Kur'ani është si drita e diellit

Dirk Walter Mosig,  besimtar katolik i patundur  ka udhëtuar nga Gjermania në Spanjë, nga Spanja në Argjentinë  ku ai zbuloi fenë Islamin në Kur’anin e përkthyer në spanisht.  Ai tani transmeton përvojën e tij në përqafimin e të vërtetës përfundimtare, Mosig këshillon të tjerët të marrin  një kopje të Kur'anit dhe ta lexojnë atë, sepse ky libër është një komunikatë nga Krijuesi juaj për ju.

Kam lindur  në një familje gjermane të krishtere,  gjatë pjesës më të vështirë të Luftës së Dytë Botërore, në Berlin, në vitin 1943. Familja ime u zhvendos së pari në Spanjë, gjatë të njëjtit vit, dhe më vonë, në vitin 1948, në Argjentinë. Atje kam qëndruar 15 vjet. Kam kryer shkollën fillore dhe të  mesmen në shkollën katolike  "La Salle", në Kordoba, Argjentinë.  

Siç pritej, shumë shpejt u bëra një katolik i zjarrtë. Unë  mësojsha çdo ditë për më shumë se një orë për fenë Krishtere (katolike)  dhe unë shpesh kanë marrë pjesë shërbimet  fetare. Në moshën dymbëdhjetë vjeçare, ëndrra ime ishte të bëhesha prift katolik.     

Unë kam qenë i angazhuar plotësisht në besimin e krishterë.

Zoti ka vëzhguar marrëzinë time, dhe një ditë të paharrueshme, gati shtatë vjet më parë,  Ai mundësoi  që një kopje e Kur’anit Fisnik e përkthyer në spanisht të arrrijë në duart e mia. Babai im nuk më ka penguar për të lexuar Kur’anin, pasi ai mendonte se kjo do të kontribuojë  në zgjerimin e diturisë  dhe asgjë tjetër. Por, ai ishte larg nga kënaqësia, nga efekti që Fjalët e Zotit ishin duke ushtruar  në mendjen time.  

Ndërsa unë e hapa, e çela Kur’anin Fisnik,  unë isha një fanatik katolik, e kur e kam mbyllur atë, unë plotësisht hyra në Islam. 

Natyrisht, mendimi im për fenë Islame nuk ishte i favorshëm para se të lexoja Kur'anin Fisnik. E mora Kur’anin Fisnik me kureshtje dhe e hapa atë me përbuzje, duke pritur për të gjetur në të gabime të tmerrshme, blasfemitë, bestytnitë dhe kontradiktat,  por nuk ishte e vërtetë, kam qenë i njëanshëm, kam qenë shumë i ri dhe zemra ime nuk kishte kalitur plotësisht ende. Shkova nëpër sure (kapituj) me gjysmë zemre në fillim, pastaj me padurim, dhe më në fund me një etje për të vërtetën. Më pas, në momentin më të madh të jetës sime, Zoti më dha udhëzimin e Tij dhe më sjelli nga nga besëtytnitë në të vërtetën, nga errësira në dritë, nga Krishterimi në Islam.

Në faqet e bekuara të Kur'anit Fisnik, kam gjetur zgjidhje për të gjitha problemet e mia, kënaqësi për të gjitha nevojat e mia, shpjegimin për të gjitha dyshimet e mia. Zoti më ka tërhequr kah drita e Vet me forcë të papërballueshme, dhe unë me kënaqësi  i jam dorëzuar Atij. Çdo gjë dukej e qartë tashmë, çdo gjë kishte kuptim për mua dhe fillova të kuptoj veten time, universin dhe Zotin.

Unë kam qenë i hidhëruar sepse kam qenë i mashtruar nga mësuesit e mi të dashur, dhe se fjalët e tyre ishin vetëm gënjeshtra mizore, nëse ata ishin të vetëdijshëm për atë apo jo. Tërë bota ime u shkatërrua në një çast, të gjitha konceptet duhej të rishikohen. Por hidhërimi në zemrën time është zëvendësuar gjerësisht nga gëzimi i papërshkrueshëm, e kam  gjetur Zotin tim më në fund, dhe unë  jam  lumtur dhe mirënjohës ndaj Tij. Unë ende me modesti e lavdëroj  Atë për mëshirën e Tij ndaj meje, pa ndihmën e Tij, unë do të kishte mbetur në errësirë ​​dhe marrëzi përgjithmonë.

Me plotë gëzim dhe entuziazëm, unë nxitova për të komunikuar me njerëzit tjerë, me prindërit e mi, me shokët e shkollës, me mësuesit e mi.  Doja që të gjithë të dinë të vërtetën, të jenë të lirë nga injoranca dhe paragjykimi, të ndjejnë gëzimin që unë e ndjejë.

Përball meje doli një kështjellë, një mur i të trashë që ndan ata nga e vërteta. Dhe unë nuk jam në gjendje për të hequr atë pengesë, sepse ajo është në zemrat e tyre, më e rëndë se guri. Unë jam pritur me përbuzje dhe persekutim, i paaftë për të kuptuar verbërinë e përndjekësve të mi. Kam mësuar se vetëm  Zoti mund të të japë dritën.

Sa më shumë kam mësuar, aq më shumë u ndjeva i detyruar të shpreh mirënjohjen time për Zotin që më ka udhëzuar ne fenë Islame, fe ideale. 

I kam lexuar shkrimet e shenjta të çdo feje; askund nuk kam gjetur atë që kam hasur në Islam: përkryerje. Kur’ani Fisnik,  në krahasim me ndonjë shkrim të shenjtë tjetër që kam lexuar, është si drita e diellit në krahasim me atë dritën e shkrepsës. Unë vendosmërisht besoj se kushdo që e lexon Fjalën e    Zotit, Kur’anin, me një mendje të hapur, që nuk është i mbyllur plotësisht për të vërtetën, do të bëhet  musliman, në qoftë se Allahu dëshiron. Ai gjithashtu do të udhëzon nga errësira në dritë.

Uroi që Zoti të udhëzoi  të gjithë kërkuesit e sinqertë të së vërtetës. Krahët e Islamit janë të hapura për të pranuar ata në zemrën e një komuniteti të quajtur nga vetë  Allahu:

Ju jeni populli më i dobishëm, i ardhur për të mirën e njerëzve, të urdhëroni për mirë, të ndaloni nga veprat e këqia dhe të besoni në All-llahun.

(Kur’ani, 3: 110)

Falënderimi i përket Allahut, Perëndisë, Zotit të Gjithësisë!