Hyjnitë e rrejshëm të modernitetit

Zoti nuk ka nevojë për adhurimin tonë, është njerëzimi që ka nevojë për të adhuruar Zotin. Në qoftë se askush nuk do të adhurojë Zotin, kjo nuk do të thotë se humbi lavdia e Tij në asnjë mënyrë, dhe në qoftë se i gjithë njerëzimi do të adhurojë  Zotin, kjo nuk do t’ia shtojë lavdinë e Tij. Jemi ne të cilët kemi nevojë të për Zotin:

Ja, ju jeni ata që ftoheni për të dhënë në rrugën e All-llahut (për luftë kundër armikut tuaj), e dikush prej jush bën koprraci, e kush bën koprraci, ai bën kundër vetës, All-llahu s’ka nevojë, e ju jeni të varfër (keni nevojë). Po nëse ju i ktheni shpinën, Ai do t’ju zëvendesojë me një popull tjetër, që nuk do të jetë si ju. (Kur’an, 47:38)      
“Unë nuk kërkoj prej tyre ndonjë furnizim e as dëshiroj të më ushqejnë ata.  All-llahu është furnizues i madh.” (Kur’an, 51:57-58).  

 

 Pse e adhurojmë Zotin?

 

Zoti adhurohet duke iu bindur ligjeve të cilat Ai i shpali me anë të pejgamberëve. Për shembull, në Bibël, Profeti Jezusi apo Hazreti Isai (a.s.) ishte i bindur ndaj ligjeve hyjnore dhe ky është çelësi për parajsë: Ai, pra, që do të shkelë një nga këto urdhërime më të vogla, dhe do t`u ketë mësuar kështu njerëzve, do të quhet më i vogli në mbretërinë e qiejve; kurse ai që do t`i vërë në praktikë dhe do t`ua mësojë të tjerëve, do të quhet i madh në mbretërinë e qiejve. (Bibla, Mateu, 19:17)

Gjithashtu Profeti Jezusi, Hazreti Isai (a.s.) është raportuar në Bibël që kanë insistuar në bindje të rreptë ndaj urdhërimeve, duke thënë: Kushdo, pra, thyen një nga më pak nga këto urdhërime, dhe mësuar kështu njerëzve, do të quhet më i vogli në mbretërinë e qiejve; por kush bën dhe mëson ato, ai do të quhet i madh në mbretërinë e qiejve. »(Mateu, 5:19)

Pse njerëzit kanë nevojë për të adhuruar Zotin, duke iu bindur ligjeve hyjnore të shpallura? Përgjigjja është e thjeshtë. Bindja ndaj ligjit hyjnor sjell paqe në këtë jetë dhe shpëtim në botën tjetër. 

Ligjet Hyjnore i sigurojnë qenieve njerëzore një kod të qartë për të udhëhequr çdo sferë të jetës njerëzore dhe ndërveprimit. Që vetëm Krijuesi di më së miri se çfarë është më e mirë për krijimin e Tij, ligjet e Tij për të mbrojtur shpirtin e njeriut, trupit dhe shoqërinë nga dëmtimi. Në mënyrë për qeniet njerëzore për të përmbushur qëllimin e tyre të krijimit, ata duhet të adhurojnë Zotin duke iu bindur urdhërimeve të Tij.

 

Zotërat e rremë të modernitetit

 

Zoti është Ai që i jep kuptim dhe orientim për jetën.

Nga ana tjetër, jetës moderne i mungon një qendër e vetme, një orientim i vetëm, një qëllim i vetëm. Moderniteti nuk ka parim të përbashkët apo udhëzim.

Islami e konsideron Zotin Një që shërben me dashuri, respekt të thellë dhe pritje të shpërblimit, kurse mund të thuhet se bota moderne shërben me shumë hyjni. Hyjnitë e modernitetit i japin kuptim dhe kontekst jetës së  njeriut modern.

Ne jetojmë në një shtëpi të gjuhës, dhe fjalët dhe shprehjet tona janë dritaret nëpërmjet të cilave ne e shikojmë botën e jashtme.

Evolucioni, nacionalizmi, feminizmi, socializmi, marksizmi, dhe, në varësi se si ata janë të punësuar, demokracia, liria, barazia dhe mund të jenë të shënuara  në mesin e ideologjive të papërcaktueshme të kohëve moderne.

Fjalët e plastike,  për të huazur fjalët e Uwe Poerksen-it, një gjuhëtar gjerman, janë përdorur për të uzurpuar pushtetin dhe autoritetin e Zotit dhe për të përcaktuar qëllimin e shoqërisë, apo edhe të vetë njerëzimit.  

Këto fjalë kanë konotacione me një  atmosferë 'që të ndjehen mirë'. Fjalët e papërcaktueshme të bëhet një ideal i pafund. Duke i bërë ideal i pafundësisë,  nevojat e pakufizuara zgjohen dhe një herë këto nevoja zgjohen, ato duken të jenë 'vetë-evidente.  

Siç është lehtë të biesh në shprehi që të adhuroni një hyjni të rreme, njerëzit atëherë nuk kanë asnjë mbrojtje kundër shumësisë së hyjnive që mënyra moderne e kërkesës ka menduar se ata na shërbejnë. Fjalët plastike i jep fuqi të madhe këtyre profetëve '' të cilët flasin në emër të tyre, sepse ata flasin në emër të vetë-evident të të vërtetave, në mënyrë që njerëzit e tjerë të heshtin. Ne duhet të ndjekim autoritetin e tyre; që të hedhim poshtë Ligjin për shëndetin tonë,   mirëqenien, edukimin dhe arsimimin.  

Dritarja e modernizmit përmes së cilës ne e perceptojnë realitetin sot është shënuar me të çara, me njolla, ështe e verbër. Ajo e mbulon realitetin.

Dhe realiteti është se njerëzit nuk kanë nevojë të vërtetë përveç ndaj Zotit.  Por në ditët e sotme, këto 'idhuj' bosh janë bërë objekt i përkushtimit të njerëzve dhe adhurimit, siç thotë Kur'ani:

“A e ke parë ti (Muhammed) atë që duke e ditur, dëshirën e vet e respekton si zot të vetin, atë All-llahu e ka humbur, ia ka mbyllur të dëgjuarit dhe zenrën e tij, i ka vënë perde mbi të parit e tij, më thuaj, pos All-llahut, kush mund ta udhëzojë atë? A nuk merrni mësim?  (Kur'an, 45 : 23)

Secila nga këto fjalë plastike i bëjnë fjalët tjera të duken primitive dhe jashtë përdorimit.

“Besimtarët e idhujve të modernitetit janë krenarë për adhurimin e këtyre hyjnive, miqtë dhe kolegët i konsiderojnë ata se janë të ndriçuar, të udhëzuar  për të bërë kështu. Adhurimi i hyjnimeve të rreme sjell korrupsion jo vetëm tek individët dhe shoqëria, por edhe tek bota natyrore. 

Kur njerëzit refuzojnë për t'i shërbyer dhe për të adhuruar Zotin siç Ai ka kërkuar atyre për t'i shërbyer Atij, ata nuk mund t’i përmbushin funksionet për të cilat Ai i ka krijuar ato. Rezultati është se bota jonë bëhet gjithnjë e më kaotike, ashtu siç na tregon Kur’ani:

“Për shkak të veprave (të këqia) të njerëzve, janë shfaqur në tokë e në det të zeza (bela, skamje, katastrofa, humbje e bereqetit etj. ), e për ta përjetuar ata një pjesë të kësaj të keqeje që e bënë, ashtu që ttë ërhiqen (nga të këqijat”.  (Kur’an, 30:41) 

Përgjigja e Islamit në kuptimin dhe qëllimin e jetës plotëson nevojën themelore të njeriut: një kthim tek Zoti.

A do të jetë e turpshme dhe torturuese pritja e dënimit apo lumturia dhe mirënjohja që Zoti ka premtuar?

Nëse ju presin këtë të fundit, atëherë përmes Kur'ani dhe mësimet e Pejgamberit, Muhammedit ( paqja qoftë mbi të), All-llahu udhëzon njerëzit që kthehen tek Ai në mënyrë që do të sigurojë lumturinë e tyre të përjetshme.