fjalëza “ehl” (njeri), përfshin jo vetëm bashkëshorten, djalin, vëllain, babain dhe me radhë, por edhe robërit, skllevërit, madje edhe atë njeri për cilin banorët e shtëpisë janë përgjegjës. Ndërsa kuptimi dhe përmbajtja e fjalëzës “ehl” (njeri), nga këndvështrimi juridik është më i gjërë. Ebu Husejn Ahmed Ibn Farisi, në lidhje më këtë shprehet: “Me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojmë banorët e shtëpisë, ndërsa me termin “Ehli Islam”, nënkuptojmë muslimanët”. (5)

“Burimi i dytë është vepra me titull: “Nihaje fi’l-Garibi’l-Hadithi ue’l-Etheri” (Fundi i Hadithëve dhe Lajmeve të Çuditshme), e Ali Ibn Muhammed Ibn Abdulkerim Xhedhar Ibn Abduluahid Shejbani Musuliut. Ky i fundit në artikullin “E-H-L” (Njeriu) shënon: “Me termin “Ehlu’l-lahi” dhe “Ehlu’l-Kur’ani”,nënkuptojmë besimtarët muslimanë, të cilët i besojnë Allahut (a.u.xh.) dhe Kur’anit Famëlartë, pra hafidhët e Kur’anit Famlëartë dhe muslimanët të cilët kanë mësuar përmendësh, të tërë ajetët kuranorë dhe i zbatojnë ata. Me të vërtetë këta janë robërit kujdestarë dhe miqtë e veçantë të Allahut (xh.sh.)”. (6)

“Ashtu siç shihet qartë Ali Ibn Muhammed Ibn Abdulkerimi Xhedhari me fjalëzën “ehl” (njeri), nënkupton një njeri të rëndësishëm dhe të veçantë. Por ky dijetar i njohur, me fjalëzën “ehl” (njeri), nuk nënkupton bashkëshorten e një njeriu. Tani ju bëj thirrje ndjekësve tanë të nderuar, që të përqendrojnë vëmendjet e tyre tek shpjegimi im, disa pseudodijetarë uehhabistë me qasje emeuiste, orvaten me çdo kusht që t’i mbushin mendjet dhe t’i hedhin hi syve bashkësisë muslimane, se me termin “ehl” (njeri) duhet të nënkuptojmë domosdoshmërisht, bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.). Por pohojmë se ky aludim, është tërësisht i pabazë dhe i paqënë, si nga ana e kuptimit dhe përmbajtjes terminologjike dhe nga ana e fjalorëve enciklopedikë dhe juridikë, sepse nga këndvështrimi juridik fjalëza “ehl” (njeri), do të thotë diçka që ka të bëjë dhe diçka që i përket një njeriu, se i një vendi”.

“Duke u mbështetur në këta fakte kokëforta, arrijmë në përfundimin se me fjalëzën “ehl” (njeri), nuk nënkuptojmë vetëm bashkëshorten ose bashkëshortet e një njeriu. Si rrjedhojë, themi se me fjalëzën “ehl” (njeri), nuk nënkuptojmë domodoshmërisht bashkëshorten e një njeru, sepse ky i fundit ndonëse mund të ndahet nga ajo, nuk mund të ndahen nga djemtë e tij, të cilët mund të zhvendosen nga ajo shtëpi,në të cilën banojnë dhe mundtë banjë një jë tjetër shtëpi. Pra përsërisim se me fjalëzën “ehl” (njeri), nënkuptojmë diçka që ka të bëjë dhe diçka që i përket një njeriu”.

“Tani lërmëni t’iu vë në dijeni të faktit se, burimi i tretë është vepra me titull: “Mufredat fi’l-Garibi’l-Kur’ani” (Programi i Lajmeve të Çuditshme në Kur’anin Famëlartë), e Ragib Isfahanit. Ky i fundit shënon: “Me fjalëzën “ehl” (njeri), nënkuptojmë një kuptim më të gjërë dhe më të përgjithshëm. Shembujt për ilustrimin e kësaj fjalëze janë si vijon: “Ehlu’l-lahi” (Njerëzit e Allahut), “Ehlu’l-Islami” (Muslimanët), “Ehlu’l-Kur’ani” (Hafidhët e Kur’anit), “Ehlu’z-Zamani” (Bashkëkohësit) etj”. (7)

“Ndërsa në këtë pikë të programit tonë, dua të përmend faktinse disa dijetarë të njohur muslimanë,janë të mendimit se mes fjalëzës “ehl” (njeri) dhe fjalëzës “aile” (familje) ka dallime. Këta dijetarë muslimanë janë të mendimit se kjo e fundit, përdoret për njerëz të rëndësishëm dhe të veçantë, të cilët zotërojnë dhuntinë e të folurit dhe të menduarit dhe se nuk përdoret për njerëz të panjohur, si p. sh. anëtarët e familjes, gjithashtu nuk përdoret për përcaktimin e kohës dhe vendit. Kjo është arsyeja kryesore se, përse fjalëza “aile” (familje), nuk përdoret për të thënë familja e kësaj kohe, ose familja e asaj vendi. Pra nuk mund të përdoret për të thënë “familja e rrobaqepsit”. Përkundrazi fjalëza “aile” (familja), përdoret për përcaktimin e njerëzve të lartë dhe me virtyte. Si p. sh. familja e Hasanit, familja e Husejnit, familja mbretërore, ose familja perandorake. Ndërsa fjalëza “ehl” (njeri), përdoret dhe për rrobaqepsin, nënshtetasin, ose bashkëkohësin”. (8)

“Duke u mbështetur në përcaktimet e sipërcituara, arrijmë në përfundimin se si gjuhëtarët dhe leksikografët, e kanë sqaruar përdorimin e kësaj fjalëze, e cila kalon në shumë ajetë kuranorë. Tani dua që t’i rikujtoj ndjekësve tanë të nderuar se, me fjalëzën “ehl” (njeri), nënkuptojmë diçka që ka të bëjë dhe diçka që i përket një njeriu. Tani që sqarova në mënyrë të hollësishme se, çfarë kuptimi dhe përmbajtje terminologjike zotëron fjalëza “ehl” (njeri), dua tëkaloj në shpjegimin e fjalëzës së dytë“bejt” (shtëpi). Sipas gjuhëtarëve dhe leksikografëve fjalëza “bejt” (shtëpi), zotëron kuptimin e strehës së natës, ose shtëpisë së një njeriu. Ndërsa fjalëza “bejtute” (kaloj natën),e cila rrjedh nga e njëjta rrënjë, ka kuptimi “kalojnatën”. Për më tepër në veprën e tij me titull: “Mufredat fi’l-Garibi’l-Kur’ani” (Programi i Lajmeve të Çuditshme në Kur’anin Famëlartë),  Ragib Isfahani citon: “Kuptimi dhe përmbajtja terminologjike e fjalëzës “bejt” (shtëpi),ka kuptimin e strehës së natës së një njeriu, sepse fjalëza“bejt” zotëron kuptimin e shtëpisë. Ndërsa fjalia “Dhale bi’n-Nehari” ka kuptimin streha e ditës, megjithatëfjalëza “bejt” (shtëpi),zotëron një kuptim më të gjërë pra përdoret si në kuptimin“streha e natës”, gjithashtu përdoret dhe në kuptimin “streha e ditës”. (9)

“Duke u mbështetur në vlerësimet e mësipërme, arrijmë në përfundimin se me termin “Ehli Bejti”,nënkuptojmë banorët e shtëpisë. Me fjalë të tjera, themi me plot gojën se, nuk ka asnjë dallim mes banorëve të kësaj shtëpie. Si rrjedhojë, pohoj se me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojmë banorët e një shtëpie, të cilët banojnë, strehohen dhe ndajnë të njëjtën shtëpi. Pra me termin “Ehli Bejti”,nënkuptojmë dhe shërbëtorin, ose shërbëtoren, e cila u shërben banorëve të kësaj shtëpie. Tani ju bëj thirrje ndjekësve tanë të nderuar, që të përqendrojnë vëmendjet e tyre tek shpjegimi im, disa pseudodijetarë uehhabistë me qasje emeuiste, orvaten me çdo kusht që t’i mbushin mendjet dhe t’i hedhin hi syve bashkësisë muslimane, se me termin “ehl” (njeri) duhet të nënkuptojmë domosdoshmërisht, bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.)”.

“Në këtë pikë të programit tonë, më duhet të pranoj faktin se unë dhe sot e kësaj dite, ende nuk kam mundur të kuptoj arsyen e këtyre pseudodijetarëve uehhabistë, me qasje emeuiste, të cilët nuk kanë lënë rast pa shfrytëzuar, duke aluduar se me termin “Ehli Bejti”, duhet të nënkuptojmë domosdoshmërisht bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.)”.

“Por lërmëni t’iu nënvizoj faktin se, në përmbledhjet e fjalorëve enciklopedikë, është sqaruar e zezë në të bardhë se me termin “Ehli Bejti”, nuk duhet të nënkuptojmë bashkëshortet e një njeriu. Tani dua që ndjekësit tanë të nderuar, të përqendrojnë vëmendjen e tyre, tek citimi im vijues sepse bart një rëndësi jetike. Në veprën e tij me titull: “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimit të Hadithëve të Vërtetë), dijetari shqiptar dhe eksperti i fushës së hadithit (muhaddithi) Shejh Nasiruddin Albani, duke vënë në pah përkufizimet dhe vlerësimet e tij kuptimplota shënon: “Me termin “Farefisi im”, i cili kalon në versionin e vërtetë të Hadithit Thekalejn, duhet të nënkuptojmë një kuptim më të gjërë, se kuptimi i përdorur nga muslimanët shiitë. Ajo që dua të them është se dhe muslimanët sunnitë, ndajnë të njëjtin mendim me vëllezëritshiitë, mbi çështjen e lidhjes fort pas Farefisit të Pastër të Muhammedit (p.q.m.t.). Por dallimi mes besimtarëve sunnitë dhe atyre shiitë është se, të parët besojnë fuqishëm në faktin se me termin “Ehli Bejti”, duhet të nënkuptojmë domosdoshmërisht bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.), në mesin e të cilave radhitet dhe bija e nderuar e prijësit të parë, të bashkësisë muslimane dhe bashkëshortes së Muhammedit (p.q.m.t.) Aishe Bint Ebi Bekri”. (10)

“Ndërsa muslimanët shiitë me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojnë Farefisin e Pastër të Muhammedit (p.q.m.t.), përkatësisht Imam Aliun (p.m.t.) të bijën e nderuar të Muhammedit (p.q.m.t.) Fatime Zehranë (p.m.t.) si dhe dy nipërit e tij të bekuar, Imam Hasanin (p.m.t.) dhe Imam Husejnin (p.m.t.). Më duhet të rrëfej se ende nuk e kam zgjidhur se, si dijetari shqiptar dhe eksperti i fushës së hadithit (muhaddithi) Shejh Nasiruddin Albani, ka theksuar se me termin “Ehli Bejti”, duhet të nënkuptojmë domosdoshmërisht bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.). Tani e ndjej një detyrim moral, që në emër të ndjekësve tanë të nderuar, të shtroj pyetjen: “Vallë përse dijetari dhe eksperti i fushës së hadithit (muhaddithi) Shejh Nasiruddin Albani ka mbajtur këtë qëndrim?!”“Lërmëni t’iu vë në dijeni të faktit se, duke i hedhur një vështrim të përmbledhjeve të fjalorëve enciklopedikë, arrijmë në përfundimin se me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojmë banorët, të cilët banojnë në një shtëpi të caktuar. Si rrjedhojë pohojmë se me termin “Ehli Bejti”, nuk nënkuptojmë vetëm bashkëshorten ose bashkëshortet, por nënkuptojmë dhe bashkëshortin, vëllain, babain, fëmijët madje edhe shërbëtorët ose shërbëtoret e asaj shtëpie”.

“Pra analizat dhe përkufizimet e lartpërmendura të Shejh Muhammed Nasiruddin Albanit, nuk mund t’i pranojmë assesi si të mirëqëna. Unë ende nuk mund të kuptoj, arsyen e këmbënguljes së madhe të Shejh Muhammed Nasiruddin Albanit, kur aludon se me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojmë bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.). Në këtë pikë të programit tonë, më duhet të ripërsëris për të disatën herë se, duke u mbështetur tërësisht në përmbledhjet e fjalorëve enciklopedikë, nënvizojmë faktin se me termin “Ehli Bejti”, nuk nënkuptojmë vetëm bashkëshorten ose bashkëshortet, por nënkuptojmë dhe bashkëshortin, vëllain, babain, fëmijët madje edhe shërbëtorët ose shërbëtoret e asaj shtëpie. Një tjetër dukuri e çuditshme, së cilës nuk kam arritur t’i jap shpjegim, është se gjithashtu kushtimi i një rëndësie kaq të veçantë,ndaj vetëm njërës nga bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.) Aishe Bint Ebi Bekrit, duke krijuar përshtypjen e gabuar se ky i fundit, gjatë tërë jetës së tij, na qenka martuar vetëm me të, duke harruar njëmbëdhjetë të tjerat. Me të vërtetë, e kam vrarë mendjen shumë, duke pyetur vetveten: “Vallë ku mbështeten këta pseudodijetarë uehhabistë, me qasje emeuiste, kur bëjnë dallime dhe ndarje, në mënyrë kaq të paturpshme, pra duke i klasifikuar bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.), në bashkëshorte të kategorisë së parë, së dytë dhe së tretë?!”

“Ndërsa në anën tjetër, këta pseudodijetarë uehhabistë, me qasje emusite, kanë lënë qëllimisht në harresë dhe kanë anashkaluar, kushtimin e rëndësisëndaj njëmbëdhjetë bashkëshorteve të tjera të Muhammedit (p.q.m.t.), si p.sh. Hadixhesë, Hafsës, Zejnebes, Ummu Selemesë, Safijes ose Marijes. Ajeti 5 i Sures Tahrim, e rrëzon nga themelet këtë aludim të kotë: “Nëse ai (Muhammedi) është shkurorëzuar nga ju, është detyrë e Zotit të tij, t’i zëvendësojë me gra edhe më të mira se ju, muslimane, besimtare, respektuese, penduese, adhuruese, emigruese që kanë qenë të martuara ose virgjëresha”.Aludimi se të tërë e bashkëshorteve të Muhammedit (p.q.m.t.), ishin gratë më të mira të rruzullit tokësor, është tërësisht e pabazuar dhe e paqënë. Të tërë ne e dimë shumë mirë faktin se, dijetarët muslimanë janë të njëzëri se, vetëm katër janë gratë më të mira dhe më të nderuara, në mbarë globin dhe historinë. Ato janë si vijon: “Asija (bashkëshortja e faraonit), Merjemja (e bija e Imranit dhe nëna e Isait (p.m.t.), Hadixheja (e bija e Huejlidit dhe bashkëshortja e Muhammedit (p.q.m.t.)) dhe Fatimeja (e bija e Muhammedit (p.q.m.t.) dhe bashkëshortja e Imam Aliut (p.m.t.)”. Ashtu siç e shihni edheju ndjekësit tanë të nderuar, vetëm njëra nga bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.), përkatësisht Hadixhe Bint Huejlidi, është përfshirë në katër gratë më të mira dhe me tënderuara dhe asnjë më tepër. Tani nuk mund të kuptoj arsyen se, si këta pseudodijetarë uehhabistë, me qasje emeuiste, këmbëngulin verbërisht në faktin se, vetëm Aishe Bint Ebi Bekri, është bashkëshortja e vetme e përzgjedhur e Muhammedit (p.q.m.t.)”.

“Megjithatë një e dhënë shumë interesante, e cila na del parasysh është se, vetë Aisheja ndonëse ka transmetuar shumë hadithë, mbi anëtarët e Ehli Bejtit, pra të Farefisit të Pastër të Muhammedit (p.q.m.t.), asnjëherë  nuk ka pretenduar se është një anëtare e Ehli Bejtit. Në dashtë Allahu (s.u.t.), në programet tona pasardhëse, do të shohim në mënyrë të hollësishme se, hadithët e transmetuar në fushën e komentimit të Kur’anit Famëlartë, mbi Aishe Bint Ebi Bekrin, janë tërësisht të shpikura, të pabazuara dhe të paqëna. Por për hir të së vërtetës, duhet të themi se nëse do të shfletojmë, veprat më të njohura të fushës së komentimit të Kur’anit Famëlartë, do të vërejmë se Aisheja, ndonëse ka lakmuar jashtë mase, asnjëherënuk ka pretenduar se është një anëtare e Ehli Bejtit.Arsyeja e këtij pohimi është e thjeshtë, Aisheja e dinte shumë mirë faktin se, ajo nuk ishte një anëtare e Ehli Bejtit dhe si rrjedhojë, nuk e ka pretenduar kurrë këtë gjë”.

Prezantuesi: “Allahu jua shpërbleftë Zoti Sejjid Kemal Hajdari, që na ndriçuat mendjet tona duke na sqaruar se me termin “Ehli Bejti”, nuk nënkuptojmë vetëm bashkëshorten ose bashkëshortet, por nënkuptojmë dhe bashkëshortin, vëllain, babain, fëmijët madje edhe shërbëtorët ose shërbëtoret e asaj shtëpie. Lërmëni t’iu lajmëroj se njëri nga ndjekësit tanë të nderuar, aludon se duke u nisur nga ajetët kuranorë paraardhës, shtron pyetjen: “Vallë a nuk është e natyrshme, që me termin “Ehli Bejti”, të nënkuptojmë pikërisht bashkëshortet e nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.)?!’

I ftuari:“Tani pa humbur kohë aspak, dua të kaloj në përgjigjen e kësaj pyetjeje, e cila gjendet në ajetët 28 dhe 29 të Sures Ahzab, në të cilët thuhet: “O ti i dërguar! Thuaji bashkëshorteve të tua: “Në qoftë se lakmoni jetën e kësaj bote dhe stolitë e saj, atëherë ejani dhe unë do t’u ju dhuroj gjithçka që kërkoni dhe më pas do t’iu shkurorëzoj me mirësjellje. Por në qoftë se e doni Allahun, të dërguarin e Tij dhe botën tjetër, atëherë të jeni të sigurta se Allahu, ka përgatitur një shpërblim të madh, për ato gra nga ju që janë vepërmira”.

“Në shqyrtimin e këtij ajeti kuranor, dijetarët dhe komentuesit muslimanë (mufessirët), të Kur’anit Famëlartë zotërojnë mendime të ndara, mbi shpjegimin e fjalëzës “min” (nga), e cila kalon në këtë ajet kuranor. Disa nga komentuesit e Kur’anit Famëlartë, janë të mendimit se fjalëza “min” (nga), ka kuptimin e përcaktimit të numrit të njerëzve, ndërsa disa komentues të tjerë (mufessirë), ndajnë mendimin se fjalëza “min” (nga), ka kuptimin e sqarimit dhe shpjegimit të cilësisë së këtyre njerëzve. Ndërsa dijetarët shiitë, nuk ndajnë as mendimin e parë dhe as mendimin e dytë. Si rrjedhojë pohojmë se kjo falëz, mund të jetë përdorur si me qëllimin e përcaktimit të numrit të njerëzve, ashtu edhe me qëllimin e sqarimit dhe shpjegimit të cilësisë së këtyre njerëzve. Në këtë pikë të programit tonë, dua që të tërë ndjekësit tanë të nderuar, t’i përqendrojnë vëmendjet etyre në leximin, kuptimin dhe nxjerrjen e mësimit të duhur, nga ajetët kuranorë 31, 32 dhe 33 të Sures Ahzab, në të cilët thuhet: “Kush nga ju i përkushtohet adhurimit të Allahut, respektimit të të dërguarit të Tij dhe është vepërmirë, asaj do t’i japim shpërblimin e dyfishtë dhe për të kemi përgatitur një vendqëndrim të këndshëm. O ju bashkëshortet  e të dërguarit, ju nuk jeni si asnjë grua tjetër, nëse tregoheni të kujdesshmedhe ruheni, prandaj mos u llastoni në të folur, e të lakmoni. Ajo që është lakmitare, ajo ka një sëmundje në zemrën e saj, prandaj thoni vetëm fjalë të matura. Si rrjedhojë qëndroni në shtëpitë tuaja, e mos shfaqni bukurinë tuaj haptazi,ashtu siç shfaqej në epokën e padijes më herët, faleni namazin , jepni zekatin dhe respektoni Allahun dhe të dërguarin e Tij. Allahu ka për qëllim që nga ju o familje e shtëpisë (së Muhammedit), t’iu largojë nga ndyrësia e mëkateve dhe t’iu pastrojë tërësisht”.

“Lërmëni t’iu vë në dijeni të faktit se, me të vërtetë këta tre ajetë kuranorë, bartin një mesazh këshillues dhe paralajmërues kuptimplotë dhe të rëndësishëm, i cili duhej të zbatohej në mënyrë të përpiktë, nga ana e bashkëshorteve të nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.). Me sa duket mbarë bashkësia muslimane, e ka kuptuar saktësisht këtë mesazh hyjnor, me përjashtim të këtyre pseudodijetarëve uehhabistë me qasje emeuiste dhe Aishe Bint Ebi Bekrit. Tani nuk dua të futem, në sqarimin e hollësishëm tëpjesëmarrjes së Aishes në Luftën e Devesë. Por ajo që ka rëndësi është fakti se Aisheja, nuk e zbatoi mesazhin hyjnor, pra ajo jo vetëm që doli jashtë shtëpisë, së ish bashkëshortit të saj Muhammedit (p.q.m.t.), pra jo vetëm që tradhtoi porosinë e tij, por nëpërkëmbi dhe ajetët kuranorë të lartpërmendur. Aishe Bint Ebi Bekri, mori pjesë dhe udhëhoqi një palët nga palët ndërluftuese të muslimanëve, në Luftën e Devesë e etur për pushtet, në të cilën u shpëtua fatmirësisht nga Ali Ibn Ebi Talibi (p.m.t.)”.

“Më pas Aisheja e kuptoi gabimin, ndjeu keqardhje dhe u pendua. Tani është mëse e natyrshme se vetëm një njeri mëkatar, e ndjen nevojën e pendimit, pikërisht ashtu siç bëri Aisheja. Dijetarët më të njohur muslimanë, e kanë shpjeguar gjërë e gjatë, çështjen dhe domosdoshmërinë e pendimit. Megjithatë dijetari dhe eksperti i fushës së hadithit (muhaddithi) shqiptar Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, shënon se Ismail Ibn Ebi Halidi ka transmetuar nga Kajsi. Ky hadith është si vijon: “Aisheja ia përsëriste vazhdimisht vetvetes, se kishte shumë dëshirë të varrosej pranë vendit ku ishte varrosur Muhammedi (p.q.m.t.). Më pas shtonte se ajo kishte kryer realizimin e një ngjarjeje të madhe, pas shtegtimit të Muhammedit (p.q.m.t.) nga kjo botë”. (11)

“Ndonëse tre ajetët e sipërcituar, e paralajmëronin hapur dhe qartë qëndrimin në shtëpi të Aishe Bint Ebi Bekrit, kjo e fundit duke i nëpërkëmbur këta ajetë, u nis të luftonte për pushtet, në kundërshtim me të tëra ligjet, normat dhe rregullat islame. Ndonëse dijetarët më të njohur të shkollës së Ehli Bejtit, janë të njëzëri mbi faktin se jo vetëm Aisheja, por të tëra bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.) janë të nderuara. Pordijetarët më të njohur sunnitë dhe shiitë, duke përfshirë këtu edhe dijetarin shqiptar Shejh Muhammed Nasiruddin Albanin, janë të mendimit se Aishe Bint Ebi Bekri, nuk ishte e pafajshme. Ky i fundit në veprën e tij me titull” pohon se hadithi i njohur mbi qentë i Hauebit, zotëron një zinxhir të vërtetë transmetimi dhe si rrjedhojë është i vërtetë. Ky hadith është si vijon: “Aisheja transmeton se i kishin lehur qentë, kur kishte mbërritur natën vonë, në trojet e bijve të Amirit, afër një vije uji. Më pas ajo e habitur kishte pyetur: “Kujt i përket kjo vijë uji?!” Të pranishmitiu përgjigjën: “Kjo vijë uji i përket Hauebit”. Më tej ajo vijoi: “Duhet të kthehem pas patjetër”. Në këtë çast një nga të pranishmit, pasi u ngritnë këmbëtha: “Mos u kthe por ec përpara! Ndoshta Allahu nëpërmjet teje, do të bëjë të mundur pajtimin e njerëzve”. Më tej Aisheja shtoi: “Kam dëgjuar të dërguarin e Allahut duke thënë: “Vallë si do të jetë gjendja e asaj gruaje, së cilës do t’i lehin qentë e Hauebit?!” (12)

“Ndërsa pas pjesërmarrjes sësaj në Luftën e Devesë, Aisheja ka thënë: “Unë kam kryer realizimin e një ngjarjeje të madhe, pas shtegtimit të Muhammedit (p.q.m.t.) nga kjo botë. Kështu që më varrosni pranë vendit, ku janë varrosur bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.)”. (13)

“Duke u nisur nga ky pendim i Aishes,nënkuptojmë se kjo e fundite kishte të qartë se, tanimë ajo nuk meritonte të varrosej pranëvendit, ku ishte varrosur Muhammedi (p.q.m.t.) dhe si rrjedhojë kërkoi që të varrosej pranë vendit, ku ishin varrosur bashkëshortet e nderuara të tij. Më pas dijetari shqiptar, Shejh Muhammed Nasiruddin Albani vijon: “Sipas mendimit tim,me ngjarjen e madhe, të realizuar nga Aisheja, nënkuptojmëpjesëmarrjen e saj në Luftën e Devesë.Më pas Aisheja e kuptoi gabimin, ndjeu keqardhje dhe u pendua sinqerisht te Allahu (a.u.xh.)”. (14)

“Më tej dijetari dhe eksperti i fushës së hadithit (muhaddithi) shqiptar Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, citon: “Ja pra vëllëzër të nderuar muslimanë, veprimi i pahijshëm i Aishe Bint Ebi Bekrit, nuk mund t cilësohet assesi, si një miratim juridik.Tani natyrshëm shtrojmë pyetjen: “Vallë nëse do ta cilësonin sjelljen mosbindëse të Aishes si një miratim juridik, atëherë si do ta cilësojmë pendimin e saj, nga ky miratim juridik?!”“Kjo është tërësisht e paarsyeshme, sepse njeriu i cili gabohet në miratimin juridik, merr shpërblim dhe nuk pendohet. Shejh Muhammed Nasiruddin Albani shprehet se, ndonëse Aisheja dëshironte të kthehej, kur i kishin lehur qentë e Hauebit natën vonë, kur kishte mbërritur në trojet e bijve të Amirit, afër një vije uji,por ajo kundërshtoi kthimin pas dhe vijoi përpara. Ja pra, kjo është një sjellje e pahijshme e nënës së besimtarëve, Aishe Bint Ebi Bekrit”. (15)

“Në këtë pikë të programit tonë, dua të nxjerr në pah kundërpërgjigjen e dijetarit shqiptar, Shejh Muhammed Nasiruddin Albanit, drejtuar letrës qortuese të Xhemaluddin Afganit, në të cilën dijetar shqiptar citon: “Jo gjithmonë njerëzit fisnikë dhe të hijshëm,sillen në mënyrë të hijshme. Ne jemi të njëzëri mbi faktin se, bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.) ishin të nderuara, por nuk jemi të njëzëri mbi faktin se ato ishin të pafajshme”. (16)

“Ashtu siç shihet qartë, nga letra e qortuese e Xhemaluddin Afganit, drejtuar Shejh Muhammed Nasiruddin Albanit, dijetari shqiptar i përgjigjet shkurt, prerë dhe saktë duke i përmendur ajetët 31, 32 dhe 33 të Sures Ahzab, në të cilët thuhet: “Kush nga ju i përkushtohet adhurimit të Allahut, respektimit të të dërguarit të Tij dhe është vepërmirë, asaj do t’i japim shpërblimin e dyfishtë dhe për të kemi përgatitur një vendqëndrim të këndshëm. O ju bashkëshortet  e të dërguarit, ju nuk jeni si asnjë grua tjetër, nëse tregoheni të kujdesshme dhe ruheni, prandaj mos u llastoni në të folur, e të lakmoni. Ajo që është lakmitare, ajo ka një sëmundje në zemrën e saj, prandaj thoni vetëm fjalë të matura. Si rrjedhojë qëndroni në shtëpitë tuaja, e mos shfaqni bukurinë tuaj haptazi, ashtu siç shfaqej në epokën e padijes më herët, faleni namazin , jepni zekatin dhe respektoni Allahun dhe të dërguarin e Tij. Allahu ka për qëllim që nga ju o familje e shtëpisë (së Muhammedit), t’iu largojë nga ndyrësia e mëkateve dhe t’iu pastrojë tërësisht”.

“Duke u mbështetur në këta tre ajetë kuranorë, arrijmë në përfundimin se këta janë argumentëtë qartë se bashkëshortet te nderuara të Muhammedit (p.q.m.t.), nuk përfshihen brenda termit“Ehli Bejti” . Lërmëni t’i sqaroj një fakt fkokëfortë,nëse me termin “Ehli Bejti”, do të përfshiheshin bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.), atëherë si ka mundësi që ajeti kuranor urdhëron: “qëndroni në shtëpitë tuaja”,ndërsa në ajetin pasardhës thuhet: “faluni në shtëpitë tuaja”. Pra duhet të kthehej nga termi“Ehli Bejti”, në termin “Ehli Bujuti”. Pra ashtu siç shihet qartë termi“Ehli Bejti”, i përcaktuar në këtë ajet,është në numrin njëjës, ndërsa në ajetët e tjerëështëpërcaktuar nënumrin shumës “Ehli Bujuti”. Arsyeja kryesore epërcaktimit në shumës të termit“Ehli Bujuti”, e këtyre ajetëve është se bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.), nuk kishin vetëm një shtëpi, por kishin disa shtëpi të ndryshme. Si rrjedhojë edhe ajetët kuranorë, u janë përshtatur kësaj gjendjeje. Si përfundnim themi me gojën plot se, nëse me termin “Ehli Bejti”, do të nënkuptojmë bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.), atëherë dhe termi “Ehli Bejti”, duhet domosdoshmërisht të përputhej me termin “Ehli Bujuti”. Por siç shihet qartë termi“Ehli Bejti”, ka zbritur në numrin njëjës, ndërsa termi“Ehli Bujuti”, nënkupton numrin shumës, pra të shumë bashkëshorteve, pra nënvizojmë faktin se nëse me të vërtetë me termin “Ehli Bejti”, do të nënkuptoheshin bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.) atëherë në ajetet kuranorë, nuk duhej të përdorej termi njëjës “Ehli Bejti”, por në vend të tij të tërë ajetët kuranorë, duhe të zbrisnin në numrin shumës “Ehli Bujuti”.

Prezantuesi: “Zotëri Sejjid Kemal Hajdari, vallë përse e përmendëttermin “Ehli Bejti”, në vartësi të ajetëve paraardhës dhe pasardhës?!”

Iftuari: “Këtë fakt e kam përmendur, sepse në ajetët e tjerë paraardhës dhe pasardhës, bëhet fjalë për qortime, këshillime dhe paralamërime. Tre ajetët e mësipërm kuranorë të Sures Ahzab, e vërtetojnë më së mirë këtë, sepse janë këshilla dhe paralajmërime të drejtpërdrejta hyjnore. Ndërsa muslimanët shiitë me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojnë Farefisin e Pastër të Muhammedit (p.q.m.t.), përkatësisht Imam Aliun (p.m.t.), të bijën e nderuar të Muhammedit (p.q.m.t.), Fatime Zehranë (p.m.t.) si dhe dy nipërit e tij të bekuar, Imam Hasanin (p.m.t.) dhe Imam Husejnin (p.m.t.). Ja pra këta janë anëtarët të cilët përfshihen brenda termit të“Ehli Bejtit”. Nëse në ajetin “Innema Juridullahu” (kë të dojë Allahu), do të kishte një shenjë atëherë me termin “Ehli Bejti”, do të nënkuptonim të tërë anëtarët e familjes së Muhammedit (p.q.m.t.), duke u nisur që nga Imam Aliu (p.m.t.), Fatime Zehraja (p.m.t.), Imam Hasanin dhe Imam Husejnin në krye. Pra nëse do të shprehemi me termat etimologjikë, do të duhet të themi “Defu’d-Dahli’l-Mukadderi” (Zhdukja e Përfshirjes së Përcaktimit)”. (17)

“Nëse kjo shprehje do të kishte zbritur në këta ajetë kuranorë, ateherë urdhërat, mesazhet, qortimet dhe këshillimet, që zbritën në ajetët e tjerë paraardhës dhe pasardhës, do të kishin të bënin fillimisht me shtëpinë në të cilën banonin Imam Aliu (p.m.t.), Fatimeja (p.m.t.),Imam Hasani (p.m.t.) dhe Imam Husejni. Por Allahu i Lartmadhëruar e ka dalluar shtëpinë e Aliut (p.m.t.), nga shtëpitë e bashkëshorteve të tjera të Muhammedit (p.q.m.t.). Si rrjedhojë pohojmë se ligjet, normat dhe rregullat e tjera hyjnore, janë të veçanta për shtëpinë e Ali Ibn Ebi Talibit dhe të veçanta për shtëpitë e bashkëshorteve të Muhammedit (p.q.m.t.). Si përfundim themi se në këtë mënyrë, rrëzohet njëherë e përgjithmonë, aludimi i Shejh Muhammed Nasiruddin Albanit, i cili mbron mendimin se me termin “Ehli Bejti”, duhet të nënkuptojmë bashkëshortet e Muhammedit (p.q.m.t.) dhe del në dritë fakti se me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojmë shtëpinë e Aliut”.

Prezantuesi: “Kemi në linjë vëllain tonë Abdullahun, nga Mbretëria e Arabisë Saudite. Urdhëroni”.

Abdullahu: “Es-selamu alejkum! Dua të shtroj pyetjen se si duhet t’i vlerësojmë hadithët e vërtetë të Muhammedit (p.q.m.t.), në të cilët është shprehur se dhe dy bashkëkohësit e tij, Selman Farisiu dhe Ammar Ibn Jasiri, përfshihen brenda termit “Ehli Bejti”. Vallë a kanë të bëjnë këta hadithë, me përfshirjen brenda Hadithit Thekalejn?!”

I ftuari: “Përsa i përket përfshirjes së dy bashkëkohësve të Muhammedit (p.q.m.t.) brenda termit “Ehli Bejti”, sqaroj se në këta hadithë termi i “Ehli Bejtit”,është përdorur në këndvështrimin gjuhësor. Pra me termin “Ehli Bejti”, nënkuptojmë vetëm ata banorë të shtëpisë, të cilët kanë të bëjnë me diçka që i përket vetëm atyre banorëve. Tani e përsëris për herë të fundit se me se me termin “Ehli Bejti”, nuk nënkuptojmë vetëm bashkëshorten ose bashkëshortet, por nënkuptojmë dhe bashkëshortin, vëllain, babain, fëmijët madje edhe shërbëtorët ose shërbëtoret e asaj shtëpie”.

Prezantuesi: “Kemi në linjë vëllain tonë Ejmenin, nga Jordania. Urdhëroni”.

Ejmeni: “Es-selamu alejkum! Unë dua të debatoj me Zotin Sejjid Kemal Hajdarin, me mënyrën se sa bukur dhe qartë e ka sqaruar Allahu (a.u.xh.),qëndrimin e bashkëshorteve të Muhammedit (p.q.m.t.) në ajetët 31, 32 dhe 33 të Sures Ahzab, në të cilët thuhet: “Kush nga ju i përkushtohet adhurimit të Allahut, respektimit të të dërguarit të Tij dhe është vepërmirë, asaj do t’i japim shpërblimin e dyfishtë dhe për të kemi përgatitur një vendqëndrim të këndshëm. O ju bashkëshortet  e të dërguarit, ju nuk jeni si asnjë grua tjetër, nëse tregoheni të kujdesshme dhe ruheni, prandaj mos u llastoni në të folur, e të lakmoni. Ajo që është lakmitare, ajo ka një sëmundje në zemrën e saj, prandaj thoni vetëm fjalë të matura. Si rrjedhojë qëndroni në shtëpitë tuaja, e mos shfaqni bukurinë tuaj haptazi, ashtu siç shfaqej në epokën e padijes më herët, faleni namazin , jepni zekatin dhe respektoni Allahun dhe të dërguarin e Tij. Allahu ka për qëllim që nga ju o familje e shtëpisë (së Muhammedit), t’iu largojë nga ndyrësia e mëkateve dhe t’iu pastrojë tërësisht”.

I ftuari:“Ashtu siç e kam cituar më lart, e citoj dhe tani për herë të fundit se me termin “Ehli Bejti”, nuk nënkuptojmë vetëm bashkëshorten ose bashkëshortet, por nënkuptojmë dhe bashkëshortin, vëllain, babain, fëmijët madje edhe shërbëtorët ose shërbëtoret e asaj shtëpie. Para për arsye edukate, etike dhe kulturore, mund të thuhet se në këndvështimin gjuhësor, bashkëshortet e Muhammedit(p.q.m.t.), mund të përfshihen brenda këtij termi. Dua t’iu kumtoj se kur të mësoni diçka të re, sigurohuni që atë dijetë re, ta mësoni ashtu siç duhet, pra në mëyrë të përkryer dhe të plotë. Dua t’iu këhilloj se duhet të siguroheni se, për cilët banorë të shtëpisë, ka zbritur ajeti i 33 i Sures Ahzab, i cili njihet dhe si “ajeti i pastrimit”. Pra duhet ta keni tëqartë se “ajeti i pastrimit”, ka të bëjë drejtpërdrejtë me pastrimin fizik dhe shpirteror të bahkëshorteve të Muhammedit (p.q.m.t.). E përfundoj programin tonë, duke e lutur me gjithë zemër Allahun (xh.sh.), që t’u ndriçojë mendjet dhe zemrat tuaja në udhë të drejtë, vëllezër dhe motra të nderuara muslimane”.

Prezantuesi: “Ju falenderojmë nga zemra ne, së bashku me ndjekësit tanë të nderuar, Zotëri Sejjid Ajetullah Kemal Hajdari. Allahu qoftë i kënaqur nga ju. Lusim Allahun e Madhëruar që të na bëjë nga robërit e tij të mirë.LusimAllahun që t’iu ketë gjithmonë nën mbikqyrjen dhe përkujdesjen e tij.Në dashtë Allahu do të shihemi përsëri bashkë, në programin tonë pasardhës me titull: “Utruhetu’l-Mehdeuijje” (Çështja e Ardhjes së Imam Mehdiut)”. Es-Selamu Alejkum ue Rahmetullahi ue Berekatuhu”.

Burimet e Referuara:

1.      “Fjalëza “ehl” (njeri) dhe termi “Ehli Bejti” (Banorët e Shtëpisë), janë përdorur në kuptimin dhe përmbajtjen terminologjike, në përmbledhjet e fjalorëve enciklopedikë, leksikografikë dhe metaforikë. Me fjalëzën “ehl” (njeri), nuk duhet të nënkuptojmë domosdoshmërisht se, ka kuptimin e bashkëshortes së një njeriu, sepse në të vërtetë ka njëkuptim dhe përmbajtje shumë më të gjërë se sa kjo fjalë”.

2.      Ebu Husejn Ahmed Ibn Faris Ibn Zekerijja, “Muxhemu’l-Mekajisi fi’l-Lugati” (Përmbledhja e Krahasimeve në Fjalor”, Artikulli “E-H-L” (Njeriu), fq. 92, Shtëpia Botuese: “Mendimi Islam”, Bejrut, Liban.

3.      Ebu Husejn Ahmed Ibn Faris Ibn Zekerijja, “Muxhemu’l-Mekajisi fi’l-Lugati” (Përmbledhja e Krahasimeve në Fjalor), Artikulli “E-H-L” (Njeriu), fq. 92, Shtëpia Botuese: “Mendimi Islam”, Bejrut, Liban.

4.      Ebu Husejn Ahmed Ibn Faris Ibn Zekerijja, “Muxhemu’l-Mekajisi fi’l-Lugati” (Përmbledhja e Krahasimeve në Fjalor), Artikulli “E-H-L” (Njeriu), fq. 92, Shtëpia Botuese: “Mendimi Islam”, Bejrut, Liban.

5.      Ebu Husejn Ahmed Ibn Faris Ibn Zekerijja, “Muxhemu’l-Mekajisi fi’l-Lugati” (Përmbledhja e Krahasimeve në Fjalor), Artikulli “E-H-L” (Njeriu), fq. 92, Shtëpia Botuese: “Mendimi Islam”, Bejrut, Liban.

6.      Ali Ibn Muhammed Ibn Abdulkerim Xhedhar Ibn Abduluahid Shejbani Musuliu, “Nihaje fi’l-Garibi’l-Hadithi ue’l-Etheri” (Fundi i Hadithëve dhe Lajmeve të Çuditshme), fq. 54, Shtëpia Botuese: “Qytetërimi Islam”, Bejrut, Liban.

7.      Ragib Isfahani, “Mufredat fi’l-Garibi’l-Kur’ani” (Programi i Lajmeve të Çuditshme në Kur’anin Famëlartë), fq. 30, Artikulli “A-I-L-E” (Familja), Shtëpia Botuese e Veprave Shkencore, Bejrut, Liban.

8.      Ragib Isfahani, “Mufredat fi’l-Garibi’l-Kur’ani” (Programi i Lajmeve të Çuditshme në Kur’anin Famëlartë), fq. 30, Artikulli “A-I-L-E” (Familja), Shtëpia Botuese e Veprave Shkencore, Bejrut, Liban.

9.      Ragib Isfahani, “Mufredat fi’l-Garibi’l-Kur’ani” (Programi i Lajmeve të Çuditshme në Kur’anin Famëlartë), fq. 64, Artikulli “A-I-L-E” (Familja), Shtëpia Botuese e Veprave Shkencore, Bejrut, Liban.

10.  Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimeve të Hadithëve të Vërtetë), vëll. 4, fq. 359, Shtëpia Botuese: “Ibn Xheuzi”, Rijad, Mbretëria e Arabisë Saudite.

11.  Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimeve të Hadithëve të Vërtetë), vëll. 1, fq. 855, Shtëpia Botuese: “Ibn Xheuzi”, Rijad, Mbretëria e Arabisë Saudite.

12.  Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimeve të Hadithëve të Vërtetë), vëll. 1, fq. 855, Shtëpia Botuese: “Ibn Xheuzi”, Rijad, Mbretëria e Arabisë Saudite.

13.  Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimeve të Hadithëve të Vërtetë), vëll. 1, fq. 855, Shtëpia Botuese: “Ibn Xheuzi”, Rijad, Mbretëria e Arabisë Saudite.

14.  Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimeve të Hadithëve të Vërtetë), vëll. 1, fq. 855, Shtëpia Botuese: “Ibn Xheuzi”, Rijad, Mbretëria e Arabisë Saudite.

15.  Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimeve të Hadithëve të Vërtetë), vëll. 1, fq. 855, Shtëpia Botuese: “Ibn Xheuzi”, Rijad, Mbretëria e Arabisë Saudite.

16.  Shejh Muhammed Nasiruddin Albani, “Silsiletu’l-Ehadithi’s-Sahiha” (Zinxhiri i Transmetimeve të Hadithëve të Vërtetë), vëll. 1, fq. 855, Shtëpia Botuese: “Ibn Xheuzi”, Rijad, Mbretëria e Arabisë Saudite.

17.  Kjo thënie zakonisht përdoret, për të asgjësuar një këndvështrim të gabuar, i cili është rrënjosur thellë në mendje.

(p.m.t.) paqja mbi të

(p.q.m.t.) paqja qoftë mbi të

Vijon...