Vota është kredi qytetare

Shoqritë moderne, në zhargonin  e përditshëm, ndërfjalët më të shumta që përdorenështë edhe fjala kredi, ose kredit. Konceptin kredi, do ta quajasi; shans, mundësi, rast, ndihmesë etj. Kjo dukuri jo edhe aq e re, është për fshirë në rrafshin global, e sidomos në vendet shtetet) ku funksionojnë institucionet shtetëror edhe private-bankat, organizatat e ndryshme qeveritar edhe joqeveritare, ndërmarrjet nga sektorëtë ndryshëm,  si dhe institucionet tjera për katëse.

Për të mos u future n ëfushën ekonomike të çështjesnë fjalë, me qënuk jam kompetent, do të isha përqëndruar në aspektin socio-politik.

Para shtrohet pyetja se, a mundet të funksionojënjë shoqëri moderne, pa institucione politike. Përgjigjaunanime do të ishte, jo, nuk mundet, sepse shoqëria duhet të udhëheqet nga një individ, apo grup, i dalur nga vet ajo shoqëri.

Është e ditur botërisht qënë shoqëritë dhe në sistemet demokratike, udhëheqësitz gjedhen nga populli, përmesvotessë lirë, tëmsheftë dhe demokratike.

Si në aspektin ekonomik, që për shfrytëzuesin, kredia është e mire se ardhur, edhe pse ëmbëlsia e kredisë është vetëm në momentin e marrjes, e pastaj kthimi i tij mëkëste, përgjatëkohë, shfrytëzuesin e vënësiklet. Ashtu edhe në aspektin politik, kredi marrë si është kandidati politik që konkuron në zgjedhje, për në pozitatë ndryshme, e sidomos në garat për kryetarë komune, kryetarë bashkie, deputet, kryetarë shtetietj. Qytetarët nuk ka në çfarë të i ofrojnë kandidatëvë në këto momente, përveç votes së tyre. Vota është kredia specifike, por qënë ketërast qytetarë tua ofrojnë pretendentëve për në postet e sipër për mendura.

Në politikat demokratike në rregullimet kapitaliste, thuaj se fare nuk egziston moral I politik, por megjithate ata që pranojnë kredi (funksionarët e zgjedhur nga votat e qytetarëve) janë të obliguar në çfar dolloj mënyre që ajo kredit’uk thehet votuesëve.

Shpeshë herë, votaquhetsi e shenjtë. Nësen dokushia humbë shenjtërinë votës, pikërishtështë ai qën gjitet në pozitatë larta, falëpovotës-kredisë së qytetarëve.

Dhe për këtë, i njëjtim bane për gjegjësitë madhe ndaj votuesëve.

Kur thuhet për gjegjësi, kjo është pikamë esenciale e çështjes, këtu takohen votuesit me tëvotuarin. Kjo pike është pikagravituese e interesavetë qytetarëve nënjërënanë dhe  (mos )angazhmittë mjaftueshëmtë të votuarit në anën tjetër.

Kjo ndodhënë situatat kur i zgjedhuri nga populli është mos përfillës i votës-kredisë së qytetarëve, kur i ironizon votuesit e tijë, kur nuk bashkëpunon dhe nuk komunikon me votuesit e tijë, dhe për pasojë mbetet kredia pa u kthyer ndaj votuesëve ,gjendja vazhdontë mbetet e paper mirësuar e populates për katëse, nëzgjedhjet e radhës duhettë i vie turp i njëjtitë kandidohet , e most ë flasim qëtë zghedhet për ndonjë pozicionu dhë heqës. Për fundimikë tij lloj (mos)funsionimi, do të ishte, bankroti socio-politikitënjëjtës shoqëri.