Në përkujtim: Ajetullah Shejh Muhammed Mehdi Asefi
Ajetullah Asefi ishte me të vërtetë një dijetar i madh, i përpiktë, një mendimtar analitik. Ai ishte shumë i thjeshtë, i përulur, asket dhe elegant.
Në emër të Allahut, Mëshiruesit. Mëshirëbërësit!
“Nuk është e nevojshme të dalin në luftë të gjithë besimtarët. E përse nga çdo grumbull i tyre të mos shkojë një grup për t’u aftësuar në diturinë fetare, për ta mësuar popullin e vet kur të kthehen te ata, në mënyrë që ata ta kuptojnë (e të ruhen). (Kur’an, 9:122).”
E kur myslimanët e panë ushtrinë aleate, thanë: “Kjo është ajo që All-llahu dhe i dërguari i Tij na premtuan neve, e All-llahu dhe i dërguari i Tij thanë të vërtetën. Ajo (ushtria e armikut që e panë) vetëm ua shtoi atyre besimin dhe mbështetjen.” (Kur’an, 32:22).
Lajm i trishtuar, destabilizues, shokues për vdekjen e Ajetullah Shejh Muhammed Mehdi Asefi ka arritur, arriti me një goditje të rëndë në zemrat tona dhe na ka lënë pa fjalë dhe të shtangur.
Ajetullah Asefi ishte me të vërtetë një dijetar i madh, i përpiktë, një mendimtar analitik. Ai ishte shumë i thjeshtë, i përulur, asket dhe elegant.
E mbaj mend Ajetullah Sejid Murtazanë si e përshkruante shehidin-us-Sadr të kohës sonë në një konferencë për të shënuar përvjetorin e Sejjidit të shquar. Unë gjithashtu e përkujtoj me mall se gjatë periudhës së shkurtër kur ai ishte Kryetar i Asemblesë Botërore të Ehli Bejti, kur kemi shkuar në Teheran për një konferencë, ai mbajti një takim të veçantë dhe ekskluziv me përfaqësuesit nga Afrika në dhomën e tij në katin e njëmbëdhjetë të hotelit me pesë yje.
Pastaj, më vonë, kur ai na çoi në Mashhad, unë e përkujtoj me admirim, kur e pashë atë duke fjetur në dysheme, duke mbuluar veten me mantelin e tij (abayah), pasi ai kishte kërkuar falje nga njerëzit e shumtë që secili donte të ishte pranë tij, por ai ishte i lodhur dhe kishte nevojë për pakës pushim.
Ajatullah Asefi me të vërtetë ishte i talentuar në artin e dhënjes së ligjëratave dhe shpjegimin e lëndës. Ai e fillonte ligjëraten thjesht dhe pastaj e ndërtonte duke e plotësuar me argumente të forta hap pas hapi, dhe duke përparuar lart e më lart dhe bindshëm. Unë e mbajë në mend shumë qartë se ai mbajti një leksion, kur unë isha student në Seminarin e Kumit, me titull Alaa tariki dhaatish shawkah '(' Në rrugën e mprehtë '), ku ai filloi me ajetin e Kur’anit:
Përkujtoni kur
All-llahu ju premtoi njerën prej dy grupeve se është juaja, e ju dëshironit
t’ju takojë ai (grup) i paarmatosur, ndërsa All-llahu dëshiroi që me premtimet
e Tij ta vendosë të vërtetën, e të zhdukë në themel mbeturinën e mohuesve. (Kur’an,
8:7).
Dhe ajetin:
“Sikur të ishte fitim i afërt dhe udhëtim mesatar, ata (hipokritët) do të vinin pas teje, por për ta ishte largësi e vështirë. Ata do të betohen në All-llahun: “Sikur të kishim mundësi, do të dilnim me ju”. E shkatërrojnë veten e tyre; All-llahu e di se ata janë rrenacakë.” (Kur’an, 9:42).
Kjo ishte një ligjëratë e mrekullueshme, dhe unë e kam një kopje të cilës unë i referohem periodikisht edhe sot e kësaj dite. Unë jam gjithashtu i lumtur dhe i nderuar që më është dhënë dhuratë libri me komentimin e tij mbi Kur’anin e Shenjtë.
Të gjitha veprat e tij - nga komentimin e tij mbi Kur’anin e Shenjtë, që nga Fi Rihabi Ashura deri te Ad-Du'ah Inda Ehlil Bejt (a.s) dhe shumë të tjera, të cilat e ngriten atë në pozitën e lartë të një juristi, - dhe kështu me radhë edhe me veprat tjera të tij janë burim dhe rezervuar serioz i diturisë dhe intelektualizmit.
Ajetullah Asefi ishte një mishërim i drejtësisë, dhe ndershmërisë. Ai ishte një revolucionar i butë, i qetë, i përmbajtur, i kulturuar, i sjellshëm, por në të njëjtën kohë, aktual, i civilizuar, i ndërgjegjshëm, vigjilent dhe i vetëdijshëm. Ai ishte për unitetin e Umetit, dhe gjithmonë në anën e të shtypurve dhe të shtypurve, siç janë palestinezët.
Largimi i tij nga kjo botë është me të vërtetë një humbje e madhe për Ummetin. Allahu i lutemi për saber, durim, që të përmbahemi. Allahu e mëshiroftë dhe paqen i dhuroftë!i
Shjeh Hamzah Muhamed Lawal,
Nigeri, Afrikë
Burimi: ABNA