Veprimtarët e luftës

Aktivistët e luftës, si aktivistët e paqes, përpiqen për një axhendë. Ne nuk mendojmë se prej tyre si aktivistë për shkak se ata sillen në dhe jashtë pozicioneve të qeverisë, marrin sasi të mëdha të financimit, kanë qasje në media të mëdha dhe për të marrë takime me zyrtarët më të lartë vetëm duke pyetur - pa pasur nevojë për të paralajmëruar.

   Ata, gjithashtu, shfaqin përbuzje të madhe për publikun dhe në mënyrë të hapur diskutojnë mbi mënyrat për të manipuluar njerëzit nëpërmjet frikës dhe nacionalizmit – zhvendosin më tej imazhin e tyre larg nga ajo e organizatorëve të njohur. Por aktivistët e luftës nuk janë gazetarë, nuk janë hulumtuesë, nuk janë akademikë. Ata nuk  informojnë apo edukojnë. Ata mbrojnë. Ata vetëm avokojnë për diçka  të madhe dhe gjithnjë e më shumë, që askush nuk e dëshiron.

     William Kristol dhe Robert Kagan dhe organizata e tyre, Iniciativa për Politikë të Jashtme,  qëndron me aktivistë shembullore të luftës. Ata kanë ndryshuar për herë tonin e tyre paksa që nga ditët e Projektit për Shekullin e Ri Amerikan, dikur një organizatë aktiviste e luftës. Ata flasin më pak për të naftë dhe më shumë për të drejtat e njeriut. Por ata insistojnë që Shtetet e Bashkuara të Amerikës të sundojnë botën. Ata gjejnë ndonjë sukses nga dikush tjetër në botë  dhe e shpallin si një kërcënim për Shtetet e Bashkuara.

     Ata kërkojnë me këmbëngulje dhe sa më shpesh të përdorët ushtria  edhe në qoftë se dominimi botëror mund të arrihet pa të. Lufta, për këta aktivistëve të luftës, është një qëllim në vetvete.

    William Kristol kohët e fundit ankohej  për kundërshtimin e publikut amerikan ndaj luftës. Ai ka arsye për brengosje. Publiku amerikan është i sëmurë prej luftërave,  i zemëruar nga luftërat në Irak dhe Afganistan  dhe është këmbëngulës që mos fillojnë luftëra të reja.

     Në shtator, raketat shkrepën në Siri, që u kundërshtuan me sukses nga rezistenca publike. Në shkurt, një ligj i ri ishte gati për të vendosur sanksione ndaj Iranit dhe të angazhohen Shtetet e Bashkuara të Amerikës së bashku Izraelin në çdo luftë kundër Iranit, u bllokua nga presioni publik. Vendi dhe bota po kthehen kundër luftërave raketore, me drona.    

     Hapi tjetër logjik, duke i dhënë fund luftërave dhe parandalimin luftërave, do të jetë fillimi i çmontimit të infrastrukturës që gjeneron presion për luftërat. Shitja e armëve vazhdon. Armët e reja bërthamore vazhdojnë. NATO është zgjeruar deri në buzë të Rusisë. Por mundësia e ndryshimit është në ajër. Një grup i ri aktivist i paqes në World BeyondWar.org ka filluar veprimtarinë për shuarjen e luftës.

   Kështu shprehet frika e  William Kristolit:
Një publik i lodhur nga lufta mund të zgjohet dhe të tubohet. Në të vërtetë, ngjarjet që po ndodhin tani  janë duke bërë zgjimin.  Dhe kthesa mund të jetë e shpejtë.

    Vetëm 5 vjet pas përfundimit të luftës së Vietnamit dhe 15 vjet pasi fillojë përfshirja jonë e madhe. Ronald Reagan propozoi përballjen me Bashkimin Sovjetik dhe rindërtimin ushtrisë tonë. Ai tha se vendi ishte shumë i lodhur nga lufta, se ishte shumë shpejt pas luftës në Vietnam, për mesazhin e ashpër dhe sfidues të Reganit. Megjithatë, Reagani fitoi zgjedhjet në vitin 1980 dhe në vitin 1990 një Amerikë e zgjuar kishte fituar Luftën e Ftohtë.

    Kurse Robert Kagan, i cili ka punuar për Hillari Klintonin dhe gruaja e të cilit, Victoria Nuland është nxitëse e probleme në Ukrainë si Ndihmëse e Sekretarit të Shtetit. Në vazhdim është një artikull nga Kagan shumë i admiruar nga Presidenti Barack Obama:
    Si vuri në dukej kohët e fundit, Yan Xuetong, forca ushtarake mbështet hegjemoninë . ' Këtu Shtetet e Bashkuara mbeten të  pakrahasueshme. Është kombi më i fuqishëm që bota ka njohur ndonjëherë dhe nuk ka pasur rënie në kapacitetin ushtarak të Amerikës.Të paktën jo deri tani.”

   Kjo palë është diçka si një ekipë e mirë i keq. William Kristol e godet   Obamën për të qenë një superbaba, por ai nuk lufton në luftëra të mjaftueshme. Kagani e siguron Obamën se ai mund të jetë mjeshtër i universit në qoftë se ai  e ndërton ushtrinë pakëz më shumë për të  luftuar në disa luftëra në të njëjtën këtu dhe atje.

      Përgjigja nga disa mbështetës të Obamës ka qenë për të vënë në dukje se heroi i tyre ka luftuar shumë luftëra dhe ka vrarë shumë njerëz, ju faleminderit shumë. Përgjigja nga disa aktivistë të paqes është që të luaj me egoizmin e njerëzve me thirrjet për të sjellë në shtëpi dollarë të luftës. Por luftëtarët humanitarë kanë të drejtë të kujdesen për botën, edhe në qoftë se ata vetëm kanë pretenduar apo devijuar keq për mënyrën se si ndihmohet.

     Është në rregull për të kundërshtuar luftërat, sepse ato vrasin numër të madh të njerëzve të varfër larg nga brigjet tona dhe sepse ne mund t’i  përdorim paratë për shkolla ​​dhe trena. Por është e rëndësishme për të shtuar se për një pjesë të vogël të shpenzimeve ushtarake të SHBA do të mund të sigurojmë që e tërë bota kishte ushqim dhe ujë të pastër dhe për mjekësi. Ne mund të jemi kombi më i dashur. Unë e di se nuk është i nevojshëm më statusi i aktivistëve të luftës. Në të vërtetë, kur njerëzit fillojnë të kuptojnë këtë mundësi, aktivizmi në luftëra do të përfundojë për të mirë.

Shënim:

    David Swanson është një aktivist amerikan dhe autor. Ai shërbeu për një vit si koordinator për media i Shoqatës Ndërkombëtare të Punës dhe Komunikimit.

    Ai udhëhoqi një fushatë të vazhdueshme për ta fajësuar presidentin Xhorxh W. Bush dhe Zëvendëspresidentin Dik Çeni.

   David Swanson vazhdon të punojë ngushtë me Lëvizjen e Paqes dhe shpesh organizon fushata për t'i dhënë fund luftës në Irak dhe për të dënuar ata që janë përfshirë në nisjen e luftës.

    Libri më injohur i tij është: “ War Is A Lie” (Lufta është një gënjeshtër).