Unë u bëra musliman me bekimet e All-llahut

Një numër i madh i të krishterëve e pranoi Islamin në periudhën mesjetare. Anselm Tormida, një dijetar i shekullit të 14-të i krishterë dhe prift, ishte një njeri i tillë,  dëshmija e të cilit është e vlefshme në lidhje me këtë. Anselm Tormida, i njohur më vonë si Ebu Muhammed Abdullah bin Abdullah Al-Tarxhuman, na përshkruan se si ai e përqafoi Islamin.

 

Ai (prifti), ishte i kënaqur dhe i kënaqur me premtimin tim. Unë fillova të përgatitem për udhëtimin tim dhe ofertën e tij lamtumirëse. Ai u lut për mua dhe më dha 50 dinarë të artë. Pastaj mora një anije për qytetin tim, Majorca, ku kam qëndruar me prindërit e mi për gjashtë muaj. Më vonë unë udhëtova për në Sicili dhe mbeta aty pesë muaj, duke pritur për një anije që shkonte për në tokën e muslimanëve. Së fundi një anije mbërriti për t’u nisur për në Tunis.

 

Ne u largua para perëndimit të diellit dhe arritëm në portin e Tunisit në mesditë, në ditën e dytë. Kur zbrita nga anija, dijetarët e krishterë të cilët dëgjuan për mbërritjen time erdhën për të më përshëndetur mua dhe kam qëndruar me ta për katër muaj në rehati. Pataj pyeta për një përkthyes. Sulltan në ato kohë ishte Abu Al-Abbas Ahmed. Ata thanë se ishte një njeri i virtytshëm, mjeku i Sulltanit, i cili ishte një nga këshilltarët e tij më të afërt. Emri i tij ishte Jusuf Al-Tabib.

 

Unë kam qenë shumë i kënaqur kur dëgjova këtë, dhe e pyeta se ku ai jetonte. Ata më morrën mua atje për t’u takuar me te veç e veç. Unë i thashë atij në lidhje me kaluarën time dhe arsyen e ardhjes time këtu e cila është me qëllim për të përqafuar Islamin. Ai ishte jashtëzakonisht i kënaqur. Ne hipëm në Pallatin e Sulltanit. Ai u takua me Sulltanin dhe i tha atij në lidhje me të kaluarët time dhe kërkoi leje prej tij për t’u kakuar me mua.  

 

Sulltani e pranoi, dhe unë u paraqita para tij. Pyetja e parë e Sulltanit ishte rreth moshës sime. Unë i thashë atij se unë isha 35 vjeçar.

 

Ai pastaj më pyeti në lidhje me shkollimin tim dhe shkencat, që unë  kisha studiuar. Pasi i tregova, ai tha:  

Ardhja juaj është ardhja e mirësisë.  Bëhu një musliman me bekimet e Allahut.

 

Unë pastaj i thashë mjekut, Tregoj Sulltanit të nderuar se kjo  gjithmonë ndodh kur dikush ndryshon fenë e tij njerëzit e tij e diskretitojnë atë dhe fyejnë kundër tij. Pra, unë uroj në qoftë se ai me mirësi t’i sjellë priftërinjtë krishterë dhe tregtarët e këtij qyteti që t’i pyesni ata për mua dhe të dëgjojnë atë që ata kanë për të thënë për mua. Pastaj me vullnetin e Allahut, unë do ta pranojnë Islamin.

 

Ai më tha nëpërmjet përkthyesit: Ju keni pyetur se çfarë Abdullah bin Selam kërkoi nga Pejgamberi, kur ai (Abdullahu) erdhi për të njoftuar Islamin e tij.

 

Ai pastaj i thirri priftërinjtë dhe disa tregtarëve të krishterë dhe më lejojë të ulem në një dhomë ngjitur me ta. Çfarë thoni në lidhje me këtë prift të ri i cili ka arritur me anije?, pyeti ai. Ata thanë:

Ai është një dijetar i madh në fenë tonë. Peshkopët tanë thonë se ai është më i dituri dhe askush nuk është më superior ndaj atij në njohuritë tona fetare.

 

Pas dëgjimit se çfarë thanë  të krishterët, Sulltani më ftoi dhe më  prezantoi  para tyre. I shpalli dy dëshmitë se nuk ka asnjë të denjë për adhurim përveç Allahut dhe se Muhammedi (paqja qoftë mbi të) është i dërguari i Tij, dhe kur të krishterët i dëgjuan këto dëshmi shiquan njëri tjetrin dhe njëri, kryesori, tha: Asgjë  nuk e ka nxitur atë për të bërë këtë, përveç dëshirës së tij të martohet, sepse priftërinj në fenë tonë nuk mund të martohet. Pastaj ata u larguan në ankth dhe mjerim.

 

Sulltani  caktoi për mua një e katërten e dinarit çdo ditë nga thesari dhe më lejoi të martohem me bijën e Haxhi Muhammed Al-Saffarit. Kur vendosa për martesë, ai më dha 100 dinarë ari dhe një kostum të shkëlqyeshëm. Unë pastaj u martova dhe Allahu më bekoi me një djalë, të cilin e emrova Muhammed, si një bekim nga emri i Pejgamberit.