E-mailet e Clinton, Gjigandët e Naftës dhe Terrorizmi drejtuar kundrejt myslimanëve shii

Është mëse kuptimplotë që gjigandët e naftës të pozicionohen në të njëjtën anë me fanatikët e tjerë që i urrejnë myslimanët shii. Islami shii me mesazhin e drejtësisë sociale është kundërshtar i kapitalizimit dhe Wall Street-it.

Më datë 1 korrik të këtij viti, që shënonte ditë e premte me mijëra njerëz dolën së bashku në rrugët e qytetit të Zarias, i cili ndodhet në pjesën veriore të Nigerisë. Protestuesit, ndërsa ecnin rrugëve mbanin në duar pankarta me imazhe të Kubbetussahras, që gjendet në Kutsi dhe pankarta dhe flamuj që përbuznin Izraelin.

Të premten e fundit të Ramazanit, muslimanët anë e mbanë botës kanë dalë në rrugë për të protestuar kundër Izraelit dhe me mesazhin që Jeruzalemi t’i kthehet palestinezëve, duke e shpallur si “Dita e Palestinës.”

Këtë vit, vëmendjen më të madhe nga të gjitha aktivitetet mbarë botërore e kanë tërhequr aktivitetet paqësore të realizuara në Nigeri, pavarësisht kërcënimeve të bëra nga terroristët e Boko Haram dhe nga vetë ushtria. Pavarësisht se këto aktivitete janë organizuar nga Lëvizja Islame e Nigerisë kanë marrë pjesë njerëz me profile të ndryshme si të krishterë, sunni dhe shumë të tjerë që janë kundër padrejtësive të Izraelit. Protestuesit pro palestinezë në Nigeri, ndërsa kanë protestuar të patrembur kundër veprimeve të Izraelit, kanë bërë gjithashtu thirrje që të lihet i lirë udhëheqësi i Lëvizjes Islame të Nigerisë, Shejh Ibrahim el-Zekzaki.

Zekzaki, i cili është dijetari fetar shii më i rëndësishëm në Nigeri mbahet ende në burgjet ushtarake që prej kohës kur u arrestua gjatë një bastisje që u bë në lagjen ku ai jetonte. Nga burime të ndryshme janë hedhur dyshime se gjatë kësaj bastisjeje, që njihet edhe si Masakra Zaria në mesin e ushtrisë janë gjendur edhe pjestarë të Organizatës Ndërkomëtare të Faljes.

Më 12 dhjetor të vitit 2015, ushtria e Nigerisë ka sulmuat qëndrat kryesore të Lëvizjes Islame të nigerisë, gjatë këtij sulmi kanë humbur jetën të paktën 300 civilë të paarmatosurë. Që prej asaj dite, Shejh Zekzaki mbahet i ndaluar në burgjet ushtarake, pa asnjë akuzë konkrete për ndonjë vepër penale të kryer prej tij. Prej të vrarëve në këtë ngjarje janë edhe djemtë dhe vajzat e tij. Ushtria e mban ende në burgje Zekrakin me pretendimin se kkëtë gjë po e bën për ta mbrojtur atë, megjithatë ai vetë nuk e ka dhënë kurrë miratimin dhe pëlqimin për këtë gjë. Ndërkohë, muslimanët shii të Nigerisë e kundërshtojnë plotësisht këtë veprim të ushtrisë dhe kërkojnë lirimin e menjëhershëm dhe të pakushtëzuar të Zekzakit.

Në mailet e Clintonit gjendet diskutime se si “lufta mes medhhebeve” nuk është ndonjë gjë e keqe.

Vetëm disa ditë pasi u realizuan aktivitetet mbarë botërore me rastin e Ditës së Palestinës janë bombarduar të gjitha lagjet ku jetonjë muslimanët shii në Arabinë Saudite. Deri më tani asnjë organizatë apo person nuk kanë marrë përsipër këto sulme.

Muslimanët shii në Arabinë Saudite jetojnë si shtetas të klasës së ulët. Atyre nuk u lejohet që t’i arsimojnë fëmjët e tyre, për këtë arsye këta persona detyrohen të punojnë si puntorë krahu. Muslimanët shii janë ata që, ndërsa familja mbretërore e Arabisë jetojnë në luks derdhin djersën e tyre në territoret e nxjerrjes dhe rafinimit të naftës dhe që çdo ditë nxjerrin rafinojnë me mijëra fuqi nafte, që më pas ekspotohen nga kjo mbretësi shtypëse. Shoqëria që përbën muslimanët shii të Arabisë Saudite ende ndjejnë një mëri të madhe për shkak të ekzekutimit të dënimit me vdekje të udhëheqësit të tyre fetar më të rëndësishëm, Ajetullah Nimr el Nimri.

Ndërsa  luftëtarët e Hizbullahut në Liban vazhdojnë të mbështesin qeverinë aktuale të Sirisë në terren, xhamitë e këtyre organizatave vazhdojnë të jenë në shenjestër të bombardimeve të ISIS-it. Shiitë e Irakut kanë marrë damkën e terroristëve që në momentin kur ShBA-ja pushtoi Irakun. Një ndër vendet më të shenjta të shiive, xhamia El-Askeri u bombardua në vitin 2006 dhe pjesa e saj e poshtme është shkatërruar plotësisht.

Pothuajse në çdo vend, muslimanët shii janë vënë në shenjestër dhe po vriten. Ndërsa Republika Islamike e Iranit, i cili është shteti i vetëm që funksionon në bazë të ligjit  të Islamit Shii po përballet me shumë sulme që lindin nga motive të urrejtjes fetare.

Një organizatë terroriste, që i është dhënë emri Xhundullah ushtron aktivitetet e saj në kufirin mes Afganistanit dhe Iranit. Operacionet e kësaj organizate financohen nga para të trafikut të heroinës. Marinsi i ShBA-së, i cili u infiltrua në këtë organizatë ka refuzuar që të japë informacione mbi sulmet terroriste të organizatës drejtuar civilëve të Iranit.

Më datë katër korrik, Wikileaks publikoi 30 mijë maile që i përkisnin Hillary Clinton-it. Shumë prej këtyre maileve kishin si tematikë kryesore Irakun. Në disa prej këtyre maileve mund të gjeni informacione se si Clinton dhe zyrtarë të tjerë të Departametit të Jashtëm të ShBA-së mundohen që të mbajnë të sigurtë popullsinë e “Kampit të Lirisë”, apo siç shpeh njihet - “Camp Liberty”. Në këtë territor të Irakut gjendet qendra kryesore e aktiviteteve që organizata Muxhahidët e Popullit (MEK) – organizatë që ka qënë pjesë e listës së orgzanizatave ndërkombëtare terroriste të ShBA-së deri në vitin 2013 – organizonte për të shkatërruar nëpërmjet dhunës Republikën Islamike të Iranit.

Antarët e Muxhahitëve të Popullit janë terroristë që i kanë vënë vetes pseudonimin “Marksistët Islamikë”. Duke organizuar kampet e tyre në Irak është realizuar një numër i lartë vrasjesh dhe bombardimesh. Ndër aktivitetet më famëkeqe të kohëve të fundit të MEK-ut ka qënë edhe organizmi në koordinim me Musadin i vrasjes së shkenctarëve paqësorë iranianë.

Në mailet Hillary Clintonit, që janë bërë të njohura tashmë edhe për publikun e gjërë në kohët e fundit shihet sesi ajo tregon se është bezdisur tashmë duke mbajtur grupime terroriste brenda qeverisë së zgjedhur të Irakut, të cilat përdorin territorin e Iranit për të ushtruar aktivitetet e tyre terroriste. Clinton dhe zyrtarë të tjerë të Departametit të Jashtëm kanë bërë negociata me qeverinë e Irakut në mënryrë që terroristët e MEK-ut, të cilët në tridhjetë vitet e fundit kanë vrarë dhjetra mijëra njerëz, të transferoheshin të sigurtë diku tjetër dhe të vendoseshin aty, për të vazhduar aktivitetet e tyre.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Izraelit, të cilat prej shumë kohësh kanë qënë aleate me Arabinë Saudite janë mbështetëse aktive të vrasjes së muslimanëve shii në të gjithë botën. Shtetet që kanë mbështetjen e ShBA-së si, Nigeria, Jemeni, Iraku dhe deri tek disa forca në Siri japin mbështetjen e tyre qoftë haptazi, qoftë në mënyë pasive për personat që bëjnë thirrje për vrasjen masive të personave të ashtuquajtur “Shii të pafe”.

Në një ndër mailet e publikuara të Clinton është bërë me dije se udhëheqësit e ShBA-së janë të mendimit se do të ishte në favorin e tyre që të nxisnin një luftë sektare mes sunnive dhe shiive në Lindjen e Mesme. Ndërsa në një ndër mailet që i janë dërguar Hillary Clintonit gjendet një paragraf i cili ka ngjallur një shqetësim të thellë. Në këtë mail thuhej se: “rrëzimi i familjes së Esadit mund të jetë rruga për të ndezur fitilin e një lufte mes shiive dhe sunnive të rajonit, të cilët përbëjnë një shumë. Kjo luftë do të tërhiqte në vetvete edhe Iranin dhe kjo gjë nuk do të jetë aspak negative në këndvështrimin e komandantëve ushtarakë të Izraelit dhe të aleatëve perëndimorë”.

Ajo që ndodhi në të vërtetë nuk ishte lufta teorike për të cilën ishin bërë bisedimet në mailet e Hillary Clinton. Konflikti mes muslimanëve shii dhe sunni mund të interpretohet lehtazi si një shembull tjetër i konkurrencës fetaro-etnike që vazhdon tashmë për një kohë të gjatë mes tyre. Vëzhguesve perëndimorë u pëlqen jashtë mase që të përdorin shprehje, që tashmë janë përhapur shumë si “këta njerëz po luftojnë prej mijëra viteve me njëri-tjetrin” dhe “të dyja palët kanë te drejtë në këndvështrimet e tyre”. Megjithatë, nëse e analizojmë më thellësisht konfliktin do të shohim se këto shprehje nuk i shkojn përshtat gjendjes së vërtetë.

Për shembull, në Republikën Islamike të Iranit, e cila udhëhiqet nga muslimanët shii, muslimanët sunni, ashtu si edhe të krishterët, hebrenjtë dhe fetë e tjera mund ta shfaqin haptazi përkatësinë e tyre fetare ta praktikojnë dhe ta predikojnë atë. Pavarësisht se shteti ka përvetësuar një prespektivë të islamit shii dhe drejtohet nga dijetarë që i përkasin këtij besimi fetar, kushtetuta iraniane që bazohet në besimin monoteist i siguron dhe mbron lirinë e besimit të çdokujt.

Muslimanët shii që gjenden në Siri, nga Hizbullahu dhe Mbrojtësit e Revolucionit Iranian janë vënë bri për bri me të krishterët e Sirisë, me komunistët ateistë dhe me ortodoksët e Rusisë për të luftuar ISIS-in. Ushtria që është nën udhëheqjen e shtetit të Sirisë, e njohur ndërkombtarisht si Ushtria Arabe e Sirirë është e përbërë nga një shumicë muslimanësh sunii.

Edhe organizata e Zejd Shii Ensarullah në Jemen, që njihen edhe si husinjtë kanë qëndruar krah për krah me  Komitetet Revolucionare, muslimanët sunni dhe aktorët laikë për t’i bërë ball sulmit të organizuar me në krye Arabinë Saudite.

Nuk është e vërtetë aspak se muslimanët shii të Lindjes së Mesme janë të nxitur nga një ndarje sektariste e fesë. Kjo gjë vlen edhe për shumicën e muslimanëve sunni. Thirrja për ushtrimin e dhunës për shkakt të përkatësive të caktuara të identiteteve etnike dhe fetare, pas së cilës qëndroj financime marramendëse është mëse e sigurt se bëhet nga një grup sunni radikalë. 

Në të vërtetë nuk është e drejtë që fushata e dhunshme që ka vënë në objektiv muslimanët shii të përkufizohet si një konflikt “shii-sunni”. Në të vërtetë, kjo është një luftë që  radikalët vehabistë kanë shpallur kundër qytetërimit. Objektivi më i dukshëm i radikalëve vehabistë janë muslimanët shii, megjithatë ata kanë vrarë dhe masakruar edhe shumë muslimanë sunni dhe të krishterë. Sa më shumë të rritet fuqia e terroristëve vehabi aq më shumë do të jenë edhe më shumë të rrezikuarë jo vetëm muslimanët shii, por edhe të krishterët, duzitë të gjithë besimet e tjera, madje edhe sunnitë që duket mos jenë aspak radikalë.

Gjigandët e Naftës dhe Vehabizmi

Vehabizmi është konceptuar si një interpretim radikal i Islamit sunni, i cili ka filluar me Muhammed Ibnul-Vehhab. Mendësia vehabiste u përqafua edhe nga kahu monarkik saudit në vitet 1700. Në vitet e funit të shekullit 19, Perandoria e Mbretërisë së Bashkuar për ta përdorur këtë gjë në favor të saj kundër Perandorisë Osmane filloi të financonte dhe të forconte familjen mbretërore saudite.ndërsa Shtetet e Bashkuara të Amerikës e kanë filluar bashkëpunimin e ndërsjellë me Arabinë Saudite gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Arsyeja që fshihet prapa mështetjes dhe lidhjes së marrëdhënieve të ndërsjellta të ShBA-së dhe Britanisë së Madhe ve vehabinjtë është shumë e qartë: nafta. Gadishulli arab është një nga rajonet më të pasura në botë përsa u përket resorseve të naftës. Shteti i vetëm i cili ka brenda territorit të tij pasuri më të madhe nafte është Venezuela, megjithatë këto burime janë zbuluar vetëm së fundmi.

Britanikët arritën që ta mundnin Perandorinë Osmane gjatë Luftës së Parë Botërore. Bankierë britanikë, të këtillë si Rothschild që kishin bërë aleancë me vehabinjtë arritën që të merrnin nën kontrollin e tyre të gjithë rrjetin e resorseve të naftës. Pas Revolucionit Rus,  bankierët amerikanë dhe britanikë kishin nevoja të paevitueshme për naftë, duke qënë se edhe fushat e resorseve të lëndëve djegëse në Baku të Azerbaxhanit i kishte marrë nën kontroll Bashkimi Sovjetik.

Kontrolli që Arabia Saudite kishte mbi naftën ishte një ndër faktorët që çuan në fitoren e plotë të Luftës së Dytë Botërore nga vendet aleate me të. Pika më e dobët e nazistëve në këtë luftë ishte fakti që ishin të varur nga nafta e importuar për të vënë në lëvizje armët luftarake.

Në vitet 1970, kur çmimi i naftës sa vinte e rritej, për pasojë edhe pasuria e Arabisë Saudite sa vinte dhe shtohej edhe vehabizmi filloi të përhapej në të gjithë botën. Më pas, në vitet 1980, CIA ndihmoi Usame Bin Ladinin që të formësonte një ushtri të përbërë nga vehabistë kundër Partisë Demokratike të Popullit. Ndër vehabinjtë radikalë që u mblodhën së bashku në Afganistan ishte edhe babai i autorit të sulit të Orlandos, Siddik Metin.

Dy nga nrupet më të rrezikshme që janë krijuar nga terroristët vehabinjë kanë nën kontroll një pjesë të konsiderueshme të territorit të Sirisë. ISIS, apo siç edhe është vetëshpallur Shteti Islamik është një provë e gjallë e përkufizimit të ideologjisë më origjinale të vehabizmit terrorist. Edhe një tjetër organizatë terroriste vehabiste, që njihet si Celula El Nusra ka nënë kontroll një pjesë shumë të madhe të territorit të Sirisë. Ata janë vehabistë që kanë disa elementë më të veçantë dhe që pretendohet që shumica e tyre janë më tolerantë.

Është e vërtetuar tashmë më prova konkrete se Arabia Saudite dhe disa shtete të tjera perëndimore e kanë mbështetur Celulën El Nusra në mënyrë aktive. Gjatë një deklaratë që ka bërë për Kongresin e ShBA-së, David Petraeus është shprehur se ai beson se Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë qënë pjesëmarrëse aktive në këto përpjekje dhe se në të shkuarën i ka dërguar armatime El Nusrës, që njihet edhe se El Kaida e Sirisë.

Televizionet arabe jo vetëm që po e përhapin gjithmonë e më shumë Vehabizmin, por gjithashtu po nxisin edhe një urrejtje kundrejt muslimanëve shii. Në propagandën e saj, që po ia drejton muslimanëve në mbarë botën, Arabai Saudite ka ngritur spekulime se Irani po mundohet të krijojë një “Gjysmëhënë Shii” dhe se pretendon që ta pushtojë të gjithë botën nën kontrollin e Preandorisë Shiite. Kjo propagandë e sauditëve, në mënyrë të pabesueshme e ka kthyer të gjithë fuqinë e terrorizmit të vehabistëve në Lindjen e Mesme si pjesë e një komploti kundër Iranit. Në të vërtetë këto grupime përmbajnë koalicionin ushtarak me përmbajtjen më të larmishme politike të parë ndonjëherë në historinë botërore. Në këtë koalicion gjenden të gjitha vendet që i kanë shpallur luftë terrorizmit vehabist duke filluar nga komunistët, revolucionarët islamik, nacionalistët arabë dhe deri tek të krishterët.   

Qeveria Nigeriane, e cila në muajin dhjetor vrau muslimanët shii ka një pikë të përbashkët me mbretërinë sautite-vehabiste dhe Hillary Clintonin: të tre këto aktorë kanë marrëdhënie biznesi me firmat më të mëdha të naftës në ShBA. Këto kompani koordinohen së bashku për të vendosur prodhimtarinë dhe çmimet e tyre dhe të katërta e blejnë naftën nga Arabia Saudite.

Ndërsa fondacioni i vetë Hillary Clinton (që në të njëjtën kohë punon edhe për CIA-n dhe zë vendin e parë në prodhimin e ztrategjive për formësimin e mendësive në fushat e politikës së jashtme të ShBA-së, Këshilli i Marrëdhënieve me Jashtë) financohet haptazi nga Exxon-Mobile dhe nga kompanitë e tjera të mëdha.

Shteti i Nigerisë, i cili është vendi që bën ekspotimin më të madh të naftës në kontinentin afrikan ka një marrëdhënie të ngushtë bashkëpunimi me Shell dhe Chevron. Madje, Shell ka ushtrinë e saj të veçantë në rajonin e Deltas nigeriane që është e pasur me naftë. Nuk është e rastësishme që terroristët vehabistë, antarë të “Boko Haram” vazhdojnë të terrorizojnë popullin nigerian prej më shumë se dhjetë viteve.

Përhapja e vehabismit radikal të Arabisë Saudite në të gjithë botën është e lidhur ngushtë me marrëdhëniet e saj me kompanitë më të mëdha të Ëall Street-it. Në çdo vend ku shkojnë këto kompani të naftës vjen nga mbrapa edhe vehabizmi.

Terroristët vehabistë po mundohen të shkatërrojnë Republikën Arabe të Sirisë, e cila është në një marrëdhënie të ngushtë ekonomike me Republikën Islamike të Iranit dhe ku lindi lufta e brendëshme pesë vjet më parë, në të njëjtën kohë që po bëheshin bisedime për të krijuar rrjete të përbashkëta nafte. Terroristët vehabistë po punojnë për të shtypur protestat demokratike të popullit në Jemen dhe për të kthyer në pushtet diktatorin Mansur Hadi, i cili gëzon mbështetjen e Arabisë Saudite. Terroristët vehabistë kanë marrë si objektivë edhe Rusinë, madje edhe në Republikën Popullore të Kinës kanë ndodhur një sërë ngjarjesh të vrasjeve me thikë në trene. Radikalët vehabistë kanë marrë në shenjestër të njëjtët aktorë ndërkombëtarë që janë edhe armiqë të Wall Street-it.

Si rezultat i bombardimeve të NATO-s në vitin 2011, Libia u shkatërrua dhe u rrëzua qeveria e islamizmit socialist dhe forcat vehabiste në vend u shtrinë në thë gjithë vendin. Deri para vitit 2011, në libi pothuajse nuk ndihej ekzistenca e El Kaides dhe ISIS-it, kjo fuqi sa po vjen e shtohet si kurrë më parë që prej bombardimeve të NATO-s. E njëjta gjë mund të thuhet edhe për Irakun dhe Afganistanin. Politikat e jashtme të ShBA-së, nën sloganin “Luftë kundër Terrorizmit” shihet se i kanë përforcuar edhe më shumë terroristët vehabistë. 

“Lufta e varfërisë kundër pasurisë”

Është mëse kuptimplotë që gjigandët e naftës të pozicionohen në të njëjtën anë me fanatikët e tjerë që i urrejnë myslimanët shii. Islami shii me mesazhin e drejtësisë sociale është kundërshtar i, kapitalizimit dhe Wall Street-it.

Muslimanët shii nuk lartësojnë vetëm Profetin Muhamed, por edhe imamët që kanë ndjekur hap pas hapi rrugën e tij. Imam Aliu dhe Imam Hysejni kanë rënë dëshmorë në luftrat kundër njerëzve shumë të pasur dhe të fuqishëm. Për muslimanët shii, ditë të shenjta si “Dita e Ashures” simbolizojnë momentet kur njerëzit kanë sakrifikuar vetet për “të shtypurit”.fjalët e Imam Aliut dhe Imam Hysejnit kanë një përmbajtje pothuajse plotësisht anti-kapitalise dhe një frymë popullore. Dëshira dhe amaneti i fundit i Imam Aliut për muslimanët ka qënë kështu: “Mos e dëshironi këtë botë, ajo do t’ju tundojë. Mos u njeni keq për gjërat që nuk i keni. Thoni të vërtetën dhe punoni për botën tjetër. Dilini kundër keqbërësve dhe mbështesni të shtypurit.”

Revolucioni Islamik i Iranit në vitin 1979 nxorri nga kontrolli i Londrës dhe Wall Street-it një shtet që ishte prodhues i madh i naftës. Në këtë revolucion u përmbys Shahu që jetonte në luks i cili ishte lodër e kompanive të mëdha të naftës, ndërsa populli ishte i prapambetur dhe në vaftëri.

Republika Islamike e Iranit gjeti jetë nën slloganetë tilla si “As Lindje As Perëndim”, Jo Kapitalizëm, Islam” dhe “Lufta e Varfërisë Kundër Pasurisë”. Revolucioni Islamik i Iranit i frymëzoi të gjithë muslimanët shii në të gjithë botën që të zgjoheshin. Punëtorët e naftës në Arabinë Saudite, duke marrë shembull nga Irani u ngritën në këmbë për t’i dalë kundërs monarkisë së naftës të Wall Street-it.

Muslimanët Shii të Libanit formësuan organizatën militare Hizbullah e cila funksionon pothuajse si një qeveri e vendit, kujdeset për popullin dhe i ka armatosur ata që të mbrojnë veten e tyre. Në vitin 2006 Hizbullahu triumfoi me një sukses të madh në fultën kundër pushtuesve izraelitë.

Muslimanët shii nuk mbrojnë vetëm elementët e tyre fetarë, ata gjithashtu janë të detyruarë mbrojnë edhe drejtësinë sociale në Nigeri, Pakistan, Liban, Iran, Irak, Arabinë Saudite si dhe në vende te tjera. Brenda Iranit mund të gjeni zyrtarë të shtetit që e mbrojnë dhe janë në të njëjtën anë me Malcolm X dhe Lëvizjen e Lirisë së Njerëzve me Ngjyrë në ShBA.

Në vitet 1980, kur qeveria iraniane luftonte kundër Peandorisë Britanike, në ndihmë të saj kishte ardhur edhe Republika irlandeze. Irani, pavarësisht faktit se ka një mospërputhje të madhe me një pjesë të mirë të udhëheqjes së Palestinës dhe pavarësisht faktit se i përkasin prespektivave fetare të ndryshme ka vazhduar pa ndërpreje ta mbrojë popullin palestinez në luftën kundër Izraelit.  

Sulmet kundër muslimanëve shii kryhen për të mbrojtur të pasurit dhe të fortët. Ismali Shii është kthyer në një mjet për të gjithë ata që dëshirojnë stabilitet dhe drejtësi sociale, që të mund të shrehin ato që mendojnë dhe që organizohen për t’i bërë ballë këtyre fuqive.

Çdokush që beson në vënien e drejtësisë dhe që dëshiron që terrorizmi të zhduket duhet të ndjejë një shqetësim të madh për presionin gjithnjë e më shumë në rritje kundër muslimanëve shii. Fakti që nga mailet e Hillary Clinton-it , duket se ajo nuk është aspak e shqetësuar për këto sulme dhe se madje në disa rajte i mbështet ato drejtpërsëdrejti duhet që t’i shqetësoi thellë njerëzit që kanë ndërgjegje në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.