Të vrasësh jemenasin fillimisht në mendje

"Ndryshohet hierarkia e të vërtetave. Ka shumë informacione që janë të vërteta, por njëri prej tyre nxirret në pah dhe vendoset përpara të tjerëve. Kjo bëhet ndonjëherë përmes përkufizimeve dhe thjeshtimit në emërtime, ndonjëherë përmes videove me cilësi të ulët e me burim të panjohur, dhe herë të tjera përmes dokumentarëve ku qarkullojnë mijëra para." Nëse teksa flisni për ato që po ndodhin aktualisht në Jemen, kamera juaj shfaq një jemenas me faqe të fryrë, ju u përgjigjeni pyetjeve 'Pse Jemeni është varfëruar/përçarë sot? Cilat janë rrënjët e konfliktit mes sauditëve dhe Jemenit?' duke u fokusuar te varësia nga substancat. Sepse në ekran shfaqet pikërisht kjo. Narrativa se 'një fis i prapambetur, i varur nga substancat dhe që përtyp kat (qat), përbën një forcë radikale që mund të sulmojë Mekën dhe se DUHET NDALUAR SI DO QË TË JETË', pikërisht në këtë pikë fillon t'ju duket e arsyeshme. Sepse tashmë nuk ka më një jemenas, por në vend të tij ekziston kjo: një 'fis' iracional dhe i rrezikshëm. Tani, shtojini kësaj narrative edhe pretendimin e 'përfaqësimit të Iranit'. Rezultati që del është ky: “Një familje e rrezikshme jemenase, e prapambetur, fanatike, e varur nga bima kat dhe e drejtuar nga Irani, e cila kërcënon vendet e shenjta të myslimanëve!” Nuk ekziston historia lokale e vetë Jemenit. Nuk ekziston struktura sociale e vetë Jemenit. Nuk ekziston revolucioni i ndodhur në vitin 2011. Nuk ekzistojnë luftërat që vazhdonin përpara vitit 2011, duke filluar që nga viti 1994. Nuk ekziston ndërhyrja në Jemen e koalicionit të udhëhequr nga SHBA-ja, Arabia Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe në vitin 2015 – dhe as pasojat e saj. Prit me saktësi si në Iran, ku nuk ka 'popull', por vetëm 'mbështetës të regjimit'; ashtu si në Liban, ku nuk ka një 'rezistencë kundër pushtimit', por një 'organizatë që e tërheq vendin drejt luftës'; dhe ashtu si në Palestinë, ku historia nuk fillon me pushtimin e vitit 1948, por nis nga 7 tetori 2023. Me pak fjalë, në vend të historisë së gjatë që çoi në gjendjen e sotme të Jemenit, e gjithë çështja thjeshtohet në historinë e një 'familjeje të rrezikshme' që përtyp kat dhe drejtohet nga Irani. Pikërisht kjo histori quhet propagandë. Sepse propaganda nuk është vetëm të tregosh diçka që nuk ekziston sikur ka ndodhur. Propaganda ndonjëherë merr një pjesë të së vërtetës, e depolitizon atë dhe e vendos në vend të së vërtetës së plotë. Ajo e redukton një realitet të tërë në një çështje individuale, kulturore, psikologjike, biologjike apo morale. Në Jemen, kati ekziston vërtet, konsumohet gjerësisht në mbarë vendin dhe ka ndikime reale në jetën shoqërore. Në Jemen, strukturat fisnore ekzistojnë vërtet. Mbështetja e Iranit për qeverinë e Sanasë ekziston, si dhe ndikimi i tij mbi 'Huthit' është i diskutueshëm. Mirëpo, ekzistenca e këtyre faktorëve nuk shpjegon të gjithë historinë politike në Jemen. Megjithatë, propaganda i përdor pikërisht këto të dhëna të fragmentuara për një qëllim tjetër: Kati zhvishet nga të qenit një detaj kulturor që ekziston në mbarë Jemenin dhe shndërrohet në një çelës që shpjegon të gjithë realitetin politik të vendit. Në këtë mënyrë, e vërteta nuk mohohet, por ndryshohet hierarkia e të vërtetave. Ka shumë informacione që janë të vërteta, por njëri prej tyre nxirret në pah dhe vendoset përpara të tjerëve. Kjo bëhet ndonjëherë përmes përkufizimeve, thjeshtimit në emërtime, ndonjëherë përmes videove me cilësi të ulët e me burim të panjohur, dhe herë të tjera përmes dokumentarëve ku qarkullojnë mijëra para. Po përse bëhen të gjitha këto? Sepse jemenasi duhet të veçohet dhe të izolohet si një 'radikal i varur nga kati', ja se pse. Iraniasit, të cilët që nga shkurti dalin çdo natë në rrugë, duhet t'u humbet autoriteti dhe besueshmëria, por si? Duke thënë: 'Ata janë mbështetës të regjimit të mollahëve; duke qenë se janë të varfër, zbresin në rrugë për para!' A mund të ndieni më empati për jemenasin apo iranianin? Kurrsesi. Sepse, si fillim, nuk ka mbetur më një bashkësi njerëzore për të cilën mund të ndieni të tillë gjë. Përpara nesh qëndron një kërcënim, për të cilin themi: 'Këta DUHET NDALUAR SI DO QË TË JETË'. E po, nëse mendoni se përpara jush nuk është një qenie njerëzore, por një kërcënim, çfarë i bëni një kërcënimi? E ndaloni atë. Po qe nevoja, e asgjësoni. Ja, kjo është gjuha që legjitimon vrasjen përpara se ajo të ndodhë dhe që bën të mundur masakrën. Mos harroni: Përpara municioneve të SHBA-së dhe gjenocidit izraelit – që kur data shënonte ende 9 tetor – banorët e Gazës i vrau diçka tjetër: Deklarata: “KËTA JANË NJERËZ - KAFSHË!”.