Doktori norvegjez: Obama, a ke zemër ti?

    Miqtë më të dashur,

   Nata mbrëmshme ishte ekstreme. ”Pushtimi tokësor”  i Gazës rezultoi në dhjetëra të vrarë dhe automjete të mbushura me palestinezë të të gjitha moshave të gjymtuar, të shqyer, që kullonin gjak, që vdisnin – të gjithë civilë, të gjithë të pafajshëm.

 

    Heronjtë në ambulanca dhe në të gjithë spitalet e Gazës janë duke punuar me ndrrime 12-24 orëshe, të zverdhur nga lodhja dhe me ngarkesa çnjerëzore (pa rroga në spitalin Shifa për katër muajt e fundit), kujdesen, përpiqen të kuptojnë kaosin e papërshkrueshëm të trupave, shifrave, gjymtyrëve, që ecin, që nuk ecin, që frymojnë, që rrjedhin gjak.

 

    Tani, të trajtuar edhe njëherë si kafshë nga “ushtria më e moralshme e botës”.

 

     Respekti im për të plagosurit është i pafundshëm, në vendosmërinë e tyre për t’u përmbajtur në mes të dhimbjes, agonisë dhe shokut; admirimi im për stafin dhe vullnetarët është i pafund, afërsia ime me  palestinezët me jep fuqi, edhe pse herë pas here dua thjesht të klith, të shtrëngoj dikë, të qaj, ndiej erën e lëkurës dhe flokëve të një fëmije të ngrohtë, mbuluar në gjak, në një përqafim të pafund – por këtë nuk e përballojmë dot as ne, as ata.

 

     Fytyra të mbuluara nga hiri, një tjetër ngarkesë me gjymtyr që kullojnë gjak, ne kemi ende liqenj gjaku në dyshemenë e urgjencës, pirgje fashosh kulluese të ngopura me gjak...

 

     Më shumë se 100 raste mbërritën në spitalin Shifa në 24 orët e fundit. Shumë për një spital të madh të mirëtrajnuar dhe të mirëpajisur me gjithçka, por këtu – pothuajse s’ka asgjë: s’ka energji, ujë, barna,  tavolina operacioni, instrumente, që të gjitha të ndryshkura, sikur janë marrë nga muzetë e spitaleve. Por  askush nuk ankohet, këta janë heronj. Ecin kështu, si luftëtarë, me kokën lart, jashtëzakonisht të vendosur.

 

    Dhe ndërsa po i shkruaj këto fjalë për ju, vetëm, në një krevat, lotët rrjedhin, lotët e ngrohtë, por të pavlerë të dhimbjes dhe pikëllimit, të zemërimit dhe frikës. Kjo s’mund të jetë ngjarje e vërtetë!

 

   Dhe pastaj, bash tani, orkestra e makinës luftarake të Izraelit fillon sërish simfoninë e saj tmerruese, bash tani: repartet e artilerisë nga anijet e detarisë (marinës) nga bregu, zhurmat e aeroplanëve Fanton, F16-të dronave të vështira, (në gjuhën arabe “zennanis”, çekiçët), dhe helikopterët Apache- përplotë rrëmujë. Të gjitha këto prodhuara në ShBA dhe të paguar prej tyre.

 

    Z. Obama, a ke zemër ti?

 

    Të ftoj, të kalosh një natë këtu, vetëm një natë, me ne në Spital, Shifa. I maskuar si pastrues, ndoshta.

 

Jam i bindur 100%, kjo do ta ndryshonte historinë.

 

S’ka njeri me zemër dhe me pushtet që të kthehej nga një natë në spital,  Shifa, pa vendosmërinë për të ndaluar masakrën e popullit palestinez.

     Por të pashpirtët dhe të pamëshirshmit i kanë bërë llogaritjet e tyre dhe kanë planifikuar një tjetër masakër në Gaza.

 

Lumenjtë e gjakut do të vazhdojnë të rrjedhin natën që vjen. I dëgjoj që i kanë ndezuar instrumentet e tyre të vdekjes.

 

Të lutem! Bëj çfarë mundesh. Kjo, KJO nuk mund të vazhdojë.

 

Mads Gilbert MD PhD

Profesor dhe Drejtues Klinik

Klinika Mjekësore e Urgjencës

Spitali Universitar i Norvegjisë së Veriut