Irani është shumë i fortë që do të mbizotërohet
Një tubim masiv në sheshin historik Azadi në kryeqytetin iranian, Teheran, që shënon përvjetorin e fitores së Revolucionit Islamik të vitit 1979.
Një thënie e vjetër kurde thotë:
Kur një macë dëshiron për të ngrënë macat e saj, ajo thotë se ato i duken
si minj.
Në vitin 1962 , në prag të pushtimit
amerikan të Vietnamit, filmi propagandistik amerikan Red Nightmare
ka portretizuar popujt e bllokut komunist si luftarak, mashtrues,
fanatikë gjysmë- njerëzorë.
Warner Brothers ka prodhuar filmin
ku përshkruan një qytet fiktiv komunist , diku prapa perdes së hekurt .
Qyteti qëndron si një simbol i tradhtisë ruse - e konspiracionit
komunist , dhe është baza e një përbindëshi i gjithë korrupcionit ideologjik.
Edhe kisha lokale nuk është e kursyer, duke u konvertuar në një shtëpi
adhurimit për çdo gjë komuniste, ku fëmijët kanë mësuar historinë komuniste dhe
atë se Alexander Graham Bell ishte rus -
jo amerikan.
Nuk ka dyshim se filma të tillë
ndihmojnë amerikanët të flejnë rehat natën,
ndërsa ushtarët e tyre trima derdhin miliona gallonë helme të armëve kimike në
popullin e Vietnamit ( që është krim
lufte, duke rezultuar me deformime të shëmtuara dhe sëmundje torturuese për tre
breza të vietnamezëve). Dhe nuk ka
dyshim se filmat më të fundit të
Hollivudit që përshkruajnë arabët në një dritë të ngjashme ( Rrenët e Vërteta,
Forca e Deltës, Vdekja Para Ç’nderimit, Rregullat e Angazhimit etj ) bëjnë që amerikanët
të ndjehen më mirë në lidhje me valën e baticës të gjakut të tyre që qëveria e
tyre ka lëshuar në të gjithë botën arabe.
Demonizimi i kombeve është një praktikë standarde në botën e pistë të politikës ndërkombëtare, por përpjekje për të demonizuar Iranin paraqet luftë propagandistike me disa probleme të mëdha. Nga Xhamia e Kuqe në Shiraz deri në Pallatin Gylestan të Teheranit. Nga Xhamia e Isfahanit deri në Tabriz dhe Çarshinë e tij. Nga Katedralja Vank deri në Kapelën e Dzordzor. Nga Persepolisi deri në Pasargadae, Irani është një vend shumë i civilizuar që të paraqitet si një vend barabaro-moçalor. Miniaturat persiane, tapetet persiane, kaligrafia persiane, kuzhina persiane, kinema persiane dhe poezia persiane janë nga traditat më të pasura kulturore të planetit - të gjitha përpjekjet e stereotipeve të fabrikuara për Islamin, muslimanët dhe Lindjen e Mesme janë gjepura.
Popujt e sferës kulturore persiane
dhe diaspora iraniane duhet të përpiqet
në maksimum për të ruajtur dhe për të edukuar botën për të arriturat kulturore
persiane në të kaluara dhe në të tashmën. Bukuria tejkalon ndarjet kombëtare, racore
dhe fetare dhe drita e bukurisë mund të
ndriçojë hijet prej të cilave njeriu më i ulët kërkon të nxisë grindje,
përçarje.
Irani është vendosur në mënyrë të veçantë, si një vend i cili sfidon monokulturë dominante, jo nga pozita e inferioritetit, por si administrator i një prej qytetërimeve më të mëdha në historinë njerëzore. Bukuria e artit të tij, letërsisë së tij, gjuhës së tij, është arma e se tij më e madhe në fytyrën e përpjekjeve për të demonizuar dhe për të nënçmuar imazhin e tij. Për sa kohë që armiqtë e Iranit kërkojnë tifozë që të shtojnë flakët e urrejtjes në drejtim të tij, Irani duhet të jetë gati për t’i shuar ato me ujë trëndafili dhe me lëng shege.