Ibn Sina (Avicenna), i shpallur si një udhëheqës në Evropë

Me famën dhe efektin në perëndim mbi zbulimet dhe krijimet në mjekësi, libri i Ibn Sinas, El-Kanun fi't-Tib është mësuar në shkollat ​​mjekësore evropiane si Louvain dhe Universiteti Montpellier, deri në shekullin e XVII-të

Ibn Sina (Avicena), i shpallur si një udhëheqës në Evropë.

Një nga përfaqësuesit më të rëndësishëm të mjekësisë Islame të Mesjetës , Ibni Sina, ka shkruar 270 libra në 57-të vitet e tij të jetës së tij të vështirë, të shkurtër. I quajtur si Aristoteli i Lindjes, Es-Seyhu'r-Reis dhe Sulltani i mjekëve, Ibni Sina i njohur si Avicenna në Perëndim, ka shkruar libra kryesisht në mjekësi por edhe fusha të tjera të shkencës të tillë si libra të psikologjisë, biologjisë, gjeologjisë, të astronomisë, fizikës, filozofisë, matematikë, misticizëm dhe muzikë. Me famën dhe efektin në perëndim mbi zbulimet dhe krijimet në mjekësi, libri i Ibn Sinas, El-Kanun fi't-Tib u mësua në shkollat ​​mjekësore evropiane si Louvain dhe Universiteti Montpellier, deri në shekullin e XVII-të. .

Ky libër është produkt i një periudhe të gjatë dhe të akumulimit të dijes. Libri u përkthye në latinisht, në shekullin e XII-të në Spanjë  nga Gerhard von Cremano dhe është botuar tridhjetë e tri herë në Evropë në të njëjtin shekull. Krijimi i platformës Avicena në Universitetin e Valladolid, në përkthimin latin të librit të tij, El-Kanun fi't Tib, është botuar për shembull në Pavia në vitin 1510, në kopertinën e tij ka një foto, portret, të Ibn Sina’it në mes si udhëheqës i mjekësisë, në  anën e majtë është Hipokrati, kurse në anën e djathtë është Galinosi.

Gjithashtu, në vitin 1544 në një botim të Venedikut, një foto, pikturë  e Ibn Sinait ku duket si një princ i mjekëve që ka një kurorë mbi kokën e tij dhe me shumë  terma mjekësore arabe që janë latinizuar  tregon efektin e tij dhe autoritetin që ai ka pasur në Evropë.

I përbërë nga pesë kapituj, El-Kanuni fi't- TIB, kapitulli i parë i tij, Kulliyat, është pjesa kryesore e librit. Ai jep informacion bazë mjekësor. Përshkrimi i trupit të njeriut, anatomisë, fiziologjisë dhe përfshin të gjitha tiparet. Kapitulli i dytë , Mufredat, përmenden ilaçet e thjeshta që mund të përdoren për trajtimin e sëmundjeve dhe përfshin një listë me rreth 800 ilaçe.  Kapitulli i tretë, Mualacat, përfshin metodat e trajtimit dhe të gjitha sëmundjet që mund të ndodhin në trup. Kapitulli i katërt: Hummiyat, përfshin informacion në lidhje sëmundje febrile që mund të ndodhin në trupin e njeriut, sëmundjet e lëkurës, problemet ortopedike, helmimi, kirurgji dhe trajtime për këtë sëmundje. Kapitulli i fundit, Murekkebat, ka të bëjë me barnat  komplekse të cilat arrin numrin në  650 lloje. 

Ky libër nga i cili Ibn Sina ka përfituar nga helenet, bizantinët dhe nga literature mjekësore siriake së bashku me literaturën e shkencës mjekësore të Kinës dhe Azisë Qendrore dhe me mbikqyrjen e tij personale, dhe eksperimente të cilat i ka shkruar, këto ishin konsideruar si referencat më të rëndësishme në mjekësi për shekuj të cilat janë përmbledhur në një libër studimor. Nizami-i Aruzi, në librin e tij Ceher Makale lidhur me El-Kanun fi't-Tib bëri një rishikim dhe tha: Nëse Bukrat (Hipokrati) dhe Calinus (Galeni) ishin gjallë, ata duhet të përulën para këtij libri.”  

Vendosja e mjekësisë në baza shkencore, nga Ibn Sina, në lidhje me përkufizimin e sëmundjes, diagnostikimit dhe trajtimit të ndara në dy mjekësi, mjekësi -praktikë dhe mjekësi - kurative. Ai vuri përpara shtatë kushtet për të jetuar një jetë të shëndetshme; shëndetin mendor, shëndeti fizik, zgjedhja e ushqimev dhe pijeve, veshje të shëndetshme, ajri ipastër,  e mendime të shëndetshme, pozitive. Për më tepër, ai tërhoqi vëmendjen për shëndetin e mjedisit, shëndetin në shtëpi, gjumë, ushtrime fizike për shëndetin fizik.

Identifikimet mjekësore dhe zbulimet e Ibn Sinas mund të përmblidhen si më poshtë: Ndryshe nga Aristoteli dhe Galinosi, ai argumentoi se gjaku është një lëng që ushqehet.  Ai përmendi për ventrikulen dhe valvulen e sistemit të zemrës, qarkullimin e vogël dhe të madh. Bëri një përkufizim të gjerë, i cili nuk është bërë më parë, infeksioni dhe dha informacion në lidhje me mikrobet dhe sëmundjet infektive para Aksemseddinit, domosdoshmërinë e përpunimit të ujit dhe metodat e saj, ai zbuloi metodat diagnostike.

Ai ka zbuluar se  tuberkulozi  është sëmundje infektive. Ka zbuluar  meningjitin dhe anquilostoma-n për herë të parë në historinë e mjekësisë. Ai ka diagnostikuar kancerin dhe sugjeroi heqjen e indeve në fillim si një trajtim.   Zbuloi se Ulçera në stomak ndodh në dy mënyra; psikologjike dhe organike. Ishte mjeku i parë që ka përmendur  se në urinën e diabetikëve ka sheqer dhe  për diagnostikimin ka përdorur  avull merkuri si një ilaç. Ai përmendi dallimin në mes paralizës dhe kjo ndodh për shkak të sëmundjeve të brendshme dhe sëmundjeve të jashtme. Dha informacion në lidhje pickimin e insekteve dhe i klasifikoi helmet e tyre. Ka dhënë sugjerime në lidhje me shëndetin e fëmijës dhe kujdesin. Ka dalluar llojet e colicsit që i përkasin tëmthit, zorrëve të mëdha dhe gurët në veshka. I ka përshkruar sëmundjet si variola dhe fruthi.

Rëndësia e impulsit dhe metoda e trajtimit dorës është zbuluar nga Ibn Sina. Për lehtësimin e dhimbjeve të rënda gjatë trajtimeve dhe sidomos në kirurgji, ai përdori opiumin, kokosin dhe substancave të tjera dhe ka zhvilluar një ilaç për të përdorur në anestezion për herë të parë. Injeksionin intravenoz e ka trajtuar me akull, u përpoq për trajtuar plagët duke aplikuar ngrohjen apo mbështjellje me alkool. Dha informacione në lidhje sëmundjet mendore. Duke përmendur, trajtimin e sëmundjeve mendore me zënien me punë, frymëzimin, muzikën dhe ilaçe. Ai themeloi psikiatrinë moderne. Për më tepër, Ibn Sina ka përshkruar mjetet e tanishme kirurgjikale të ngjashme me gërshërë, pincë, skalper dhe thikën.