Shumdimensionaliteti dhe arsyet e luftës në gazë

Po e filloj artikullin me thënien e famshme në kontekst të luftrave: “Vetëm të vrarët (të vdekurit në luftë) e shohin fundin e luftës”. Mendoj që lufta në siperfaqe të Tokës nuk ka të ndalur.  Të paktën edhe histora e njerëzimit është e stërngarkuar me situata të luftrave. Nxënësit në shkolla , në lëndën e historisë janë të “gjykuar” për të mësuar vetëm për luftra, të cilat i kanë shkaktuar dhe zhvilluar qeniet njerëzore.  Nga vet fakti që lufta në Gazë zhvillohet ndërmjet shtetit izraelit dhe Gazës, njëherit njëra palë popull musliman e tjetra çifut, njëra palë me kombësi arabe e tjetra me kombësi evreje, njëra palë popull autokton (palestinezët) kurse tjetra e grumbulluar nga gjithandej botës-ardhacak-pushtues, (izraelitët). Çifutët si armiq të betuar ndaj muslimanëve, por edhe të vetëdishëm për statusin e tyre tek madhëria e Zotit fuqiplotë, si të mallkuar nga Zoti  dhe si të lajthitur nga rruga e të së vërtetës së Zotit, në anën tjetër si të inatosur dhe të mllefosur historikisht ndaj popullit musliman e në veçanti ndaj popullit arab, për arsye krejt të palogjikshme , se gjoja, profeti i fundit do të ishte nga populli izraelit e jo nga ai arab, siç është rasti me të dërguarin  e fundit të Zotit , Muhammedin a.s.  këtë mllef ata vazhdimisht e kanë shprehur në forma dhe mënyra të ndryshme tendencioze dhe luftënxitëse ndaj popullit arab.

Në kohën e fuqizimit të Izraelit në aspektin ekonomik, politik, ushtarak etj, kuptohet me mbështetjen e superfuqive botërore, psh SHBA-të dhe të tjerë, Izraeli në vazhdimësi ndien një komoditet për të nxitur por edhe për të zhvilluar luftë ndaj tyre. Çifutët si popull janë popull i fortifikatave e jo i mejdaneve, për të treguar trimërinë dhe burrërinë e tyre. Në anën tjetër shteti hebre njihet njëra ndër superfuqitë ushtarake të botës. Izraeli përdorë arsye të ndryshme për ta futur veten në luftë me arabët. Dekadave të fundit, metodat që i përdor janë: Kolonizimi  tokave të palestinezëve në tokat e tyre autoktone, e që shkakton revolt ndaj tyre, me ç’rast revoltën e tyre e ul duke I vrarë, duke I masakruar e duke ua djegur shtëpitë. Pastaj, okupimin e tërësishëm të qytetit të shenjtë të Muslimanëve, Kudsin (Jerusalemin) ku edhe gjindet xhamia e tretë për nga shenjtëria; xhamia Al, Aksa, pas Kabës në Mekë dhe xhamisë së profetit Muhammed a.s. në Medinë. Izolimin total të popullit palestinez që jeton në Gazë, dhe shëndrrimin e Gazës në llogorin më të madh në botë, të hapur vetëm në drejtim të qiellit, ku jetojnë mbi një million  e gjysëm banorë, i njohur si rripi i Gazës me vetëm 360 km 2! Ky izolim dhe kjo embargo izraelite ndaj Gazas me vite të tëra si nga deti ashtu edhe nga toka, ka krijuar një mllef të madh të popullatës vendase ndaj Izraelit, në të njëjtën kohë është krijuar shpirti rezistues tek banorët e Gazës duke u bërë sakrifikues të jetëve të tyre , vetëm e vetëm për të mos e lëshuar vendin e tyre. Ky shpirt I lartë rezistues, nxorri nga vetja edhe shpirtin luftarak nga të rinjët e Gazës, me ç’rast formohet ushtri e rregullt për mbrojtjen e Gazës. Për arsye të izolimit total të Gazës nga Izraeli, ushtria e Gazës dhe populli I saj është  obliguar që të gjej rrugë artizanale për të u armatosur dhe për t’iu përballur sulmeve të mundshme izraelite. Në fillim të muajit Korrik 2014 , Izraeli e filloi fushatën ushtarake ndaj Gazës, më tërë arsenalin e tij luftarak, duke e bombarduar Gazën me raketa  dhe me aeroplan, e duke shkatuar masakra, me qindra të vdekur, me mijra të plagosur  civil, kryesisht fëmijë, gra, pleq etj.

me mijëra shtëpi të shkatrruara, për arsye se gjoja 4 fëmijë izraelit, janë ekzekutuar nga pjestarët e Hamasit (parti politike që është fituese e zgjedhjeve demokratike në Gazë).  Izraelit nuk I mjaftoi vetëm bombardimi nga ajri dhe nga toka në drejtim të Gazës, vendosi që nisë fushtën tokësore, e krejt kjo për gjoja shkatrrimin e tuneleve të Hamasit dhe ushtrisë së tijë. Por pa e pritur që do të has nënjë rezistencë tëpaparë, me strategji të çuditshme luftarake, ku çdo ditë raportohet për humbje dhe vrasje të ushtarëve çifut, dhe shkatrimin permanent të mjeteve dhe paisjeve ushtarake të ushtrisë izraelite, nga ushtarët palestinez të Gazës. Në anën tjetër pjesë e analizës duhet të jetë mendoj edhe fakti që mardhëniet mes Izraelit dhe Turqisë janë të ftohura skajshmërisht, kurse mbështetja më e theksuar thuajse në botë ndaj Palestinës është prej Turqisë. Tendencat për çbllokimin e Gazës ishin dhe janë prej shtetit Turk, me në krye kryeministrin Rexheb Tajib Erdoan. Izraeli duke e ditur këtë situate, ai e filloi këtë luftë pikërisht gati paralel  me fillimin e fushtës zgjedhore presidenciale në Turqi, ku si kandidat I mundshëm nga  PDZH (AKP) është Rexhep Tajib Erdoan. Mendoj që edhe kjo është një tregues që mos vallë, Erdoan po ndërmer ndonjë hap kundër Iraelit , në mbështetje të Gazës, e që ndoshta do të rezultonte në një konflikt rajonal, ku do të luhatej perkrahja popullore turke ndaj Erdoanit, e që epilogu do të ishte humbja e zgjedhjeve të Tajip Erdoanit për president të Turqisë, si kundërshtari më I madh I Izraelit, dhe veprimeve të tij. Mirëpo ky skenarë nuk u shfaq në teren, kështu që tani Izraeli gjendet ndërmjet dy situatave; Tërheqjes nga Gaza si humbës i luftës, ose  të vazhdon gjakderdhjen, masakrat, krimet e luftës, në Gazë, që realisht do të përballet me drejtësinë ndërkombëtare për krime lufte. Luftëtarët e Hamasit në vazhdimësi deklarohen se janë të vendosur në rezistencën e tyre deri në çlirimin e plotë të tokave të tyre. Ata janë të kalitur nëpër luftra gjatë tërë jetës, kështu që aspak nuk iu bëhet vonë nëse e tërë bota është në përkrahje të Izraelit, kurse Hamasin bota e trajton si organizatë terroriste, e që ska aspak të bëjë me terrorizmin, përkundrazi  gjithandej shtete dhe liderë të ndryshëm botërorë, Izraelin e quajnë si shtet terrorist, me që vret foshnje, pleq, gra dhe civil. Hendikep ndoshta më i madh për Gazën është fqiu jug-perëndimorë Egjipti, i cili as për të plagosurit nuk e hapë pikën kufitare në Rafah,  me Gazën. Egjipti përkundrazi, me udhëheqësinë e re me në krye puçistin Al Sisi është mbështetësi strategjik i Izraelit, bashk me thuajse të gjitha shtetet arabe me qeveritë e tyre. Ky raport arab mes Palestinës si bashkëkombas dhe Izraelit si armik historik arab, të bënë të hamendesh dhe kjo gjendje reflektohet si e çuditshme në tërë botën., kur në shumë shtete të botës jo arabe dhe jo muslimane kundërshtohet dhe kritikohet Izraeli, madje kohëve të fundit ka edhe tërheqje të ambasadave nga Izraeli, prej dhjetra shteteve në botë. Lufta vazhdon, krime ndodhin pandërpre në Gazë, kombet e bashkuara heshtin, SHBA-të e arsyetojnë Izraelin si defanziv… Cili do të jetë epilogu i këtij konflikti të përgjakshëm, i mbetet vetëm kohës të tregon. i nderuari h. Jakup Asipi nënjë emission televiziv të një stheti arab, viteve 1994, nëlinjëtelefonike gjat emisionit deklaroi: “Në lindjen e mesme, të gjitha shtetet janë të humbura përveç Palestinës”.

Lutem që sa më parë të mbaron lufta në Gazë dhe kudo që zhvillohet luftë në botë, njerëzit të jetojnë të lirë ashtu siç i ka krijuar Zoti të lirë dhe në paqë.