Clinton: Shkatërroni Sirinë për hir të Izraelit

Një email i Hilary Clinton, që është zbuluar për publikun së fundmi vërteton edhe njëherë vërtetësinë e faktit se udhëheqja e Obamës ka nxitur qëllimisht luftën e brendshme në Siri, si mënyrë më të mirë për të ndihmuar “Izraelin”.

Duke pasqyruar kështu edhe njëherë natyrën e saj mizore dhe psikopatike, Clindon është shprehur se kërcënimi me jetë i vetë familjes së Bashar Asadit ka qënë “veprimi i duhur”.

Në emailin, i cili është nxjerrë në dritë nga Wikileaks, ministrija e punëve të jashtme të asokohe, Clinton është shprehur se “Rruga më e mirë për të ndihmuar Izraelin” është “përdorimi i dhunës” për rrëzimin e udhëheqjes në Siri.

Ky dokument, me numrin e dosjes F-2014-20439 dhe me numër procesverbali C05794498 është vetëm njëri prej dokumentave të shumtë të Departamentit të Punëve të Jashtme të ShBA-së që mbaheshin të fshehta në shtëpinë Clinton gjatë periudhës kohore 2009-2013, kur ajo ka shërbyer si ministre e punëve të jashme nuk janë më konfidenciale pas kontrollit që iu bë emailit të saj personal.

Edhe pse programuesit e Wikileaks pretendojnë se ky mail daton në 31 dhjetor 2010, ky është një gabim nga ana e tyre, sepse nëse marrim parasysh përmbajtjen e mailit ( më veçanësisht, përmendja e takimit dhe bisedimet që janë zhvilluar në Stanboll, mes Iranit dhe Perëndimit përsa i përket programit bërthamor) shihet qartë që maili është dërguar më 31 dhjetor të vitit 2012.

Ky mail nxjerr në dritë faktin se politika e ShBA-së ka qënë në favor të përdorimit të dhunës për rrëzimin e udhëheqjes së Sirisë dhe se kjo gjë po bëhej duke qënë se ishte në favor të Izraelit.

Shkrimi i Clinton filon fjalëpërfjalshëm me këto fjalë: “Rruga më e mirë për të ndihmuar Izraelin që të mund t’i bëjë ballë kapacitetit bërthamor gjithnjë e në rritje të Iranit është të ndihmojmë popullin sirian që të përmbysë regjimin e Bashar Asadit.”

Edhe pse shërbimet e inteligjencës së ShBA-së mundohen prej shumë kohësh tashmë t’i vendosin këto raporte nën programin fiktiv të emëruar si “bomba atomike” e Iranit (edhe pse, nga ana tjetër, ky rezultat ka mbështjetjen e Organizatës Ndërkombëtare të Energjisë Atomike), Clinton ende vazhdon t’i përdorë këto gënjeshtra për të “legjitimuar” shkatërrimin e Sirisë në emër të interesave të Izraelit.

Clinton e lidh veçanërisht dhe drejtpërsëdrejti programin legjendar të bombës atomike të Iranit me Sirinë dhe rrjedhimisht edhe me faktin se ky program cënon drejtpërsëdreti monopolin e Izraelit në Lindjen e Mesme përsa i përket armëve bërthamore.

Clinto, gjithashtu parashtron edhe faktin se zotërimi i armëve bërthamore nga Irani do të sjellë rrjedhimisht edhe zotërimin e armëve bërthamore të Sirisë (Arabisë Saudite, Egjiptit dhe vendeve të tjera “armiq të Izraelit”) dhe se të gjitha këto janë një rrezik potencial për Izraelin.

Pikërisht për këtë arsye, Clinton shprehet se Siria duhet të shkatërrohet.

“Programi bërthamor i Iranit dhe lufta e bendshme në Siri mund të duken si të pavarura nga njëra tjetra, megjithatë ato kanë një lidhje. Tema që liderët ushtarakë të Izraelit i tremben – por që nuk mund ta shprehin – është humbja e monopolizimit bërthamor.

Ashtu si kapaciteti i armëve bërthamore të Iranit do t’i japë fund monopolit bërthamor, gjithashtu do t’i hapë rrugë zotërimit të armëve bërthmore edhe nga Arabisë Saudite, Egjiptit dhe vendeve të tjera “armiq të Izraelit”. Si përfundim do të kishim një ndryshueshmëri të balancës bërthamore dhe Izraeli nuk do të mundte më të realizonte sulme ushtarake konvencionale, siç bën sot në Siri dhe Liban.

Nëse Irani arrin në statusin e një shteti që zotëron armë bërthamore, atëherë Teherani mund t’i bëjë thirrje aleatëve të tij, Sirisë dhe Hizbullahut, që si përgjigje e Iranit kundrejt Izraelit ato të sulmojnë drejtpërsëdrejti këtë të fundit. ”

Në vazhdim, Clinton, e cila e sheh si të mundur potencialin e Iranit për të kërcënuar sigurinë e Izraelit është shprehur se “ekziston një marrëdhënie strategjike mes Iranit dhe regjimit të Bashar Asadit në Siri.”

Clinton, e cila e pranon se kjo gjë nuk do të ndodhë nga “një sulm i drejtpërdrejtë” ka treguar se kjo gjë mund të realizohet nëpërmjet “zyrëtarëve” që kurrë skanë besuar se një sulm i këtillë mund të ekzistojë – duke marrë parasysh këtu “tridhjetë vitet që kanë kaluar në armiqësi mes Iranit dhe Izraelit”.

“Shkatërrimi i regjimit të Esadit do të sjellë edhe dhënies fund të kësaj marrëdhënieje mes tyre.Tashmë udhëheqja e Izraelit ka filluar ta kuptojë se pse është në favor të tyre që Esadi të pësojë humbje.

Ashtu si shkatërrimi i Asadit do të jetë një favor shumë i madh për Izraelin, po kështu do të qetësojë edhe frikën e Izraelit se mund të humbë njëshmërinë e tij në çështjen bërthamore.

Në këtë mënyrë Izraeli dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës mund të zhvillojnë një qëndrim të përbashkët për të vendosur se kur rrezikshmëria e programit të Izraelit do të jetë aq e konsiderueshme sa për të realizuar një ndërhyrje ushtarake.”

Pas kësaj, në vijim Clindon është shprehur se kërcënimi me jetë i vetë familjes së Bashar Asadit ka qënë “veprimi i duhur”:

“Thënë më shkurt, Shtëpia e Bardhë, duke bërë punën e duhur në Siri mund të qetësojë Izraelin nga shqetësimi që ka lindur për shkak të Iranit.

Kendisi ve ailesi tehlikedeyken, yalnızca güç tehdidi veya güç kullanımı Suriye diktatörü Beşar Esad'ın zihniyetini değiştirebilir

Psikologjinë e diktatorit të Sirisë, Beshar Asadit mund ta ndryshojë vetëm fakti nëse ai vetë dhe familja e tyre ndihen të kërcënuar nga një rrezikshëri dhe përdorim i forcës dhe dhunës.”

Ky mail është një provë konkrete se qeverisja e ShBA-së është mbështetësja kryesore e zgjerimit të terrorizmit në Lindjen e Mesme dhe se të gjitha këto i bën “për të mbrojtur” Izraelin – sigurisht nëse ende nevojitet ndonjë provë për ta kuptuar këtë.

Po kështu është një mendim dëshpërues fakti që, numri i refugjatëve të vërtetë që arratsen nga lufta në Siri në krizën e “refugjatëve” që ka krijuar një rrezikshmëri në Evropë është i njëjtë me numrin e refugjatëve që janë produkt i kryengritjeve të mbështetura drejtpërsëdrejti nga ShBA-ja.

Për më tepër, bashkëngjitur kësaj, në konfliktin sirian që shpërtheu në Irak kanë humbur jetën më shumë se 250 mijë persona, dhe të gjitha këto jetë janë humbur në sajë të mështetjes nga ana e Clinton dhe Obamës të “rebelëve” në Siri, për t’i hedhur bencinë këtij konflikti.

Mendimi se një psikopate si Clintoni, politikat e së cilës kanë shkaktuar vrasjen e miliona personave dhe shkatërrimin e po aq të tjerëve, ka një probabilitet shqetësues për të qënë presidentja e rradhës e Amerikës është një ndër idetë më tmerruese që mund të kalojnë nëpërmendje.

Gjatë zgjedhjeve presidenciale, fitoren e së cilave Clinton e dëshiron haptazi kaq shumë, tendenca “për të hedhur hapin e rradhës në marrëdhëniet e tyre me Izraelin” do ta vendosë atë në pozicionin e armikut më të madh, jo vetëm për disa nga qeveritë arabe, por në të njëjtën kohë edhe për të gjithë paqedashësit dhe paqeruajtësit në të gjithë botën.